Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 25 t/m 27

Dag 25 - Maandag 21 augustus: Yanchep NP

De dag start fris en bewolkt. Het zijn gelukkig wel wólken en niet één grote grijze massa. In de loop van de ochtend komt de zon steeds vaker door. Het wordt van koud, wat warmer, tot lekker warm. Rond 4 uur betrekt alles weer en begint het weer te regenen. Helaas.

Omdat we niet weer gedwongen willen zijn om in het ‘gezellige’ restaurant van het resort te gaan eten vanavond, gaan we eerst naar Two Rocks om boodschappen te doen. Te vroeg. De supermarkt gaat (pas) om half 9 open. Om de tijd te doden lopen we naar een enorm groot en enorm lelijk Neptunus beeld toe. Hoe dichterbij we komen, des te lelijker het wordt. Het is rond het beeld ook zeer vervallen en vergane glorie.

Na de boodschappen gaan we naar Yanchep NP. Daar gaan we een 9,5 km wandeling maken. Maar eerst willen we een kopje koffie. We verbazen ons erover hoe uitgestorven en leeg alles hier is. We komen om half 10 bij de Yanchep Inn. Deze is al sinds 8 uur open. Maar we hebben het sterke vermoeden dat we de eerste klanten van vandaag zijn en voorlopig ook de enige klanten zullen blijven.
Op onze wandeling komen we zowaar wat mensen tegen. Deze verlatenheid die eerder nog prettig was, is nu onplezierig. In de natuurparken in het noorden hóórde het verlaten te zijn. Daar kwamen we op z’n tijd wel toeristen tegen; in ieder geval op en rond de campings. Nu in het zuiden (eigenlijk sinds Kalbarri) is het weer aanzienlijk slechter geworden (harde wind, veel wolken en regen en fris) en komen we ook steeds minder toeristen tegen. De campings zijn verlaten. De sta-caravans zijn verlaten. In de was-/toilethokken kom je niemand tegen. En nu in Yanchep NP is zelfs dé toeristische attractie bij Perth verlaten! We worden er al met al wat treurig van. Gelukkig begint in de loop van de dag de zon weer te schijnen. Dat geeft weer een beter vakantiegevoel.

Onze 9,5 km wandeling door Yanchep NP heet ‘ghosthouse walk’. Het verlaten en halfvernielde huis is absoluut niet het hoogtepunt van de wandeling. Wij genieten vooral van de mooie bloeiende bloemen en bloeiende bomen onderweg en van de beesten die we zien. We zien vele ‘ring necked parrots’ en ‘galah’s’. We zien ook een uil! Deze vliegt plotseling uit een boom (grasstree) als we daar dichtbij komen. Het is een klein uiltje en hij gaat lekker op een tak in de zon zitten. We kunnen ‘m goed bekijken. Er komen ook hele hordes (ruwe schatting: 120) ‘white tailed cuckatoos’ langs. Onder luid gekrijs zwermen zij door de lucht, strijken neer op meerdere bomen en vliegen dan met z’n allen weer op. Wij worden al moe van dat ‘geheneweer’ als we er alleen maar naar kijken. We zien ook weer (de hier in het westen haast onvermijdelijke) kangaroes.

Als we weer terukomen in het centrum van het park gaan we naar de koala-kolonie kijken die hier is gehuisvest. Sinds ik 7 jaar geleden in Brisbane een koala heb vastgehouden, heb ik een zwak voor deze beesten. Normaliter slapen ze overdag om de taaie eucalyptus bladen te verteren. Ze eten ’s nachts. Als wij er zijn, zijn er zowaar een paar actief. Ze bewegen zich door de bomen en zitten te eten. Ze hebben geen knappe koppen (beetje een platgeslagen neus), maar leuk zijn ze wel! Ik maak weer heel veel foto’s.

Terug op de camping gaan we douchen en koken. We moeten in de camper koken omdat het buiten weer is beginnen te regenen. Bah!

Dag 26 - Dinsdag 22 augustus: Van Yanchep naar Toodyay

Weer: Heel veel regen en fris. Maar toch ook een paar flinke opklaringen!

We hebben slecht geslapen. Het stormt enorm en er is veel regen gevallen. Als we opstaan stormt het nog steeds. Het is gelukkig wel (even) droog. Tentjes van buren-campeerders zijn los en kapot gewaaid en ook voortenten van sta-caravans zijn omver gewaaid.

We gaan om 8 uur op pad en hebben al voor half 9 onze eerste cache van vandaag gevonden. We doen vandaag in totaal vijf caches. De eerste is de mooiste. Deze ligt in een grot. De grot kun je (gewapend met een zaklamp) nog echt in en het heeft mooie kleine druipsteenvormen. Heel bijzonder! Beetje spannend ook wel om zo zonder de gebruikelijke rondleider en gebaande paden een grot in te stappen. Er zitten gelukkig geen gekke beestjes, dus ‘no worries mate’.
We gaan al cachend tussen de buien door van Yanchep naar Toodyay. Toodyay is een stadje met een leuk historisch centrum. Onderweg komen we door Chittering Valley. Dit is een wijngebied in opkomst, zo zegt men. Er zijn mooie groene velden, heuvels en dalen, kale wijnstokken en (verrassend) ook mandarijnenbomen met rijpe mandarijnen. In de winter?!

Als we in Toodyay aankomen, regent het pijpenstelen. We stellen het naar buitengaan uit door eerst in de camper te gaan lunchen. Dan wagen we ons toch maar in de nattigheid naar de “i”. Zij wijzen ons op het gevangenismuseum. Dat is binnen, dus droog. Daar gaan we dus heen.
Er zit een vrijwilliger die speciaal voor ons alle lichten aan doet en deuren opent. Hij is nogal spraakzaam. Het lijkt er op dat hij het leuk vindt om eens iemand te zien. Hij lijkt redelijk wat van Nederland af te weten. Grappig is dat hij wil weten wat wij exporteren. Wij komen niet veel verder dan tulpen en kaas. Wat exporteert Nederland eigenlijk? We zeggen een handelsvolk te zijn; maar wat verhandelen we dan? Of zijn we alleen een doorvoerhaven? Hij wil ook weten waar we ons drinkwater vandaan halen. Het lijkt ’m niet zo’n probleem, want in Nederland regent het immers veel. Dat kun je dan makkelijk opvangen toch? Dat wij geen grote tanken met regen-/drinkwater hebben in Nederland, verrast hem zeer. Verder is hij geïnteresseerd in de benzineprijzen in het noorden van West-Australië. Hij heeft daar tot zijn pensioen gewerkt en zich er duidelijk altijd aan gestoord dat de benzine daar duur is. Hij denkt dat het meer dan $2 per liter kost. Als we hem vertellen dat we daar maximaal $1.69 per liter hebben betaald, valt ‘m dat erg mee. Tot slot wil hij weten of we veel Aboriginals hebben gezien. Nou, nee, eigenlijk niet. Rond Roebourne hebben we ze gezien, hangend rond het benzinestation. Verder niet zo veel. Grappig is dat hij in Roebourne heeft gewerkt als sociaal werker voor/met Aboriginals. Hij heeft geprobeerd ze van de drank af te houden, maar merkt zelf al op dat dat niet zo goed is gelukt.
Als we Toodyay zelf ingaan en de historische hoofdstraat aan bekijken wordt het gelukkig droog. De zon schijnt zelfs weer een tijdje! We hopen dat het nog een tijdje droog blijft en kopen eten om bij de camper te kunnen eten. Even later plenst het alweer van de regen, maar als we gaan ’s avonds gaan koken is het gelukkig weer droog.

We gaan naar Moondyne Caravan Park. Daar zijn zowaar meer campeerders. We gaan eerst een tijdje in de ‘reception room’ zitten. Zo hoeven we ons camperdak nog niet uit te vouwen en kan het dus ook niet gaan lekken. Bij hevige regenval lekt het dak namelijk. Zo ook afgelopen nacht. Door de nattigheid wordt alles klam en al snel zijn we behoorlijk verkleumd, ook in de ‘recreation room’. Een warme hap macaroni en koffie/thee warmt ons gelukkig weer op. Grappig van deze camping is dat ze zichzelf in de folder aanprijzen door te benoemen dat ze heel erg zacht wc papier hebben. Dat hebben we nog nooit gezien en we lachen er smakelijk om. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ze inderdaad heerlijk zacht wcpapier hebben. De zachtste van de vakantie.

Dag 27 - Woensdag 23 augustus: Van Toodyay naar Perth

Weer: zonnig, wat bewolking en ongeveer 20°C.

Het weer is zonnig met wat wolken. Echte regendreiging is er niet meer, gelukkig.
We verlaten Toodyay niet voordat we de plaatselijke cache hebben gedaan (Toodyay today). Deze cache brengt ons naar een uitkijkpunt over het dorpje en de omringende heuvels.

We rijden vandaag naar Perth, via Avon Valley NP en Swan River Valley (= wijndistrict). We kunnen Avon Valley NP haast niet vinden. We komen weer van de verkeerde kant (niet uit Perth) en dat betekent dat er geen bordjes staan om de weg aan te geven. Misschien dat meer toeristen het park niet kunnen vinden, want het is er uitgestorven. Dat is nu hier in een natuurpark wel passend. De natuur is hier niet heel bijzonder na alles wat we al hebben gezien, maar het is wel lekker om er in de zon te zitten en lopen. We lopen vanaf “Drummond” naar een waterval. Na alle regen van gisteren komt er zowaar water naar beneden.

We lunchen op een mooie “P” langs de Toodyay Road bij een riviertje met een watervalletje (“Noble Falls”). Ook daar maken we een wandelingetje. We gaan vervolgens op weg naar “Swan Valley” en doen nog een cache (Around the bend). Deze ligt aan de Swan River.

Onze volgende stop is de “Chocolate Factory” in Margaret River. We denken daar te kunnen zien hoe chocolade wordt gemaakt. Dat is niet het geval. Het is een winkel met allemaal chocolade dingen en een café waar je chocoladetaarten in allerlei soorten kunt krijgen. Daar storten we ons dus op. We eten ‘mudcake de luxe’ en we drinken capuccino. Sjummie, sjummie! Maar wel héél machtig!
Je kunt ook gratis chocolade proeven. Dit zijn kleine rondjes (soort smarties zonder omhulsel) in vier verschillende smaken. Ook dat doen wij natuurlijk, chocolade-liefhebbers als we zijn. Omdat we ook Hollanders zijn, kopen we niets. We vinden het te duur.

Onze laatste stop van de dag is het stadje Guildford. Hier lopen we doorheen om de historische gebouwen te bekijken. Wel leuk, maar geen ‘must see’. Er blijkt ook een cache te liggen (Arthurs theme), waarbij we kleine opdrachten moeten uitvoeren. Die kans laten we natuurlijk niet liggen. Helaas kunnen we de cache niet vinden, terwijl ik zelfs om de klus te klaren met blote voeten door een overgestroomde rivier ben gelopen. Voor niets natte voeten!
Guildford ligt vlakbij Perth en ook vlakbij de camping waar we heen willen: “Perth Caravan Park” (aan Central Avenue). Als we daar komen is er alleen nog plaats langs het hek op de oprit. Eigenlijk is de camping vol. Dit is hun eigen soort ‘overflow’. We doen het toch. We blijven drie nachten en pas de laatste nacht is er een echte plek voor ons ($32 powered per nacht, wij hebben 10% korting en betalen $28,80).
We gaan ’s avonds uit eten en komen terecht aan de overkant van de “Comfort Inn”! Dit is het hotel waar we onze eerste Australische nacht hebben doorgebracht aan het begin van de vakantie. Grappig!

Dag 22, 23 en 24

Dag 28, 29, 30 en 31