Reisverslag - Fins Lapland Februari 2011
Dit keer geen uitgebreid reisverslag (we zijn maar een weekje weggeweest), maar meer een overzicht van wat we gedaan hebben met een korte toelichting.
Zondag 6 februari - Vlucht naar Kuusamo en transfer naar Iso Syöte
Zondag vertrokken we om 16.15u vanaf Schiphol naar Kuusamo. Gelukkig een rechtstreekse vlucht met Transavia, dus geen overstap-tijd of -ellende.
Na drie uur vliegen en met een uur tijdverschil kwamen we om 20.20u aan. We werden netjes opgewacht door een chauffeur van Voigt (toch ook wel weer eens leuk en lekker
makkelijk) die ons naar onze bungalow bij Iso Syöte zou brengen.
Omdat we zo'n beetje als eerste bij het busje waren maar er nog 8 anderen mee moesten, stonden we even buiten te wachten. Oei, -25 graden is dan toch wel erg
koud! Het 'sloeg meteen op je adem' en wat nog gekker was: bij het inademen door je neus bevroor het vocht (tsja, hoe noem je dit nu netjes? 'snot' dus) gewoon zodat dat
een hard laagje ijs vormde. Erg vreemd gevoel!
De rit naar ons hotel/bungalow complex duurde 45 minuten, maar omdat het uiteraard al donker was viel er niet veel te zien. Wel af en toe de enorm besneeuwde bomen in
het licht van de koplampen, maar meer niet.
Na een snelle incheck werden we netjes bij onze bungalow afgezet. Het is nl. even een stukje lopen vanaf het hotel (waar de receptie is) naar de bungalows. En met koffers door
de sneeuw is dan geen pretje...
Omdat we zo laat aankwamen konden we niet meer terecht voor het avondeten. Gelukkig wisten we dit vantevoren en hadden we op Schiphol een flink stuk pizza gegeten. Na het eten van
meegebracht boterhammetje werd het dus hoog tijd om de bedden eens uit te gaan proberen.
Maandag 7 februari - Introductie scootertocht; wandeling naar winkeltje bij skipiste
Vandaag redelijk bijtijds opstaan, want na het ontbijtbuffet (in het hotel) kregen we om 09.30u het welkomstpraatje. Dit werd gehouden door Geralda, de uit
Nederland geëmigreerde commercieel manager. Met een diapresentatie werd toegelicht hoe mooi het in de omgeving was, en welke excursies we allemaal konden gaan
doen (geleid door haar Nederlandse man Remco).
En daarna was het tijd om zelf met de sneeuwscooter op pad te gaan, want een 1-uur durende introductietocht zat bij ons arrangement in begrepen.
Eerst even dik inpakken: over onze thermo-onderbroek, gewone broek, thermo-shirt, trui, winterjas en dikke sokken trokken we nog eens een paar extra sokken aan en een dikke
overall. En uiteraard een soort bivakmutsje voor onder de helm, dikke winterlaarzen en dikke wanten. En al deze extra spullen mochten we de hele week houden/lenen en
gebruiken wanneer we wilden. Helemaal goed dus! Hoef je niet zelf alles uit Nederland mee te zeulen.
We maakten een mooi tochtje rondom het hotel, waarbij vooral de kortere bochten in het begin niet meevielen. Maar, we hadden de smaak wel te pakken en wisten al meteen dat
we de dagtocht later in de week ook wilden gaan doen.
In de middag zijn we de berg omlaag gewandeld (zo'n 2 à 3 km), naar de skiliften, skiverhuur en het winkeltje. Onderweg was het allemaal prachtig wit, de bomen zaten echt rondom
helemaal in de sneeuw. Dus al foto's makend hebben we er tijdje over gedaan om beneden te komen.
Na wat inkopen gedaan te hebben, zijn we weer naar boven gelopen via hetzelfde voetpad. Dit pad was overigens goed geveegd een 'aangereden', dus je kon er prima lopen op gewone
schoenen. Wel was het een behoorlijke klim, dus een klein uur later waren we pas weer boven.
's Avonds aten we lekker in het hotel, we hadden de hele week half pension geboekt, dus we konden iedere avond aanschuiven bij het buffet. Salade, vlees en vis of twee
soorten vlees, groenten, en een toetje: geen culinaire hoogstandjes, maar we hebben er prima gegeten. En een halve liter bier voor 5 euro viel ook best mee...
Dinsdag 8 februari - Langlaufen
Omdat we al plannen hadden voor woensdag, donderdag en vrijdag wilden we vandaag maar eens gaan langlaufen. Dan zouden we dit evt. ook zaterdag nog een dagje
kunnen doen na onze minder inspannende activiteiten.
Na wat uitslapen en lekker rustig ontbijten liepen we rond 10.30u eindelijk naar de voet van de skihelling, want de skiverhuur zat alleen daar. Jammer genoeg bleek dat
de verhuur om 15.00u al weer dicht ging. Het was duidelijk nog geen skiseizoen, en het werd natuurlijk ook al om 16.30u donker...
We mochten de ski's ook wel de volgende ochtend inleveren, maar vanwege onze husky-safari ging dat nooit lukken. We hadden dus niet heel veel tijd voor ons rondje langlaufen.
Vandaag was de enige dag dat het echt de hele dag grijs en sneeuwachtig was, dus gelukkig was het zo wat minder erg dat we alleen maar een klein rondje konden maken. Het
was echter wel weer prachtig en heerlijk rustig overal. We hoorden alleen onze eigen ademhaling en de skis in de loipen.
En toen we op een open veld ook nog een rendier zagen, kon de dag al niet meer stuk.
We hadden gelukkig lunch meegenomen, en Wouter was zo slim geweest om lucifers en wat papier mee te nemen. Het is nl. vrij gebruikelijk dat je regelmatig een hut tegenkomt
waar een kampvuur gemaakt kan worden, en waar er hout aanwezig is om dit ook echt te kunnen doen. We hebben ons lunchpakket (geregeld bij het hotel) dus heerlijk bij
een knapperend vuurtje kunnen opeten!
Het gevolg was wel dat we nu nog minder tijd hadden voor ons langlauf-rondje, dus na de lunch hebben we flink moeten 'speren' om net voor 15.00u, dus net op tijd, bij de skiverhuur terug
te zijn.
Na een drankje en kleine snack in het supermarktje (de bar/restaurant onderaan de pistes was ook al dicht!) moesten we toen weer de berg op naar onze bungalow. De sauna in onze bungalow
was dan ook heerlijk om weer op temperatuur te komen en te ontspannen...
Woensdag 9 februari - Husky-sledetocht
De excursie van vandaag hadden we ons al lang op verheugd: een dag husky-safari :-)
Toen we vorige keer in Lapland waren hebben we voor het eerst een husky-tocht gemaakt, en dat vonden we allebei prachtig. Die schitterende honden, die niets liever willen dan
de slee vooruit trekken en zo door het prachtige stille witte landschap glijden.
Er was veel animo voor deze excursie, dus er waren twee groepen gemaakt die ieder naar een andere husky-farm gingen. Met een busje werden we naar "Finn Jann"
gereden, zo'n 45 minuten van het hotel vandaan.
Daar kregen we eerst een korte uitleg, maar al snel gingen we op pad. De slee was dit keer open, dus we waren blij dat we redelijk dik aangekleed waren. Maar we hadden toch wel
spijt dat we de dikke overall niet aangedaan hadden. Zeker toen we hier en daar wat sneeuw schepten, die vervolgens smolt onder onze benen...
Het weer was prachtig vandaag, dus het was weer genieten! Regelmatig werd er even gestopt, en konden we elkaar afwisselen: de ene op de slee liggend en de andere sturen.
Dat sturen was overigens nog best hard werken: de sneeuw was best hoog naast het spoor, en de bochten waren regelmatig vrij scherp. Toen Carin net begon met sturen lag Wouter na
een paar honderd meter al in de sneeuw, omdat we 'uit de bocht vlogen' en in de diepe sneeuw terecht kwamen.
Ruim halverwege stopten we bij een hutje om kampvuur te maken en te lunchen. Uiteraard met soep, worstjes boven het vuur en koffie uit een zwart-geblakerde koffiepot.
De honden hadden er daarna ook weer zin in: wat een gehuil en gejank steeg er op toen ze door hadden dat we er weer vandoor gingen en ze weer leuk de slee mochten trekken!
Na een korte knuffelsessie met onze honden zat het er al weer op. Jammer..., dit blijft fantastisch om te doen.
Binnen in de farm konden we nog even op temperatuur komen met een kop koffie of thee en wat versnaperingen. En met de verhalen van de farm eigenaar over het rendieren-beleid in
Finland en de husky-wedstrijden waar hij aan meegedaan had.
En omdat zijn busje zonder benzine bleek te zitten, moesten we nog ruim een half uur op een taxi-busje wachten - onder het genot van een video-film over huskies....
Donderdag 10 februari - Met auto naar Ranua Wildlifde Park
Wouter was dit keer zeker van plan zijn spiegelreflex camera mee te nemen, en had al van te voren lopen uitzoeken op Internet of er in buurt van Iso Syöte wellicht
een foto-excursie te maken zou zijn. Of een foto-workshop, of wellicht een mooi natuurgebied in de buurt waar we typisch Finse dieren of vogels (bijv. de Lapland-uil) zouden
kunnen proberen te fotograferen.
Het viel echter niet mee, alleen het Ranua Wildlife Park was redelijk in de buurt. Niet met openbaar vervoer of taxi te bereiken, maar met een huurauto moest dat prima gaan
lukken (hadden we van te voren ook even gechecked via het forum van Voigt)...
Geralda, de Nederlandstalige sales manager van het hotel, had voor de ons de autohuur geregeld. We werden keurig om 09.00u opgehaald in het hotel, en na wat papierwerk onder
aan de skipiste bij de autoverhuurder konden we op pad. Ondanks de sneeuw op de wegen was het rijden -met de spijkerbanden en nauwelijks verkeer- een makkie :-)
Mooi op tijd waren we - 70km, 1 stoplicht en 1 stadje verder - net na openingstijd bij het Wildlife Park. En met -25 graden (!) en een strakblauwe hemel beloofde
het een prachtige dag te worden.
En dat werd het ook: van 11.00u tot 16.00u (sluitingstijd!) hebben we in alle rust alle dieren uitgebreid kunnen bekijken en fotograferen. Wel was het erg lekker om tijdens
de lunch weer even op temperatuur te komen. Ondanks onze dikke kleren werden vooral de vingers flink koud, want fotograferen met echt dikke handschoenen aan lukt ook niet
echt. Maar onze soort thermo-handschoentjes zijn dan toch wel dun bij -25 graden...
Vooral de wolven en lynxen bleken zeer fotogeniek, maar ook de oehoes, elanden, ijsberen en wisenten waren prachtig. En het was heel bijzonder om deze
dieren (allemaal soorten die ook in het wild in de noordelijke regionen voorkomen) in een redelijk natuurlijke omgeving te zien, en in de sneeuw. Wij kenden de
ijsberen alleen van de dierentuin, maar dan in een hok of op kale rotsen. Om ze dan in de sneeuw te zien, is toch heel anders!
De rit terug was weer weinig enerverend, al moesten we nog wel even tanken voor we de auto in konden leveren. Bij een onooglijk klein benzinestationnetje bleek dat we
de tankdop met geen mogelijkheid los kregen. Gelukkig kon een stugge Fin ons uit de nood helpen...
Vervolgens flink doorrijdend waren we net wat later dan de afgesproken 17.00u weer bij de autoverhuurder terug (het was intussen ook al echt donker), en werden we
vervolgens weer netjes bij het hotel afgezet.
Al met al een zeer geslaagde dag, en Wouter heeft er weer een mooie serie foto's bij.
Vrijdag 11 februari - Hele dag sneeuwscootertocht
Vandaag stond de volgende excursie ('safari') op het programma: een hele dag met een sneeuwscooter op pad, door de mooie natuur in de buurt van Iso Syöte. We hadden verwacht dat
dit wel een populaire excursie zou zijn, maar samen met een Duitser en een ander Nederlands stel waren we dus maar met zijn vijfen. En Remco was weer de gids.
Het ritueel was bekend: verzamelen in de hotellobby om 9.00u, flink dik inpakken met minimaal drie lagen (het was in het dal -30 graden, dus Remco drong er flink op aan dat
we inderdaad genoeg aan hadden getrokken) en goede laarzen en handschoenen, en vervolgens op naar de scooters.
Het bleek al snel dat de Duitser de intro-scootertocht niet had gedaan, dus die had er in het begin wat moeite mee. En het andere stel, dat als enige samen op één sneeuwscooter
zaten, bleken er makkelijk op weg te scheuren. En Carin en ik zaten daar zo'n beetje tussen in.
We gingen door prachtige kleine paadjes, soms een stuk met enorme hobbels waardoor je echt niet door kon rijden en flink door elkaar geschud werd. En soms weer over open
vlaktes, moerassen die nu onherkenbaar onder een dik wit pak sneeuw verborgen lagen. Vooral die stukken zorgden bij Carin en bij mij nog wel voor wat problemen. Want we probeerden
dan in het spoor van de voorganger te blijven, maar met die diepe zachte sneeuw valt dat niet mee. En voor je het weer ligt de sneeuwscooter dan op zijn kant of zak je met de
voor- of achterkant in de sneeuw weg. En probeer er dan maar weer eens uit te komen!
Maar gelukkig kon Remco dan weer een geduldige helpende hand bieden. En het ging al snel beter...
De lunch hielden we in een origineel Fins huis, uiteraard weer met worstjes boven het open haard vuur. En het was best lekker om zo weer even op temperatuur te komen.
Daarna volgde weer een mooie tocht terug, jammer genoeg wel grotendeels via dezelfde route als de heenweg. Zeker het hobbelstuk had van ons wel overgeslagen mogen worden.
Al met al zeker een tocht die de moeite waard is, en de sauna 's avonds was weer goed om het lijf weer helemaal relaxed en warm te krijgen.
Zaterdag 12 februari - Rustig dagje, met korte wandeling
Na alle uitstapjes en excursies van de afgelopen dagen hadden we nu even geen zin om veel te doen. Lekker uitslapen, heerlijk lang en rustig ontbijten, lekker koffie drinken
in onze bungalow - kortom: zeker geen zin om te gaan langlaufen zoals we eerder in de week nog bedacht hadden.
In plaats daarvan zijn we een rustige wandeltocht gaan maken rondom de berg.
Tot onze grote verrassing kwamen we op een gegeven moment (precies toen wij wel trek kregen in een lunch) bij het
bezoekers- en informatiecentrum van
het "Syöte Nationaal Park". Wij hadden geen idee dat dit zo vlakbij onder aan "onze" berg lag.
Eerst hebben we nog even rondgelopen en -gekeken bij de tentoonstelling over het nationaal park, en de foto's bekeken van een natuurfotowedstrijd (Wouter kon het uiteraard niet
laten...). En vervolgens hebben we ons tegoed gedaan aan een heerlijke zalmsoep. Alhoewel soep: er zaten zulke grote hompen zalm in, dat het meer zalm met saus leek.
En daarna zijn we weer rustig onderlangs de ski-pistes gelopen richting het winkeltje aan de voet van de berg, om vervolgens weer de klim omhoog te maken.
De hele dag hadden we weer prachtig weer en hebben we genoten van de stilte, rust en sneeuwpracht onderweg. Wat een verschil met Nederland...
Zondag 13 februari - Sneeuwschoenwandeltocht; transfer naar Kuusamo; vlucht naar Amsterdam
Helaas al weer onze laatste dag! Gelukkig vliegen we pas om 20.20u terug naar Amsterdam, dus we hebben nog een hele dag om te genieten van de sneeuw en kou.
Eerst weer een lekker ontbijtbuffetje, dan snel onze tassen inpakken die ze om 11.00u komen ophalen bij de bungalow. En vervolgens hebben we
een paar sneeuwschoenen (van die 'tennisrackets') gehuurd (10 euro per persoon, per dag) om daarmee
eens flink door de diepe sneeuw te gaan banjeren.
Je kan dit ook met een excursie doen, maar het is ook prima zelf te doen.
Zo was/is het erg mooi om vanaf het hotel naar de top van berg te lopen, dwars door de maagdelijke sneeuw en tussen de bomen die compleet onder gesneeuwd zijn. En omdat die bomen
niet zo dicht op elkaar staan, zie je zo de mooiste vormen.
Nadat we op de top, bij de antennes, de hele omgeving hadden kunnen overzien, zijn we een stuk naar beneden gelopen via de zijkant van de berg. Soms een klein stukje over een
wandelpad, maar het leukst was natuurlijk dwars tussen de bomen door.
Tot grote hilariteit verdwenen we zo wel regelmatig tot onze knieën of zelfs heupen in de sneeuw, en dan viel het niet mee om de voet met sneeuwschoen weer naar boven te krijgen. En
het was zo nog best vermoeiend ook... ;-O
Na onze laatste prachtige zonsondergang -om 16.23u- en weer vele prachtige foto's rijker konden we nog mooi een laatste keer van het dinerbuffet gebruik maken, en toen weer met
een busje naar Kuusamo en het vliegtuig naar Amsterdam.
Al met al een zeer geslaagde week die vast nog wel eens herhaald zal gaan worden door ons...