reisverslag

Reisverslag
Carin en Wouter

dag 1 - 3 dag 4 - 6 dag 7 - 9 dag 10-12
dag 13-15 dag 16-19 Kaart Thailand

Reisverslag - dag 1 t/m 3

Dag 1 - Donderdag 15 maart: Van Amsterdam naar Kuala Lumpur en Bangkok

Yeah!! De vakantie is begonnen!

We zijn thuis nog de laatste dingetjes aan het inpakken als Roos om 7.15 uur al opgewekt met “goedesmorregens” aan komt lopen. Ze gaat al vroeg naar haar werk. We gaan met z’n drieën met de bus naar Utrecht. Gezellig zo’n uitzwaai-comité.

Vliegtuig

We zijn om 8.45 uur op Schiphol. Goed op tijd. We vliegen pas om 12 uur. We vermaken ons in de boekwinkel en met een grote cappuccino met een chocolade-muffin. Dit wordt zo langzamerhand een traditie.
Ons vertrek loopt vertraging op omdat er een passagier niet op komt dagen: “final call for ….. we will proceed to off load your luggage”. We zitten in het midden van het vliegtuig en de stoelen zijn zo geplaatst dat we op geen enkele manier naar buiten kunnen kijken. Dat maakt het opstijgen, vliegen en dalen gelijk wat minder spannend. We hebben niet echt een ‘vlieg-beleving’.
We vliegen in ruim 11 uur naar Kuala Lumpur. Het is een saai tochtje, want ons persoonlijk videosysteem doet het niet. Meteen toen we zaten hebben we al gekeken welke films we konden kiezen en na het eten zitten we er helemaal klaar voor… doet’ie het niet! Wat een teleurstelling! We komen de tijd door met lezen, een tukje doen en eten. Het eten is bij zo’n oosterse vliegmaatschappij wel erg aangenaam. We krijgen lunch en ontbijt in het vliegtuig. Onze lunch is rijst met ‘beef’ en zwarte peper-champignonsaus. Ons ontbijt bestaat uit (schrik niet) rijst met ‘spicey’ garnalen. Erg lekker!
De beloofde beenruimte valt ons tegen. We denken dat de zit- en beenruimte kleiner is dan bij Singapore Airlines. De stoelen zijn volgens ons minder breed. Kortom: je zit dicht op elkaar. De conclusie is: als we in de toekomst nog eens richting Azië vliegen, gaan we voor Singapore Airlines.
In Kuala Lumpur moeten we een stukje met een tram/metro om bij winkels te komen. Het is hier erg rustig, schoon en modern.
We zitten nu in het vliegtuig (nu nog op Kuala Lumpur vliegveld) naar Bangkok. Ik heb hier nog geen vliegtuig de lucht in zien gaan. Het is hier echt heel rustig. Gek voor een vluchthaven, heel anders dan op Schiphol. We vliegen nu dan ook zonder vertraging weg. We gaan in ruim 2 uur naar Bangkok. Dan zit er dus 13,5 uur vliegen op en alles bij elkaar zo’n 5 uur wachttijd. Ik ben benieuwd hoe Thailand en Bangkok zullen zijn; waarvoor zijn we dan zo lang onderweg geweest?

 

Dag 2 - Vrijdag 16 maart: Bangkok (bijslapen, rondje om bij het hotel)

In Bangkok zijn we zo druk bezig de clandestiene taxi-aanbieders af te wijzen dat we eerst de verkeerde kant op lopen. Gelukkig staat alles wel goed in het Engels aangegeven. We vinden al snel de rij voor de taxi met meters. Voor deze taxi’s koop je bij een balie een kaartje. Je wordt dan verwezen naar een taxi, waarbij ze de prijs bij benadering alvast aangeven. In de taxi zit een meter, zodat je zeker weet dat je niet te veel betaald. Onze taxi-chauffeur heet Nalong. Hij probeert met ons te converseren in zijn beste Engels. Het vervangen van de “r” door de “l” hebben we nog niet helemaal onder de knie (tomollow, centuly palk hotel, …). Onze gesprekken lopen stroef. Jammer, want hij bedoelt het goed. Als ik vraag of hij in Bangkok woont, krijgen we wel een enigszins begrijpelijk verhaal. Hij woont en werkt steeds een paar maanden in Bangkok. Dan gaat hij weer voor een bepaalde tijd naar huis, naar zijn gezin. Zij leven ongeveer 400 km ten noorden van Bangkok. Hij komt dus alleen naar Bangkok om geld te verdienen. Hij levert ons, na de voor Bangkok gebruikelijke file, zonder problemen af bij ons hotel.

We hebben het hotel vanuit Nederland via internet geboekt. We dachten: “een beetje luxe is wel lekker voor een eerste nachtje in Thailand”. Het blijkt inderdaad luxe. We worden opgewacht door meerdere mannetjes. De één regelt de tassen. De ander heet ons welkom en doet de deur voor ons open. Dan komen we in een zeer ruime en Aziatisch aangeklede hal. Wat een genot zoveel luxe en moois! We kunnen gelukkig meteen al in onze kamer. Daar gaan we eerst maar even 1,5 uur slapen. Even bijkomen van de reis en de hitte. Want de hitte heeft zich in Bangkok wel als een kleffe warme deken om ons heen geslagen. We zweten ons een rotje!

Hotel Bangkok

Na een heerlijk tukje en een verkwikkende douche gaan we een rondje wandelen in de buurt van het hotel. We kunnen vanuit onze kamer op de 16e (!) verdieping een tempel zien liggen. Daar gaan we heen.
We lopen door kleine straatjes met rommelige winkeltjes. Er zijn veel mensen op straat, maar ze laten ons allemaal met rust. We kunnen lekker rondkijken. Dit is heel anders dan in Egypte. Het tempelcomplex(je) bestaat uit veel losse gebouwen met mooi versierde daklijsten en daken. In elk gebouwtje staan stoelen, een altaar en bloemen. In een hoogste tempel staan geen stoelen en deze is aan de binnenkant met goud en beelden versierd. Hier zitten monniken te bidden. Ze maken een heel monotoon beetje zoemend geluid. Ze zitten allemaal op de grond met de voetzolen van de boeddha afgekeerd. Thai vinden voetzolen onrein en deze mogen daarom nooit naar een boeddha of de koning wijzen. We voelen ons wel wat ongemakkelijk om dit gebed zo als buitenstaanders gade te slaan en (erger nog) op de foto te zetten.

Terug bij het hotel gaan we lekker zwemmen. Het zwembad is op het dak van de 5e verdieping. We genieten van een vruchtensapcocktail en een biertje.
‘s Avonds gaan we heerlijk eten in het buffetrestaurant van het hotel. Niet echt Thais, maar we genieten erg van het gemak en de luxe omgeving. Het is een geweldig buffet met sushi, veel vis, uitgebreid saladebuffet, warm buffet met vleesgerechten en een uitgebreid toetjesbuffet.  Wat een weelde; en dat voor maar €10! Voor Thaise begrippen is dat natuurlijk een kapitaal, maar voor ons is het belachelijk goedkoop.
Nu zitten we op ons ‘kingsize’ bed in de badjas van het hotel. De rest van de vakantie zal wel minder weelderig worden verwacht ik, dus genieten we er nog maar even goed van.

 

Dag 3 - Zaterdag 17 maart: Bangkok (Grand Palace, Wat Pho, Wat Arun)

Gatverjakkie! Laat ik vannacht in mijn slaap en ‘natte’ scheet! Ik zal je de verdere details besparen. Kortgezegd: mijn darmen zijn enigszins van streek.

Na een warme en wat onrustige nacht, genieten we van het ontbijtbuffet. De ‘vette dingen’ sla ik nog even over (ei, rösti, spek, worst, kip, noodles, …). Ook dan blijft er nog voldoende over: veel fruit, yoghurt, diverse mueslies, cakejes, broodjes, salades, kaasjes, … Ik probeer ook de dim sum. Dit is een Japans/Chinees stoombroodje met hartige vulling. Erg lekker!

Grand Palace

We gaan rond half 9 op pad. We nemen vanaf het hotel een taxi naar “the Grand Palace”. De taxichauffeur checkt nog even of we al lang in Thailand zijn. Ik trap er met open ogen in en zeg monter: “first day, first time”. Geweldig! Hij trekt zijn hele trukendoos ‘fop de toerist’ open. Volgens hem is het paleis nog gesloten. Het gaat pas om 10 uur open. We zijn volgens hem dus veel te vroeg. We kunnen beter eerst een boottochtje gaan maken. Hij weet natuurlijk een goede ‘private boat’. We weigeren. Hij blijft maar herhalen dat het pas om 10 uur open gaat en dat het niet slim is om er nu al heen te gaan. We weigeren en blijven herhalen dat we naar het paleis willen. Dan heeft hij een alternatief. Als we geen zin hebben in een boottochtje kunnen we ook bij een juwelierszaak langs. Hij weet er één die vlakbij het paleis is. Hij kan ons er zo heen brengen. Ik vind ‘m wat zielig (probeert hij ons niet tóch te helpen?) en vraag hem of daar mooie juwelen zijn. Fout! Wouter kapt hem even later afdoende af. Vervolgens slaan we linksaf, terwijl volgens mij rechtsaf logischer zou zijn. Ik probeer met de kaart op schoot mee te kijken hoe we rijden en zo wat gevoel te krijgen voor de stad en de afstanden op de kaart. Dit alvast ter voorbereiding op onze eerste autotocht die ons Bangkok uit moet brengen. We slaan dus linksaf en prompt stopt de motor. De chauffeur krijgt de auto niet meer aan de praat. Even hebben we last van een déja vu. Stonden we 2 jaar terug, op onze eerste taxirit op onze eerste dag in Caïro, ook al niet met een lekke band langs de kant van de weg? Heeft onze taxi echt pech of wil de chauffeur ons gewoon kwijt? We moeten in een andere taxi verder. We hoeven de eerste taxi niet te betalen gelukkig. Onze tweede chauffeur is zwijgzaam en brengt ons snel naar het paleis. De taxirit kost ons inclusief fooi 100 baht.

Als we rond 9 uur bij “the Grand Palace” aankomen is het natuurlijk al lang open. The Grand Palace / Wat Phra Kaew wordt geroemd omdat de ‘emerald boeddha’ er ligt. Het paleis is geweldig mooi. Zo veel torentjes, tempeltjes en versierseltjes! Met al het goud en glitters is het haast kitsch, maar toch ook weer niet. Bij de centrale poorten staan prachtige wachters met mooi geschilderde koppen. We zijn erg onder de indruk van onze eerste ‘wat’ en maken ongekend veel foto’s. aan het einde van de dag blijk ik in totaal 133 foto’s gemaakt te hebben. Dat was in het tijdperk van het fotorolletje toch ondenkbaar geweest!
Bij de tempels zit een monnik in een mooi oranje pij net te doen of hij zit te schrijven. Maar stiekem zit hij alle toeristen te bekijken. Even later zit hij met een mobiele telefoon! Bijzondere combinatie.
We vallen tot ongeveer 2 uur van de ene verbazing in de andere rond “the Grand Palace”. De ‘emerald boeddha’ ligt in een enorm gebouw, prachtig met gouden wachters versierd. De boeddha zit hoog op een troon. Het bijzondere is dat de boeddha zelf slechts zo’n 30 cm groot is. Buiten proportioneel klein ten opzichte van zijn entourage.

Na “the Grand Palace / Wat Phra Kaew” lopen we naar Wat Pho. Deze Wat heeft minder goud. Alle chedie’s zijn versierd met keramiek. Heel kleurig; heel mooi. We laten ons verrassen door de ‘reclining boeddha’; de liggende boeddha. We hebben ons klaarblijkelijk slecht voorbereid, want we wisten niet dat deze boeddha in deze Wat zou zijn. De liggende boeddha is, in tegenstelling tot de ‘emerald boeddha’, enorm! Hij is 46 meter lang en 15 meter hoog en helemaal van goud. De afbeeldingen in de voeten verbeelden 108 kenmerken van de boeddha.
In Wat Pho is een tempeltje met een kleinere boeddha waar allemaal schalen omheen staan; één of twee schalen per dag van de week. Je kunt hier geld in offeren. Een Thais jongetje staat er met zijn portemonneetje met kleingeld bij te kijken. Hij gooit in elke dag/schaal wat. Dit doet hij met grote aandacht en overgave. Als hij alle dagen/schalen heeft gehad, heeft hij nog geld over. Welke dag zal hij nog wat geven? Hij staat te wikken en te wegen alsof hij van zijn laatste geld snoep mag kopen. Als hij zijn keuze heeft gemaakt (zaterdag!) is hij enorm blij en enthousiast. Hij gaat een goede week krijgen, denken we. Het gaat met hem helemaal goedkomen!

Wat Arun

Dan gaan we naar de rivieroever waar we de ‘cross over ferry’ nemen naar Wat Arum. Deze Wat heeft Cambodjaanse trekjes en ligt aan de andere kant van de rivier. We vinden de ferry zonder problemen. Opvallend zo eenvoudig is het eigenlijk. De overtocht is 3 baht per persoon.
Wat Arun is ook weer prachtig. Het totale complex is kleiner dan de eerdere twee Wats van vandaag. Wat Phra Kaew (grand palace) bijvoorbeeld was 95 hectare groot en had 100 gebouwen!
Op de steile trappen van Wat Arun krijg ik last van hoogtevrees. Poeh, wat is dat stijl! Zie verder de vele foto’s.

We gaan met de ferry weer naar de andere kant van de rivier. We nemen van daar de “Chao Phraya river express” naar “Central / Saphan Taksin”. Daar gaan we verder met de “Skytrain” naar het station “Victory Tower”. Ook deze verplaatsingen aan als een speer. De boottocht is leuk (ook lekker om even te kunnen zitten; het is al half 5). De ‘skytrain’ is hyper modern. Het doet haast science fiction-achtig aan! Bij de ‘skytrain’ ben ik nog even hevig in verwarring omdat ik een kaartje denk te kopen bij het loket. Ik blijk echter alleen geld gewisseld te hebben. “Krijg ik geen kaartjes?” Gelukkig helpt een vriendelijke Thaise ons bij het bedienen van het kaartjes automaat. Ik hoef er alleen nog maar geld in te gooien. Zij drukt op alle knoppen. Aardige mensen die Thai!

We zijn rond half 6 terug bij het hotel en gaan nog even lekker zwemmen. Yeah, zwemmen! Even het zweet en stof van ons af spoelen!
We hebben vandaag zo ongelooflijk lopen zweten. Al onze poriën staan wijd open. Eerst loop je nog zweet weg te vegen, maar op een gegeven moment leg je je erbij neer. Dan ga je schaamteloos met zweet op je neus, armen, ….. (waar niet?) de toerist lopen uithangen.
We lopen de hele dag te drinken. We hebben allebei een half liter flesje water bij ons en kopen nieuwe als het op is. Dat kan hier gelukkig echt overal!

’s Avonds gaan we ons weer te buiten aan het buffet in het hotel. Mjummie!

Mijn grote blunder van vandaag is niet zo’n smakelijk verhaal.
Ik ga naar de wc bij de ‘Grand Palace’. Mijn eerste Thaise hang wc. Zittend met mijn neus tegen de deur bedenk ik me dat de Thai wel heel klein moeten zijn om niet met de neus tegen de deur te moeten zitten. Hangend boven het gat vraag ik me ook af hoe ze in het gat van de wc kunnen mikken, in plaats van erachter. Ik kan goed en laag op mijn hurken zitten, maar pas hier echt niet op! Te laat ontdek ik dat ik verkeerd om boven de wc hang. Je moet met je rug naar de deur zitten! Gelukkig is er weer zo’n billendouche die ik mooi kan gebruiken om de ‘wc’ schoon te spuiten. En gelukkig hangt er een fan/propellor boven de wc me een beetje koelte toe te wapperen. Het zweet breekt me uit bij al dat gemartel in dat kleine hokje.

Door naar dag 4, 5 en 6Dag 4, 5 en 6
All Rights Reserved 2007 | http://vdweerd.net | Design by Wouter van de Weerd