Dinsdag 24 april (35°C, benauwd)

De wekker staat op 7 uur. We ontbijten uitgebreid in ons dure hotel. Wouter eet muesli, scrambled eggs met bacon, ik eet muesli, pancakes met jam en fruit. Na het tanken (3/4 tank voor R180) zijn we om 08.50u op pad naar Hluhluwe / Umfolozi NP.

We rijden om half 10 het park in. Net na de ingang zien we een kluitje beesten: 3 neushoorns, 3 zebra’s, impala’s en een warthog (wrattenzwijn)moeder met kroost. Allemaal vlak bij elkaar, geweldig! We nemen veel foto’s en en zijn helemaal hyper als we er wegrijden. Dit gaat een goede dag worden!

Jammer genoeg was dit wel het hoogtepunt van de dag. We zien nog een paar giraffen, maar die zijn erg ver weg. Te ver om imposant te zijn.

We zien veel buffels die "voor jaffa" liggen onder een boom of in het water. Verder zien we een krokodil, apen, allerlei soorten bokken, blauw wildebeest. In het park rijden we alleen de asfaltwegen, met af en toe een kort uitstapje naar een uitzichtspunt.

Bij één van die punten waar we de camper uit mochten zien we een boom met een erg rare naam (stond op een bordje op de boom): Blinkblaar-wag-‘n-bietje (oftewel: buffalo thorn) .

Een klapper was/is nog wel onze "game viewing hatch" in de camper: een luik in het dak van de camper waardoor je van bovenaf naar wild kunt speuren. Ik heb vele kilometers bovenuit het dak gehangen in de hoop olifanten, giraffen en leeuwen dichtbij te kunnen spotten. Helaas, die hebben we niet gezien.

We rijden al voor half 5 het park uit op weg naar St. Lucia (maar kopen eerst nog 2 souvenirs in een propvol stalletje: 2 lange, platte, uit hout gesneden vrouwen en giraffebestek). Het eerste deel is onverharde weg en we zijn blij dat we op tijd vertrokken zijn. Het is al bijna donker als we in St. Lucia aankomen. Er staan weer geen campings aangegeven (o jee) terwijl er volgens de gids toch meerdere zouden moeten zijn. We vragen snel de weg, maar die man zegt heel vriendelijk iets dat op "passports" lijkt en spreekt verder geen Engels. We bedanken hem vriendelijk en gaan er weer op goed geluk- vandoor. In een blanke wijk vragen we twee meisjes de weg en die wijzen ons (nadat ze het in de winkel hebben nagevraagd) naar een camping. Dat hadden we zelf nooit gevonden! We betalen in de "boathouse"(R90) en moeten dan nog een stuk doorrijden naar de camping "Sugarloaf". Hoe de camping eruit ziet weten we (dan) niet: het was donker toen we aankwamen. Maar de douche was wel erg lekker!

Overige observaties vandaag:

• De mensen spreken minder goed Engels dan de eerste week. Ook wordt er om ons heen minder (verstaanbaar) Afrikaans gesproken. De taal die de zwarte bevolking hier spreekt klinkt mooi, maar er is geen touw aan vast te knopen.
• Op weg van Hluhluwe naar het Nationaal Park zagen we hoe de watervoorziening werkt in landelijke gebieden. Vrouwen zitten met allemaal lege jerrycans et cetera langs de weg te wachten op de water/tankauto. Dan worden alle jerrycans gevuld en sjouwen de vrouwen het op hun hoofd de heuvels in naar hun huizen/hutjes. Jammer dat we daar geen foto van gemaakt hebben!
• Prijsvraag: Hoeveel zwarten passen er in een (Volkswagen) busje? Het lijkt de nationale sport te zijn om zoveel mogelijk personen in 1x te vervoeren.
  (antwoord: 15 passen er zeker in, maar misschien zagen we zelfs niet allemaal zitten)

Woensdag 25 april (30°C, zonnig met een lekker zeewindje)

We houden een ‘rust’-dagje. De wekker staat nog steeds op 07.00 uur. Het verschil met andere dagen is dat we rustig aan vertrekken. We ontbijten voor onze camper, al vogel kijkend. Dan gaan we afwassen en de (onderbroeken-)was doen. We vertrekken rond half 10 naar het dorp. Daar doen we inkopen en boeken we een boattrip voor morgenochtend half 9 over de wetlands.

De rest van de dag maken we een tocht (over een deels heel erg slechte weg) naar Cape Vidal in het St.Lucia Wetland National Park (R55 toegang). Onderweg maken we een wandeling naar een schuilplaats die over het water uitkijkt. Bij het begin staat op een bordje dat het voor ons eigen risico is en dat we allerlei enge beesten (neushoorn, nijlpaard, luipaard, ...) tegen kunnen komen. We denken nog "dat zal wel meevallen". Tot we in het bos naar de schuilhut heel veel poep tegenkomen die wel heel erg veel lijkt op neushoorn-poep. (weten we uit ons beesten-boek "Signs of the Wild"). Het is ongeveer 15 minuten lopen voor we de schuilhut bereiken. Ik loop helemaal niet lekker, blijf dicht achter Wouter lopen en informeer even wat we moeten doen als we "iets" tegenkomen. We komen gelukkig niets tegen. Vanuit de schuilhut zien we nijlpaarden, een stuk of 3.
Op de terugweg horen we van alles kraken rechts van ons in de bosjes; en het was geen vogel! In de ‘hiepa-hiepa’ stand bereiken we de camper: hè, hè, we zijn er!

Het is vanuit St.Lucia ongeveer 1,5 uur rijden naar Cape Vidal. Onderweg zien we bossen en moerassen, maar weinig beesten. Bij Cape Vidal lunchen we en liggen we even op het strand. Het water van de zee/oceaan is heerlijk! Er zouden de hoogste zandduinen van de wereld moeten zijn, maar die zijn zo begroeid met bomen dat ze niet meer op zandduinen lijken. Op de terugweg zien we meer beesten. De ‘oogst’ van vandaag: slang (op de camping), nijlpaarden, warthogs (wrattenzwijnen), verschillende soorten bokken, waaronder de duiker.

We zijn rond 5 uur terug op de camping (Sugarloaf, St. Lucia). Het is een record, want het is nog licht! We borrelen wat voor de camper tot we alle muggen en vliegen zat zijn en de camper in vluchten.

Dag 11 en 12

Dag 15 en 16