Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 19 t/m 21

Dag 19 - dinsdag 13 juli - Zion NP, 0 miles

warm/heet, afwisselend zonnig en bewolkt.

We gaan weer met de shuttle de canyon in en lopen daar een aantal korte trails:

• Wheeping Rock: deze rots 'huilt' doordat het zachte zandsteen in de rots het water door laat sijpelen en de harde laag daaronder het water niet doorlaat. Als het water die harde laag bereikt, kan het niet verder en komt het de rots uit;
• Riverside walk;
• Emerald Pool trail, lower + middle pool: Deze trail is redelijk heftig, maar wel mooi om te lopen. Het is inmiddels weer heet geworden en we verlangen naar een duik in de rivier bij de camping.

We doen ook weer twee caches. Als lunch eten we een heerlijke pizza in de lodge. Na onze drie trails gaan we terug naar de camping om daar in de rivier te 'dippen'. De wolken worden steeds donkerder en dreigender, maar het blijft warm.
Er zijn veel mensen die laaiend enthousiast zijn over Zion. Wij horen daar niet bij. Het was wel mooi, maar de rotswanden zijn zo steil en hoog dat het ook erg donker en eentonig is.

Dag 20 - woensdag 14 juli - Zion NP - Bryce NP, 105 miles

warm, bewolkt, onweer en regen.

We verlaten het park bij de oostingang, via de Mt Carmel tunnel. Eergisteren bij binnenkomst in het park is ons al fijntjes meegedeeld dat we 'oversized' zijn. Een snelle meting door de ranger bevestigde dat. Dat betekent dat we $10 moeten betalen en onder toezicht door de tunnel moeten. Het verkeer in de tunnel zal worden stilgelegd door rangers en dan kunnen wij midden op de weg door de tunnel rijden. Als we vanochtend bij de Mt Carmel tunnel aankomen, staat er nog een camper te wachten tot hij erdoor mag. We gaan samen in optocht de tunnel door, terwijl de ranger aan de andere kant van de tunnel het verkeer daar tegenhoudt.
Wij vinden de oostkant van Zion NP mooier dan het gedeelte waar je met de shuttle door rijdt. Direct na de tunnel lopen we de Canyon Overlook Trail. Dit is een uurtje klimmen en klauteren door een mooi gebied. En tijdens deze wandeling kijk je voor de verandering eens omlaag de canyon in, in plaats van omhoog tegen die enorme wanden op. Bij het uitzichtspunt is ook een cache. Mooie combi dus!
Als we het park uitrijden, stoppen we nog bij het uitzichtspunt op 'checker board mesa'. Dit is een bijzondere rots.

De weg van Zion naar Bryce is mooi en niet zo ver (70 miles?) Aan de route zitten diverse virtuele caches, waar we er een aantal van doen.
Het is ook een cache die ons naar de Red Canyon leidt. We lopen daar de Pink Ledges Trail. We vinden dit echt een prachtig gebied en ook de wandeling is aan te raden. De wandeling start bij het 'visitor center' van Red Canyon. De kleuren van de rotsen zijn hier prachtig!
Als we net bij de camper terug zijn en gaan lunchen, barst een enorm onweer los. Blij dat we droog in onze camper zitten!

Voor we Bryce National Park inrijden, stoppen we nog bij Ruby Inn om souvenirs te kopen. Dat lukt: een petje voor Wouter, een broche voor mij en een stenen standaard om kaarten in te zetten. Later in Bryce Lodge scoren we nog een koelkastmagneet (voor bij onze verzameling) en souvenier-munten. De souvenier-munten kun je zelf met een apparaat maken: een afbeelding kiezen, dollarcent erin, en aan het rad draaien. Geinig!

Het weer is wisselvallig. Het is nog wel warm (ongeveer 25ºC), maar ook in Bryce rommelt het onweer nog in de verte en regent het af en toe. Ach ja, van een regenbuitje schijnen de kleuren in de canyon mooier te worden. We zullen het morgen gaan zien!

Dag 21 - donderdag 15 juli - Bryce NP, 60 miles

we starten met een heldere lucht, maar voor de lunch begint het enorm te onweren, hagelen en regenen. Verder blijft het de hele dag wisselvallig en regenachtig.

Wouter wil snel en vroeg op pad om de zon bij 'Sunrise point' te zien voor de zon achter de wolken verdwijnt. Dat lukt net! Ik ben nog te sloom en te slaperig om echt op te kunnen schieten. Daarna ontbijten we en gaan we eindelijk weer eens lekker douchen. Yeah! De toiletblokken in de nationale parken hebben alleen wc's en koud water. Sommige parken hebben één centraal punt waar je tegen betaling kunt douchen. We hebben in Salt Lake City voor het laatst kunnen douchen en mijn haar staat werkelijk stijf van het vet. Yak!

Als we weer fris en schoon zijn, rijden we naar de zuidkant van het park. We willen van zuid naar noord alle uitzichtspunten bekijken. Er wordt aan de weg gewerkt en dat levert wat vertraging op. Als we bij Rainbow Point aankomen, schijnt de zon inmiddels weer. We lopen hier de Bristle Cone Trail en maken wat spectaculaire foto's van een oude dode boomstronk.
Als we terug bij de camper komen, wordt de lucht al bijzonder donker. We kunnen nog wat uitzichtpunten droog en veilig doen. Maar als we bij Agua Point aankomen, begint het enorm te onweren en te hagelen. Het is echt een gigantische bui. Tijdens de hagel moeten we naar elkaar schreeuwen in de camper om elkaar te kunnen verstaan. We houden verplicht pauze, lunchen, schrijven kaarten en lezen. In het Bryce-krantje leest Wouter nog de wetenswaardigheid dat er in juli gemiddeld zo'n 17 dagen onweersbuien zijn. Best vaak dus! De weg wordt één grote waterpartij. De rangers komen af en toe langs om de bladeren en naalden uit de putten langs de weg te halen, zodat het water nog enigszins weg kan stromen. Verbazingwekkend genoeg blijven er auto's komen op de parkeerplaats; mensen stappen snel uit (ondanks de plensbui en het onweer en ondanks de waarschuwingen op de borden om dan niet langs de rand van de canyon te gaan staan); maken een foto van het uitzicht (welk uitzicht? Het is één groot grijs gat!); en rijden dan weer weg. Een bijzondere manier van sightseeing!

Als de regen wat minder wordt, rijden ook wij weg. We bekijken geen uitzichtpunten meer. We besluiten naar het 'visitor center' te gaan om daar een natuurfilm over Bryce te gaan bekijken. Als we daar uit komen is het inmiddels vijf uur en het is weer aardig opgeklaard.
We besluiten nog een korte trail te gaan lopen, gecombineerd met een cache. Deze ligt aan de highway 12: de Mossy Cove Trail. Dit is een mooie wandeling. Met name het stuk na de waterval is mooi!

We hebben om zeven uur een tafel gereserveerd in de lodge. Daar komen we weer mooi op tijd voor terug. We kunnen in 1x van de trail door naar het diner. We zitten daar echt lekker te eten. Alleen de afronding is minder gelukkig: Als we de rekening krijgen, vraagt de ober of we ook een enquete in willen vullen. Dat willen we wel. We zijn over alles positief. Behalve over de vriendelijkheid van de bediening en de juistheid van de gekregen gerechten. De ober was wat brommerig en kortaf. En Wouter had om 'french fries' gevraagd en kreeg een soort gebakken aardappelen. Dit levert ons een nog onvriendelijkere ober op en bij de te ondertekenen creditcard-bon kregen we de enquete in 2-en gescheurd weer terug. Lekker professionele reactie! Wouter denkt nog even dat dit ten teken is dat de gegevens verwerkt zijn. Ik heb mijn twijfels.

Dag 16, 17 en 18

Dag 22, 23 en 24