Antarctica

en de Falkland-eilanden en Zuid-Georgia (2016)

Reisverslag Antarctica - 2016

en de Falkland-eilanden en Zuid-Georgia

http://www.vdweerd.net/reisverslagen/antarctica/antarctica-grand-tour-incl-falkland-eilanden-en-zuid-georgia/reisverslag/16-17-december-2016-heenreis/

(c) Wouter en Carin van de Weerd


Heenreis

Vrijdag 16 december & Zaterdag 17 december

De vliegreis

Nederlandse tijd
15.30 uur
Taxi Dekker rijdt voor. Door veel drukte en file op de weg komen we pas rond 17 uur op Schiphol aan. Gelukkig nog wel op tijd om in te checken, de gereserveerde dollars op te halen bij de GWK en wat te eten.
19.15 uur
We vertrekken met ruim anderhalf uur vertraging naar Madrid met Air Europa. Na een hamburger met friet bij de Burger King op het vliegveld krijgen we in het vliegtuig ook nog eten. Dat hadden we niet verwacht. Ik slaap meer dan ik ooit in het vliegtuig heb gedaan. Verrassend. Het levert me een stijve nek op maar ook een relatief helder hoofd. Prettig, want we zijn er nog niet.
13.30 uur
We landen rond half 9 (plaatselijke tijd, 5 uur tijdverschil met Nederland) in Buenos Aires, Argentinië. En we zitten, na de douane en alle bagage-perikelen rond half 11 in een taxi die ons naar het nationale vliegveld van Buenos Aires brengt. De taxirit duurt ongeveer een uur en kost A$690/U$44. En dan begint het grote wachten op het vliegtuig voor het laatste deel van onze reis naar Ushuaia. Wouter constateert dat we al meer dan 24 uur onderweg zijn. Eigenlijk is het gekkenwerk.
19.30 uur
Vanaf Aeroparque (het nationale vliegveld in Buenos Aires) naar Ushuaia is het ongeveer 4 uur vliegen.
23.30 uur
We landen rond 19.30 uur (plaatselijke tijd, 4 uur tijdsverschil met Nederland) op onze eindbestemming: Ushuaia. Onze reizen naar Australië waren ongetwijfeld ook zo lang en omvangrijk, maar dat lijk ik al wel weer vergeten. Deze reis naar Ushuaia voelt als de langste en verste reis die ik ooit heb gemaakt.

Buenos Aires

Van Buenos Aires zien we niet veel. We rijden er in de taxi zo snel mogelijk doorheen van de ene kant (internationale luchthaven) naar de andere kant (nationale vluchthaven). We zien niet het mooiste deel van de stad. Het is druk op de weg en onze chauffeur is een zenuwachtig haastig type. Remmen en optrekken tot een snelheid die onverantwoord lijkt in de drukte. Ik overtuig mezelf ervan dat hij zelf ook niet dood wil en probeer zo min mogelijk op de verkeerssituatie te letten. We komen heelhuids aan.

Het is zaterdag en de inwoners van Buenos Aires zoeken verkoeling. En waar vind je dat beter dan onder een boom? Een boom in de berm van een snelweg of op een grasveldje in een snelweg-klaverblad wel te verstaan. We zien auto’s op de gekste plekken langs de snelweg met mensen die ernaast liggen op een kleedje in het gras in de schaduw. Hoe wanhopig moet je zijn om hier je ontspanning te zoeken?!

Het nationale vliegveld blijkt aan de kust te liggen. We geven onze bagage af en checken in. Dan steken we de weg over en lopen op een boulevard langs de oceaan. Het is ruim 30°C. Bizar. Het vliegveld is versierd met kerstbomen. Waren wij niet op weg naar ijsbergen en pinguïns? We zweten onszelf ongelukkig en Wouter kan door de vermoeidheid van het reizen slecht tegen deze hitte.
Ik neem een foto en dan gaan we weer snel de vliegtuigterminal in. Lang leve de airco.

Ushuaia

Ushuaia blijkt veel groter dan we dachten. Het ligt geklemd tussen het Beagle kanaal en een bergrug met wit besneeuwde toppen. De gebouwen zijn veelal kleurig en doen IJslands aan. De taxichauffeur brengt ons zachtjes over de vele drempels die Ushuaia rijk is, al mopperend in het Spaans omdat de kortste route geblokkeerd is door een muziekparade, naar ons hotel vlakbij de haven: Hotel Albatros. We kunnen de cruiseboten al zien liggen. Zou onze boot er ook al tussen liggen?

Als we rond half 9 's avonds bij het hotel aankomen, is het voor de Argentijnen tijd voor het avondeten. Onze interne klok staat nog afgesteld op de Europese tijdzone. We drinken koffie in het café bij het hotel en vallen rond 22 uur als een blok in slaap.