Dinsdag 8 november

Met de wandeling van gisteren nog in de benen en het geheugen, en omdat het later van de week slechter weer lijkt te worden, besluiten we vandaag een dagje zwembad te doen. Na het ontbijtbuffet strijken we om half 10 neer op de ligbedden. Lekker! We vermaken ons met lezen, beetje zwemmen, bakje koffie en dan is het alweer tijd voor de lunch. Daarvoor verlaten we het zwembad en gaan we naar een restaurantje bij het strand, waar we een lekkere salade eten. Als we terug in het hotel komen, is de zon voor de rest van de dag achter de wolken verdwenen. Dan toch maar op pad. We rijden naar het zuiden, naar Faro de Salomera; een vuurtoren, waar ook een strandje bij moet zijn. Klinkt goed. Als we er aankomen, blijkt het een soort kleurig containerdorp met een grote witte tampon. De vuurtoren heeft een verrassende vorm. We lopen er over lava met leuke bloemetjes en opspattend water, maar hebben het al snel gezien. We rijden iets terug richting hotel en dan het binnenland in naar Mazo. Mazo is bekend om de handarbeid en winkeltjes waar ze hun artesania verkopen. Het blijkt een uitgestorven stadje met een zeer kleurrijk gemeentehuis, gesloten winkels en een gesloten museum. De enige actie in het stadje is op de padelbaan, bij een groepje wegwerkers en een enorme spin die een bijtje verorbert. Terug in Los Canajos nemen we ook hier een kijkje op het verlaten strand en de lava kust. Dan gaan we terug naar ons hotel. We eten bij restaurant El Lagar, een uitstekend restaurant waar ze 'eigen' wijn schenken.

Woensdag 9 november

We gaan vroeg op pad. We willen naar La Cumbrieta (midden op het eiland, bij El Paso). Dit is een oude vulkaankrater waar je een korte wandeling kunt maken. Ze laten alleen slechts een beperkt aantal bezoekers tegelijk toe. Dus we hopen één van de eersten te zijn. Helaas. Als we er om 9.15 uur aankomen, kunnen we pas na 16.00 uur terecht als alle beperkingen zijn opgeheven. Dat vinden we onhandig qua dagindeling, dus we reserveren alvast een plekje voor 9.00 uur morgenochtend. Dan moeten we dus (weer) vroeg op.

We rijden via El Paso naar La Laguna. Dit dorpje ligt aan de rand van het lavaveld, dat is overgebleven van de vulkaanuitbarsting van vorig jaar oktober. Het voelt ongemakkelijk om als ramptoerist te kijken naar de ellende van anderen. Maar het is wel indrukwekkend om te zien. De uitbarsting was op een zijflank van een oude vulkaan. Daar is nu een opening ontstaan waar nog steeds rook uit komt. Er loopt een brede stroom lava van meters hoog richting de kust. We zien een huis waar de lava zo de benedenverdieping in is geschoven. De eerste etage staat er nog en wordt nog deels bewoond. Bizar. Een ander huis ziet er nog heel gaaf en bewoonbaar uit als je er langs loopt. Maar als je door de ramen naar binnen kijkt zie je alleen maar lava en blijkt alleen de façade nog te staan. De rest van het huis is weggedrukt door de lava. Het is net een filmdecor.

We rijden door naar los Llanos, de grootste stad van La Palma, waar we op het centrale plein koffie drinken en door een aantal mooie kleurige straten slenteren. De meeste winkels worden door Duitsers gerund. Heel veel is Duits hier. We worden ook bijna altijd in het Duits aangesproken en moeten dan ons best doen om dit te veranderen naar Spaans. Waar hebben we anders onze cursus Spaans voor gedaan 3 jaar geleden? Of naar Engels. Bij de schoenwinkel zie ik mooie winterschoenen, hoge veterschoenen met een nepbontje gevoerd. Voor hier (23-25°C) veel te warm, maar voor thuis lekkere winterschoenen. Een paar schoenen rijker, lopen we verder. Net ten zuiden van het oude centrum is een parkje waar Luis Morrera (kunstenaar van La Palma) met mozaïek kunst de boel heeft opgefleurd. Het is klein, maar wel leuk!

Dan rijden we verder naar de kust waar we in Puerto de Tazacorte aan het strand van een late lunch genieten: een gemengde visschotel. Het zwarte lavazand lonkt. Gelukkig hebben we onze zwemspullen mee. We ploffen neer op het hete zand. Heel heet zand. Het zwart is lekker opgewarmd in de zon. Het zeewater is warmer dan het water van het zwembad bij het hotel.

Rond vijf uur verlaten we het strand zodat we voor het donker terug kunnen zijn in Los Cancajos. Dat is ongeveer een uurtje rijden. Maar onderweg worden we afgeleid door de rokende vulkaankrater en maken een detour, waardoor het toch zo goed als donker is als we terug bij het hotel komen.