Zaterdag 14 april (25-30°C zonnig)

Vanochtend om 05.45 uur werden we wakker gebeld: "This is your wake-up call". We zaten al voor half zeven aan het ontbijt en stonden om 07.00 uur klaar voor de bus. Poeh, wat vroeg! Maar het was wel mooi weer. Dat hielp.

We waren al om half acht op het vliegveld. De vlucht was om half 10. Maar we raakten toch nog even in paniek omdat alle "vliegveld-mensen" ons naar de "domestic flights" stuurden van South African Airways. Maar wij met onze KLM tickets moesten toch echt naar "international departures". Een vuilnisman wist ons de juiste kant op te wijzen, gelukkig! We checken zo laat in, dat we niet meer naast elkaar kunnen zitten. Ik zit naast Nederlanders uit Haarlem. De man schrijft reisverslagen voor American-Express (een uit de hand gelopen hobby). Ze zijn voor de twaalfde keer in Zuid-Afrika. Erg handig! Ik heb ze even uitgehoord.

De auto ophalen (Europcar) duurt even, maar gaat verder vlekkeloos. Links rijden is weer even wennen. Ook het schakelen gaat niet vlekkeloos; vooruit in plaats van achteruit, in z’n 4 in plaats van in z’n 2...
Op weg naar ons hotel rijden we flink verkeerd, maar komen gelukkig zonder al te veel grote problemen weer op het goede spoor. We hebben een stukje van de stad gezien, zeg maar.

Rond 13.00 uur zijn we in ons hotel (Hotel Graeme, Mainstreet). Een prima hotel op een goede uitvalslocatie. Ons hotel kijkt uit op Green Point, ligt vlakbij Waterfront en aan de goede kant van de stad voor de Tafelberg.

We eten even verderop in de straat een salade en gaan dan rond 14.30 uur naar de Tafelberg. We nemen een retourtje kabelbaan (R75.00 p.p., dus niet echt goedkoop). Het is een mooie kabelbaan. Grote gondels die geruisloos zoeven. Aan alle kanten zitten ruiten en de buitenste ring van de gondel draait rond, zodat je vanaf alle staanplaatsen mooi uitzicht over de baai en de stad krijgt. Ik ga op de middenstip bij de bediende staan. Dat blijft stil staan. Wouter draait om me heen. Oeh, wat is het hoog, ruim 100 meter! Volgens Wouter keek ik steeds minder blij. Kan kloppen. Zo voelde het ook, hoe hoger we gingen, …..

Bovenop de Tafelberg is indrukwekkend. Het is een prachtig uitzicht (zie foto’s). We zien ook de klipdassies. Op de Tafelberg denken we nog even aan Marcel en Roos. Waar zou Marcel Roos ten huwelijk hebben willen vragen? Wij hebben wel wat mooie plaatsjes gezien!

We gaan rond 18.00 uur met de gondel weer naar beneden. Er gaan nog mensen omhoog voor de zonsondergang. Lijkt me een dure zonsondergang en daarbij niet heel speciaal.

We rijden foutloos terug naar het hotel. Applaus!

We gaan vrijwel direct uit eten, naar een soort Belgisch restaurant (even verderop in de straat). We eten erg lekker: springbok met krieksaus en gemengde groenten. Toe eet Wouter pannenkoek met warme appel op z’n Vlaams (flandes bleek geen geflambeerd te betekenen). Ik eet vanille bonbons met rode bosvruchtensaus. Mmmmm!

Terug in het hotel belt Wouter nog even naar huis om te melden dat we nu toch echt gearriveerd zijn. Ze hebben thuis sneeuw! Alles is wit, een witte Pasen!

Zondag 15 april (20-25°C, zonnig)

We proberen ons ‘vroeg-wakker-ritme’ er in te houden en hebben de wekker op half 8 gezet. Na een goed ontbijt rijden we even na 9 uur richting de Kaap.

Route: Kaapstad (Green Point), Campsbay, Bakoven, Llandudno, Houtbaai (daar is de weg geblokkeerd, dus moeten we via) Constantia, Bergvliet, Lakeside, Muizenberg, Kalkbaai, Sunny Acres, Simonstad, Boulders, Natuurreservaat Kaap die goeie Hoop, Sweetwater, Kommetje, Sunvalley, Silvermine Nature Reserve, Tokai, Constantia (en verder dezelfde weg terug als heen), terug naar het hotel.

Bij Houtbaai gaan we naar ‘Chapmans Peak’: een mooi uitzichtspunt bij en over Houtbaai. Direct na het uitzichtspunt is de weg geblokkeerd zodat we helaas niet de kustroute kunnen volgen, maar het binnenland in moeten naar Constantia.

Simonstad / Boulders: Hier is een kolonie pinguïns, de brilpinguïns, 2300 stuks! Het is nogal toeristisch. Je loopt op houten planken over en langs de pinguïns met veel mensen tegelijk. Maar de pinguïns zijn erg leuk. Er zijn ook meerdere jongen. Ze zitten met z’n allen bij ‘the Boulders’. Dit zijn mooi rond afgesleten rotsen in de zee. De pinguïns zitten niet alleen op het strand maar ook verder landinwaarts in de bosjes. Een raar gezicht! Ik associeer pinguïns met ijsschotsen; niet met zon, 23°C, zand en bosjes!

Kaap die goeie Hoop: We hebben onderweg wat te eten gekocht (lunch) en lunchen aan de kust in het natuurreservaat in Buffels Baai. We hebben gelukkig geen last van opdringerige bavianen en kunnen rustig in de zon (en wind) eten. De bavianen in het park zijn niet bang voor auto’s. Ze zitten op en vlakbij de weg. We zien een aantal jonkies (erg leuk) en ook vaders met vreselijk onsmakelijke konten. Omdat er gewaarschuwd wordt dat ze gevaarlijk zijn, fotograferen we ze vanuit de auto. Later zien we in het park ook nog struisvogels, 3 stuks! Ook dit is een rare gewaarwording, struisvogels vlakbij het strand en de oceaan. De vele bokkensoorten die er zouden moeten zijn, hebben we niet gezien.

Het was een mooie tocht en ondanks dat we veel in de auto gezeten hebben, zijn we allebei verbrand: vergeten te vetten.

We zijn mooi voor het donker, rond half 7, weer in het hotel terug. Dat we overigens weer feilloos konden vinden.

Dag 1 en 2

Dag 5 en 6