Donderdag 10 november

Weer vroeg op; vroeger dan gisteren om op tijd te zijn voor onze wandeling bij La Cumbrieta. Net na het visitor center aan de LP3 moeten we een toegangsbewijs tonen om door de poort te mogen. Daar zijn we om 8.58 uur. Keurig op tijd. We mogen verder rijden naar boven. Een lange smalle slingerende weg leidt ons naar twee kleine parkeerplaatsen, waar een korte wandeling van twee km begint. We mogen er max 2,5 uur over doen, want om half 12 moeten we hier weer weg zijn. Dat lukt makkelijk. De wandeling leidt ons langs een aantal uitzichtpunten en door een dennenbos in de oude vulkaankrater. De dennenbomen hebben mooi gekleurde rode basten en we zien een mooi vlindertje onderweg. Een soort icarus blauwtje. Vanaf de parkeerplaats zien we het wolkendek heel mooi over de bergkam het dal in trekken. Daar lossen de wolken op. Een bijzonder gezicht. We kijken er van bovenaf op.

We gaan naar El Paso, even verderop aan de LP3, voor een kopje koffie. Dat is nog lastig om te vinden. Waar Los Llanos vele terrasjes had, kunnen we die hier niet vinden. Alle terrassen lijken gesloten. Via google-maps komen we bij een bakkertje die ook koffie verkoopt. Na de koffie gaan we terug over de LP3 en de LP501 naar El Pilar. Daar start ook de lange vulkaanroute wandeling naar de zuidpunt. Wij willen hier een klein stukje van lopen tot een uitzichpunt. Wouter heeft op internet gezien dat je vanaf dat punt mooi de wolken kunt fotograferen. De wandeling gaat gelijk vanaf het begin flink omhoog. We doen iets verkeerd, want op het beoogde uitzichtpunt komen we niet aan. We stranden als het pad eerst smaller wordt, en dan ophoudt te bestaan. Beetje jammer. Terug in het hotel leest Wouter een beschrijving van hoe we hadden moeten lopen. We hadden al veel eerder van het hoofdpad af moeten gaan kennelijk. Ach ja, we hebben lekker gelopen en honger gekweekt voor het dinerbuffet in het hotel.

Het is inmiddels rond 4 uur en we rijden via San Isidro over de LP301 terug naar de oostkant van het eiland (dus niet door de tunnel van LP3), terug naar ons hotel. We hebben vandaag 15 km gelopen en zijn moegestreden van de warmte. Na het dinerbuffet liggen we al voor 10 uur op bed.

Vrijdag 11 november

We starten de dag rustig; bij het zwembad. Het is wisselend zonnig, bewolkt en lekker warm. Net zo warm dat we het zwembad in gaan om af te koelen (dat lukt goed in het bijzonder frisse water) en baantjes te trekken. Maar niet zo warm dat het puffend heet is. Lekker. Het is rustig bij het zwembad. Wij houden ons rustig en de andere hotelgasten zijn kennelijk op pad. Rondom zijn er maar een paar ligstoelen bezet. De lifeguard heeft weinig te doen. Gelukkig is hij ook het uitgiftepunt van de handdoeken; anders had hij er helemaal voor Jan Doedel gezeten.

Rond een uur of twee is het zitvlees op. We gaan naar Santa Cruz. Daar zijn we zo. Het is maar 5 km rijden van het hotel. Als we er aankomen zijn veel winkels dicht. Siësta. Stom, daar hadden we niet aan gedacht. We wandelen door het oude centrum met mooie gekleurde herenhuizen en prachtige balkons. Het cultureel centrum dat om 17 uur open zou moeten gaan en waar verschillende exposities zouden moeten zijn, blijft om mysterieuze redenen gesloten. We drinken wat op een terras en gaan dan weer terug naar ons hotel. Aldus Santa Cruz. Wel aardig, maar niet het meest memorabele uitje van de vakantie.

We gaan eten bij een eettentje aan het strand vlakbij het hotel. We zitten buiten, kijken uit over zee (die al snel in het donker verdwijnt), horen het ruisen van de golven, genieten van een visje en zien de maan opkomen. Dat laatste was heel bijzonder om te zien. We zien de maan boven zee aan de horizon opkomen, net als de zon zou doen. Dat hebben we eigenlijk nog nooit zo gezien. In Nederland staat de maan altijd op enig moment 'plotseling' in de lucht boven ons. Waar die dan vandaan komt, heb ik me nooit eerder afgevraagd.