Reisverslag
Carin en Wouter
|
Reisverslag - dag 13 t/m 15
Dag 13 - woensdag 7 juli - Yellowstone NP, Grant Village - Old Faithfull - Lewis Lake, 68 miles
zonnig met een harde frisse wind, ongeveer 20°C; wij lopen in korte broek en zonnehemd, er zijn anderen in spijkerbroek/trui/jas/oorwarmers.
De wekker staat op half zeven. We gaan meteen op pad en rijden terug richting het dorpje Old Faithfull. Daar gaan we langs
het rangerstation waar aangegeven staat om welke tijd de verschillende geisers in het gebied zullen gaan spuiten. Dit is
interessant om te weten, want sommige geisers spuiten maar eens in de twee weken en met behulp van de 'spuittijden' kun je
je dag een beetje plannen. Dan rijden we verder naar de Lower geyser basins. Dit is een grote 'plas' met blubbende modder. De
blubs zijn hevig en werken op onze lachspieren.
Dan rijden we weer terug richting het dorpje Old Faithfull. Onderweg stoppen we nog bij de Mid geyser basin. We ontbijten op
de parkeerplaats en lopen dan het rondje over de 'boardwalk'. Hier is de bekende Prismatic Spring. Deze staat in bijna alle
reisgidsen. Het is een prachtige blauwe bron met daaromheen gele en rode ringen. We proberen er mooie foto's van te maken. Wat
nog niet meevalt. De vele damp vertroebelt vaak de kleuren en soms het zicht als de wind onze kant op staat.
Na de Mid geyser basin rijden we door naar de Upper geyser basin en lopen dan (deels door het bos, deels langs kleine
bronnen) 1,5 mijl naar het geisergebied waar ook de Old Faithfull (geiser) ligt. We proberen bij onze wandeling door het
geisergebied rekening te houden met de voorspelde tijden van eruptie. Er zijn er een aantal die we persé willen zien
uitbarsten, waaronder Riverside Geyser en Grand Geyser. Riverside begint precies als we aan komen lopen. Geweldig wat een
gezicht! En het gaat wel 20 minuten door! Daarna lopen we via andere kleinere geisers (meeste in rust) en bronnen naar Grand
Geyser. De voorspelde tijd van uitbarsten is 14.00 uur, plus of min twee uur. Wij komen om 12.00 uur aanlopen, bang wat te
missen. We realiseren ons net dat de uitbarsting ook best pas om 16.00 uur vanmiddag kan zijn en vragen ons af wat we moeten
doen: wachten of doorlopen... En dan begint de uitbarsting! Een geweldige waterexplosie. Het lijkt op een enorme pot
siervuurwerk, alleen dan van water. De Grand is de grootste voorspelbare geiser. Het is een klassieke fontein geiser. Hij
barst met schokken uit, niet als een rechte kolom als de Old Faithfull. Dat maakt hem spectaculairder om naar te kijken, vinden
wij. Achteraf vinden we de Grand de mooiste die we hebben gezien. De uitbarsting duurt zeker tien minuten. En als het lijkt dat
het stopt en we onze tassen beginnen te pakken, begint het plotseling weer. Geweldig, zo'n verrassing. Er stijgt een golf van
gejoel uit het publiek. Iedereen is blij verrast.
Dan komen we via andere mooie en minder fraaie poeltjes bij de Old Faithfull (geiser). We zijn er rond 13.00 uur. De
verwachtte tijd van uitbarsting is rond 14.00 uur. De Old Faithfull is het meest exact te voorspellen. De gemiddelde tijd
tussen uitbarstingen is 92 minuten. We lunchen op een bankje met zicht op de geiser. En langzaamaan wordt het steeds drukker
om ons heen. De uitbarsting komt keurig op de voorspelde tijd. Het kondigt zichzelf aan met een paar kleine stootjes water,
zo'n 10 minuten voor het échte werk. Ongeveer 14.05 uur is de uitbarsting. Het water spuit als een kolom omhoog. Echt hoog
is het maar kort. Na ongeveer 5 minuten is alles voorbij. Een aantal mensen applaudisseren. Merkwaardige gewoonte!
We gaan nog even bij Daisy geyser langs, maar blijken de uitbarsting net gemist te hebben. Het zal ongeveer 1,5 uur duren
tot de volgende uitbarsting. We besluiten verder te gaan.
Na al het watergeweld lopen we terug over de wandelpaden en boardwalks naar Biscuit Basin waar de camper staat. We gaan met
de camper naar Black Sand Basin. Daar zijn weer een aantal mooie gekleurde bronnen. De kleur in de bronnen wordt veroorzaakt
door algen. Als het water heel heet is, kunnen de algen er niet in groeien. Waardoor het water mooi blauw of helder is. Als
het water meer afkoelt, kunnen de algen groeien en worden de randen of stroompjes groen, geel, rood of bruin. De kleur is
afhankelijk van welk soort alg kan leven in die temperatuur water.
We doen vandaag vier caches. Dit leidt ons onder andere naar de 'great continental divide'. We komen op een punt waar
het water aan de ene kant van de weg naar de Atlantische oceaan vloeit en het water aan de andere kant van de weg naar
de Stille oceaan.
Als we genoeg hebben van alle geisers en bronnen stappen we weer in de camper en gaan naar de camping Lewis Lake (onderin
Yellowstone). Morgen willen we naar Salt Lake City rijden. De weg van het dorpje Old Faithfull naar Lewis Lake is
saai-saaier-saaist. We komen rond half zes op de camping aan.
Dag 14 - donderdag 8 juli - Yellowstone NP Lewis Lake - Grand Teton - Jackson - Salt Lake City, 340 miles
zonnig en warm. In Salt Lake City is het heet, 30ºC.
We vertrekken even na half acht voor weer een echte autodag. We gaan via Grand Teton NP, Jackson, Montpellier, naar Salt
Lake City. In totaal rijden we 340 miles.
Onze eerste stop is al vrij snel, in Grand Teton NP, langs het Jackson Lake. We stoppen voor een kop koffie.
Onze tweede stop is bij de lodge in Grand Teton. Op de heuvel achter de lodge is een virtuele cache, onze enige van
vandaag. Vanaf de heuvel kijk je een vallei in met water en daarachter de Tetons (enorme bergen met sneeuw op de toppen). Er
is een grote kudde edelherten te zien. Helaas geen eland. Volgens een Amerikaan op leeftijd komen er wel veel elanden voor.
Hij heeft ze regelmatig 's avonds vanuit de lodge gezien. Helaas, pindakaas; vanochtend is er geen eland te zien. De man is
helemaal verslingerd aan de Tetons. Hij komt er al 40 jaren, elke zomer weer: Teton heeft iets wat Yellowstone mist; "Sorry
that I keep raving about the place, but I think it's just wonderfull". We krijgen allemaal tips wat we vooral moeten zien en doen
in Grand Teton. Hij blijkt het vooral mooi te vinden om onderaan een berg te staan en dan omhoog tegen de rotsen te kunnen
kijken. Wij hebben het hart niet om te zeggen dat we alleen maar dóór het park rijden en vanavond al in Salt Lake City willen
zijn.
Onze derde stop is in het zuiden van Grand Teton NP. Op de valreep zien we toch nog een Amerikaanse eland (moose)! Eerst
zien we een verzameling auto's en mensen met fototoestellen in de berm. Daarna zien we dat de consternatie wordt veroorzaakt
door een eland. Yeah! Eindelijk een 'moose' gezien!
Onze vierde stop is in Jackson, een leuk western achtig stadje net ten zuiden van Grand Teton NP. We kopen hier wat
souvenirs en fotograferen elkaar onder een enorme boog die gemaakt is van edelhert-geweien.
Onze vijfde stop is Montpellier. We rijden erdoor heen en zien overal langs de weg leuke beren-banken. Ze lijken hier wel
iets met beren te hebben. Even stoppen voor een foto.
We zijn rond half zeven in Salt Lake City bij de KOA-camping. Na een paar keer verkeerd te zijn gereden, (te ver, afslag
gemist) hebben we het dan toch gevonden. Het is hier veel warmer dan in de regio rond Yellowstone. We moeten echt weer even
wennen aan deze hoge temperaturen. Er is gelukkig nog plaats op de camping. We zitten nu redelijk dicht bij het centrum. We
kunnen morgen met de bus de stad in.
Dag 15 - vrijdag 9 juli - Salt Lake City
zonnig en wat wolken, heet.
Tijd voor huisvlijt: we doen de was in de wasserette op de camping. Ik geneer me een beetje als ik de was in de trommel
doe en eruit haal. Wij hebben één was waarin alle kleuren van de regenboog voorkomen (licht, kleur, donker). Mijn buren doen
meerdere wassen: één wit, één kleur, etc.
We nemen de bus naar het centrum. Je moet gepast betalen in een automaat voorin de bus. De chauffeur heeft geen wisselgeld.
Gelukkig hebben we gepast. Het is even gokken waar we er uit moeten. We gokken goed en belanden vlak voor het 'visitor
center'. Daar halen we informatie over Temple Square en de 'must sees'. We lopen al rond half 1tien op Temple Square. Er zijn
nog maar weinig toeristen en we worden (Mede daarom? Of zien we er zo ongelukkig uit?) gelijk aangeklampt door twee
missionarissen van de "Church of Jesus Christ of the Latter Day Saints". Dit is de kerk van de mormonen. Het gesprek begint
onschuldig: of we nog vragen hebben, wat we van USA vinden, et cetera. Maar dan komt de vraag: of wij iets van de kerk weten,
of we een gratis videoband thuis willen ontvangen over 'family values' en het opvoeden van kinderen (quote: "erg interessant
en leerzaam ook als je geen kinderen hebt en niet gelooft"). Ik probeer op alle mogelijk manieren uit te stralen dat we niet
geïnteresseerd zijn, in woord en gebaar, op het botte af. Wouter is zeer beleefd en luistert geduldig.
We lopen (alle missionaris-miepjes - het zijn allemaal jonge vrouwen/meisjes - angstvallig vermijdend) over het terrein van
de Temple Square. Hier zien we:
- Tabernakel (hierin gaan we naar een gratis orgelconcert);
- twee visitor centers (in één wordt een geromantiseerde film getoond over de geschiedenis van de mormonen);
- kleine kerk;
- tempel (niet toegankelijk);
- Lion's house (dit is het huis waar kerkelijk leider Brisham Young met zijn vele vrouwen en talloze kinderen woonde. Tot
rond de 1890 was polygamie bij de mormonen toegestaan);
- The Beehive (dit is het kantoor van Young, toen hij kerkelijkleider was van de mormonen was hij ook senator van Utah);
- En een prachtige binnenplaats/park/tuin met felgekleurde bloemperken en zoete beelden-taferelen. Het is 'one big happy
family'.
Nog een paar weetjes over de mormonen:
- Joseph Smith was de oprichter van de Church of Jesus Christ of the Latter Day Saints.
- Brigham Young was de kerkelijk leider van de mormonen toen zij zich, na vele omzwervingen en na op talloze plaatsen
verjaagd te zijn, in Salt Lake City vestigden.
- De kerk moet behoorlijk rijk zijn als je alles zo ziet. Alles ziet er piekfijn uit en er lopen bosjes mensen rond om je
te helpen (en te bekeren?).
- Mormonen moeten een deel van hun inkomen afstaan aan de kerk. Ook moeten ze verplicht een goed doel steunen.
- Brigham Young heeft de 'beehive' (bijenkorf) gekozen als teken voor industrie. Je ziet de bijenkorf regelmatig terug in
Salt Lake City; op gebouwen en ook in stoeptegels.
- Voordat de mormonen zich vestigden in Salt Lake City zijn ze op verschillende plaatsen in verschillende staten
verjaagd. Mede omdat ze met hun grote groep een blok vormden in de kleine gemeenschappen waar ze zich bij aansloten. Ze
stemden wat de kerk voorschreef en hadden zo (te) veel macht. Dit heb ik gelezen in onze reisgids. In Temple Square krijg
je deze kant van het verhaal niet te horen. Volgens de mormonen zelf werden ze niet begrepen en onnodig verdreven.
We drinken koffie in de boekwinkel aan de overkant van de straat. Wat een prettig gebruik in Amerikaanse boekwinkels; koffie
en tafels waar je rustig boeken kunt bekijken en lezen! We bezwijken voor de goedkopen boeken. Het is een waar Mekka voor
ons als lezers en liefhebbers van Engels/Amerikaanse boeken.
Bij de mormonen bezoeken we nog drie gratis (ja het is een rijke kerk) activiteiten:
- De film 'Legacy' in het visitorcenter (north) over de geschiedenis van de mormonen. Het is een 'echte' film van bijna
een uur. Een echte tranentrekker. Ik huil bij alles, dus ook hier. En ook onze achterburen houden het niet droog. Maar
eigenlijk is het een interessant verhaal dat op sentimentele en eenzijdige manier gebracht wordt en waarin een paar hele
slechte mannelijke acteurs spelen. Toch is het erg interessant om te zien!
- Een orgelconcert in het tabernakel van een half uur.
- 'the family history library', waar we Wouters stamboom proberen uit te zoeken. Maar we komen niet ver. De info is zeer
gedateerd (stopt halverwege 1900) en is alleen op micro-fiche beschikbaar. Met ons zijn ongelooflijk veel mensen bezig
achter de computer hun voorvaderen op te zoeken.
Het is inmiddels drie uur. We lunchen op een 'food-court' in een 'mall'. Dat moet voor Amerikanen in Nederland toch
onoverzichtelijk zijn. Bij ons zit in de stad alles door elkaar (winkels, restaurants) en verspreid door de hele stad. Zij hebben
alle soorten eten bij elkaar rondom één plein in een winkelcentrum.
We gaan in drie 'malls' op zoek naar sandalen voor Wouter. Zijn oude zijn uitgescheurd tijdens onze wandeling bij Old
Faithfull. De schoen kan nu alleen nog op creatieve manier vast/dicht. We vinden heel weinig schoenenzaken en maar één schoen
die aan de eisen voldoet. Wouter wil liever verder kijken, hij wil meer keuze.
Dan gaan we met de bus terug naar de camping. We vinden gelukkig zonder problemen een halte waar de juiste bus stopt. Op de
camping gaan we nog even lekker zwemmen. Het is inmiddels zwaar bewolkt, maar nog wel lekker warm.
|
Dag 16, 17 en 18