Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 28 t/m 31

Dag 28 - donderdag 22 juli - Great Sanddunes NP - Castle Rock, 184 miles

warm, later buiten en wat frisser.

Na ontbijt en koffie gaan we de duinen in. We kunnen er vanaf de camping heen lopen. Maar we moeten wel eerst de kreek oversteken. Deze is gelukkig zo ondiep dat we er op onze wandelschoenen redelijk makkelijk door/over kunnen lopen.
De duinen zijn van grijs/bruin zand en veel harder dan we gedacht hadden. Het loopt veel makkelijker dan de duinen bij pap en mam in St. Maartenszee. De hoogte maakt het wel inspannend. We zitten al op 8900 voet hoogte en de duinen zijn ook nog eens 600-700 voet hoog. We staan dus wel even te hijgen tijdens en na deze klim in de ijle lucht. De duinen zijn 39 vierkante mijl aan oppervlakte en liggen tegen een bergrug aan. Ze zijn ontstaan doordat beekjes en riviertjes het zand uit de bergen spoelen naar de vallei er omheen. De wind neemt dit zand mee en laat het vallen net voor de bergen. Doordat de wind van twee kanten blaast, blijft het zand ongeveer op zijn plek liggen.

Het is leuk om over deze immense zandhopen te lopen. Er zijn ook veel sporen van beesten te zien. Gek is dat zo'n spoor omhoog in het zand kan lopen en dan bovenop (bij een scherpen rand in het zand) ineens kan ophouden. Heeft de wind de sporen aan de andere kant uitgewist? Vliegen ze allemaal precies op die rand weg (als ze kunnen vliegen tenminste)? Tja, raadsels, raadsels. Wij lopen een stuk waar niemand anders loopt. Vanaf de parkeerplaats bij het 'visitor center' en de 'Dune parking place' lopen vanaf tien uur hele families richting het duin. Het lijkt ons een stuk minder leuk en avontuurlijk om in zo'n grote groep te lopen. Het heeft wel iets om door een ongerepte zandwoestijn te banjeren.
We vermaken ons ongeveer 2,5 uur in het zand; je blijft foto's maken. Het is ook zo'n bijzonder gezicht al dat zand zo middenin Colorado tegen een bergrug. Als we om elf uur op de camping terugkomen is het al flink warm/heet in het duin.
We hoeven pas om één uur de camping af en hebben dus nog alle tijd voor koffie met ons prachtige uitzicht op de duinen vanaf onze kampeerplaats. Voordat we het park verlaten doen we nog een snelle cache; onze laatste in de USA. Dan gaan we op pad.

De donderwolken komen alweer de bergrug over. En we dachten zo: of we nu in de regen op de camping zitten of in de camper op weg naar Denver. Dan lijkt het laatste ons zinniger. We rijden over de 160 en de 25 en hebben veel buien onderweg en nog meer dreigende luchten. Door een enorme file schiet het allemaal niet zo op als we gehoopt hadden. Omdat we geen zin hebben om de avondspits rond Denver te trotseren, gaan we in Castle Rock naar een camping. We komen er om half zes aan.

We eten, zoals gewoonlijk, in de camper. En we eten, zoals gewoonlijk, hamburgers! Het is verrassend wat je allemaal met een hamburger kunt doen! De supermarkt verkoopt vlees voor hele weeshuizen. Aan kleine hoeveelheden doen ze niet. Hamburgers gaan bijvoorbeeld per 12. Onze vriezer werkt prima dus daar bewaren we ze in. We hebben in deze vier weken 24 hamburgers gegeten in verschillende variaties: broodje hamburger, hamburger met ui bij aardappelsalade, rulgebakte hamburger in macaronisaus en rulgebakte hamburger in een mexicaanse saus over tortillachips. Verder hebben we deze vakantie vaak aardappelsalade gegeten, veel tomaat en komkommer en héél véél sla. Onze diners barsten niet uit elkaar van de creativiteit en afwisseling. Maar ze waren wel lekker!

Dag 29 - vrijdag 23 juli - Castle Rock - Denver

bewolkt en regen.

[Ik heb vanaf hier geen aantekeningen meer gemaakt tijdens de vakantie; ik moet dus even heel diep in mijn geheugen graven...]

Het is een druilerige dag, beetje triest laatste dagje van onze vakantie. We verlaten Castle Rock en rijden naar Denver. Daar gaan we eerst nog even shoppen in een 'mall': nieuwe sandalen kopen voor Wouter. Daarna gaan we op zoek naar een camping. Dit is nog niet eenvoudig in Denver. We willen een beetje dicht bij de camperverhuurder zitten, zodat we morgenochtend niet zo ver hoeven te rijden. Maar de campings in de stad liggen niet echt idyllisch en soms ook in wat onooglijke en onveilig lijkende buurten. We gaan uiteindelijk naar een camping (naam?!, geen idee meer) die bestaat uit een groot geasfalteerd terrein, waar alle campers in rijen staan opgesteld. Bijzonder ongezellig! Maar ja, het is toch maar voor één nachtje. De camping ligt ook een beetje in een achterbuurt hebben we het idee. Als we 'uit eten' gaan naar de Taco Bell houden we onze camper dan ook scherp in de gaten. Er gebeurt (natuurlijk) niets.
Terug op de camping, maken we de camper schoon en pakken onze tassen (voor zover dat nu al mogelijk is) alvast in.

Dag 30/31 - zaterdag 24 en zondag 25 juli - Denver - Chicago - Amsterdam - Zeist

bewolkt en regen.

Het is bepaald frisjes in Denver en het regent regelmatig. We zijn op tijd bij de camperverhuurder, leveren de camper in en worden met hun shuttlebusje naar het vliegveld gebracht. De mevrouw die de bus bestuurt vertelt ons dat ze al ruim twintig jaar in Denver woont en dat ze het nog nooit heeft meegemaakt dat het regent in juli. We maken dus wat uitzonderlijks mee: jippie!

Ons vliegtuig vanuit Denver heeft een dusdanige vertraging dat de overstap in Chicago gevaar loopt. Er zitten veel overstappers in het vliegtuig en iedereen wordt wat onrustig. De laatste internationale vluchten zullen om zeven uur ('s avonds) vertrekken. Haal je deze niet, dan moet je overnachten in Chicago. Het is de vraag of we überhaupt vóór zeven uur landen. De bemanning vraagt iedereen om medewerking te verlenen aan de mensen die snel moeten overstappen en hen voor te laten gaan bij het uitstappen. De 'overstappers' wordt ook gevraagd om zoveel mogelijk voorin het vliegtuig te gaan zitten, zodat we er snel uitkunnen. Dit blijkt voor 2/3 van de inzittenden van toepassing te zijn. We zijn dus niet de enige! We halen onze aansluiting gelukkig. Zelfs onze bagage blijkt mee gegaan te zijn (dit merken we als we in Schiphol bij de bagageband staan en tot onze verrassing onze tassen langs zien schuiven).

Door de meewind over de oceaan zijn we veel eerder op Schiphol dan gepland. Marcel en Roos komen ons ophalen. Marcel had niet eens tijd om te douchen en te scheren en ze hebben ontbeten in de auto om nog op tijd te kunnen zijn. Toen Roos zondagochtend direct na het opstaan (even voor achten) de teletekst checkte, bleken we al om half negen te landen. Ze hebben zich dus behoorlijk gehaast; maar ze waren op tijd! Leuk om na al die weken weer bekende gezichten te zien en erg prettig dat we niet met de trein terug naar Zeist hoefden.

Dag 25, 26 en 27