Vrijdag 4 mei (15-25°C, afwisselend bewolkt en zonnig)

Het weer is wisselend vandaag. Variërend van koude dikke wolken tot hete zon. We zijn aan het einde van de dag verbrand. Door de koele wind zo hoog in de bergen hebben we niet in de gaten gehad dat de zon zo ‘hard’ scheen.

We zitten nog in ons Kruger-ritme: vroeg naar bed en vroeg er weer uit. We mochten uitslapen van onszelf, maar na al 10 uur op bed gelegen te hebben gaan we er al om half 7 uit.

Na het ontbijt wandelen we naar een uitzichtpunt op de camping.Dit gaf een geweldig mooi uitzicht op de ‘drie rondavels’. Dit zijn bergen die zijn afgesleten in de vorm van rondavels.

Daarna gaan we met de camper op pad over de R532 en R534, de toeristische en panoramaroute langs de canyon en de watervallen.

Onderweg komen we langs: 1) de drie rondavels (nog een keer, vanaf een iets ander uitzichtpunt). 2) Bourke’s Luck Potholes. Dit is de plaats waar de Treur en de Blyde rivier samenkomen en er mooie rondingen in de stenen zijn uitgesleten. 3) God’s Window, een mooi uitzicht over de valleien vanaf een vrij hoog punt. En 4) The Pinnacle, een rotspilaar die op zichzelf in een soort canyon staat.

We gaan naar de Camping Municipal in het centrum van Graskop (koopje: R50 per nacht). Dit plaatsje is toeristischer dan we hadden verwacht. Bij en rond de Spar is het echter weer de gebruikelijke puinhoop van drommen mensen (zwarten) die op straat rondhangen. Echt lekker voelen we er ons niet, maar het is de enige supermarkt van het plaatsje. We lopen echter iets rustiger als blijkt dat ook de blanken hier boodschappen komen doen.

Zaterdag 5 mei (15-25°C, afwisselend bewolkt en zonnig)

We zien de zon minder vaak dan gisteren. Als de zon er is, dan is het lekker. Anders is het fris, de wind op deze hoogten is koud.

We toeren over de R532 en R533 van Graskop eerst naar Pilgrim’s Rest. Dit is een oud mijn-/goudstadje, dat weer grotendeels in oude staat teruggebracht is (voor de toeristen). De huizen zijn mooi opgeknapt en herbergen een hotel of toeristenwinkeltje. Wel leuk om even door heen te lopen, en ook het kleine museum bij de VVV over het vroegere goudzoeken is de moeite wel waard.

Als we terug bij de camper komen zijn een paar jongens ongevraagd onze camper aan het wassen. We voelen ons behoorlijk voor het blok gezet en geven ze met tegenzin (ook omdat we weten dat we toch over 2 dagen de camper moeten inleveren, dus die hoeft er echt niet schoon meer uit te zien) voor de vorm wat kleingeld. Later als we rijden met de zon door de ramen, blijkt dat de ramen er in ieder geval niet schoner op zijn geworden.

Bij Pilgrim’s Rest ligt Alanglade. Dit is een museumhuis dat rond 1930 bewoond werd door de mijnmanager en zijn familie. We krijgen hier een rondleiding, met een glaasje sherry als we bij de keuken zijn gekomen :-) (de sherry was speciaal voor ons gehaald net voordat de rondleiding begon!). Het huis is nog volledig ingericht en aan de binnenkant zeer de moeite waard. De buitenkant kan wel een likje verf gebruiken. Daar moeten ze het entreegeld (R 20 p.p.) dus maar voor gebruiken. De ‘croquet lawn’ ziet er wel piekfijn uit. Samen met ons is er nog een Zuid-Afrikaanse familie, die helemaal verzot zijn op al het Art Deco spul in het huis: alles moet zeer nauwkeurig bekeken en bewonderd worden, zodat ons bezoek toch zo’n anderhalf uur in beslag neemt.

Na dit bezoek rijden we door naar Sabie, via de Mac Mac Falls (R5 toegang) en in Sabie bezoeken we de Bridal Veil Falls (R3 toegang) en de Lone Creek Falls (R5 p.p. toegang). Opvallend dat er overal betaald moet worden, maar de watervallen zijn wel mooi!

Dan rijden we via een bergketen naar Lydenburg. We gaan vrijwel ongemerkt erg hoog, het hoogste punt is 2150 meter! Onze camper heeft enigszins moeite om boven te komen.

In Lydenburg vinden we maar moeilijk een camping. We staan nu op ‘De Uitspan’. We vonden de stad er al niet zo best uitzien en dat wordt bevestigd dor de camping ‘regels’: de wc-hokken zitten op slot, en iedere kampeerder krijgt een sleutel. En de eigenares raadt ons aan geen waardevolle dingen buiten de camper te laten.

We wilden uit eten gaan, maar Wouter is een beetje ziek. Dus besluiten we tot een snelle hap bij Wimpey, zo’n 750m verderop. Helaas moeten we snel doorlopen vanwege een zeer plaatselijke regenbui.

Het is nu 19.30 uur en Wouter ligt al lekker te slapen...

Dag 21 en 22

Dag 25 en 26