Reisverslag
Mexico 2008
Carin en Wouter

Weetjes, info, tips, non-info, etc.

Hieronder volgen een aantal wetenswaardigheden over Mexico en onze reis, gevolgd door impressies van Mexico die ons tijdens onze rondreis zijn opgevallen en bijgebleven.
 

Tijdsverschil

Yucatan, aan de oostkant van Mexico, heeft 7 uur tijdsverschil met Nederland. Het is er 7 uur vroeger.

Vliegreis

Omdat we een rondreis wilden maken in Yucatan (en Mexico-stad dus te ver weg lag), wilden we heen en terug op Cancun gaan vliegen. Na enig rondspeuren op Internet kwamen we op Martinair uit, die het goedkoopste was en op de gunstigste tijden vloog. De prijs werd/wordt bepaald door de optelling van de prijzen van een enkeltje heen en een enkeltje terug, waarbij het nogal veel uitmaakte op welke dag je vliegt en net voor of net in het hoogseizoen.
Uiteindelijk betaalden wij: 2.287,92 EUR voor 2 personen, inclusief alle belastingen, brandstoftoeslagen etc. Een flink bedrag dus!

En daar kwam daarna nog eens bijna 100 euro per persoon bij voor de Comfort Class die we bijboekten. Hiervoor krijg je 10cm extra beenruimte, een eigen video-speler en een chocolaatje en likeurtje bij de koffie. Vooral de extra beenruimte is op de lange vlucht erg prettig dus zeker een aanrader! Helaas bleek op de terugweg dat de video-speler zowel op de heen- als terugreis dezelfde 8 films bevatte. Het blijkt dat die maar 1x per 3 maanden gewisseld worden...

Onze autohuur

Na weer veel rondneuzen op Internet, hebben we auto geboekt bij Alamo. We wilden in ieder geval boeken bij een wat grotere, bekende organisatie. Dan weet je dat het vertrouwd is, en dat zij bij problemen voldoende kantoren over het land verspreid hebben om snel te kunnen helpen.
Gezien de verwachte warmte was het verder een eis dat er airco in zat, en vanwege de vele drempels waar de wegen in Mexico om bekend staan, wilde Wouter een automaat.
Het werd uiteindelijk een type "Compact" (CCAR), 4-deurs met flinke kofferbak. Incl. afkoop eigen risico betaalden we € 988,50 voor 24 dagen.

Volgens de website en een telefoontje naar Alamo in Nederland is het ophalen en/of wegbrengen op het vliegveld 10% van de totale huursom duurder, maar in Cancun kregen we bij het ophalen te horen dat dit wel gewoon (gratis) kon, dus we hebben de auto gewoon op het vliegveld teruggebracht!?

Van Cancun vliegveld naar de hotel-zone

Het vliegveld bij Cancun ligt ruim 20km van de stad en de hotels vandaan. Je zal dus een taxi of bus moeten nemen.
Echter, je kan ook vast via Internet een plaatsje in een busje reserveren, dit is goedkoper dan een taxi en ze zetten je netjes bij je hotel af. Voor US $9,- per persoon kan je dit boeken via Cancun Shuttle.
 

Losse impressies van Mexico

Mexicanen en hun uiterlijk

De mensen hier hebben echt Indiaanse trekken. Vooral de vrouwen hebben ‘indianen-gezichten’.
De mannen zijn vrij klein. Wouter is hier zowaar een grote man! De mannen zijn klein, hebben bolle buiken en opvallend dikke nekken. Ik zie veel mannen waarbij het hoofd rechtstreeks uit de schouders lijkt te komen, vooral in het noorden van Quintana Roo. Ze hebben een bijzonder postuur.
Mexicanen zijn opvallend dik. Ik zou haast zeggen, nog erger dan de Amerikanen! Ze zijn klein en hebben een enorme bolle buik. Ook kinderen zijn al moddervet. We zien hele families met overgewicht. Bij ons in Nederland zijn daar tv-programma’s aan gewijd, gericht op het per familie zo veel mogelijk afvallen. Dat zie ik hier niet zo snel een tv-hit worden. Mexicanen lijken trots op hun buik. Ze staan regelmatig, lekker met de buik vooruit, erover te wrijven. Mannen schromen daarbij niet om hun t-shirt omhoog te trekken en even lekker op hun bolle buik te slaan.

Bier met zout

Dat zout op de ananas de smaak van de ananas versterkt, hebben we van buurvrouw Eggink geleerd. En dat in Mexico een stukje limoen in de hals van een witbiertje/Corona hoort was ons ook bekend. Maar we zitten wel even gek te kijken als we op een terras een vrouw zout in haar bierflesje zien gooien. Hè?! Zout in bier?
Een paar dagen later zie ik bij een benzinepomp reclame voor een nieuw biertje: Sol (witbier) met limoen en …. zout. Hoe verzinnen ze het!? Zoiets zou in Nederland nooit een commercieel succes worden, denken wij. Wij zijn benieuwd of het hier wel aan zal slaan.

Met hoge snelheid

Mexicanen lijken alle tijd te hebben. Hun looptempo ligt bijvoorbeeld laag. Alles op zijn tijd.
Maar zodra ze in de auto zitten, komen ze los. Ze houden zich per definitie niet aan de maximale snelheid.
Als bij wegwerkzaamheden staat dat je maximaal 40 km per uur mag rijden, laten ze het gas niet los en denderen er met 100 km per uur voorbij.
Op een doorgaande weg waar je 110 km per uur mag rijden, rijden wij 120. En dan nog worden we door alle andere auto’s ingehaald.
Wouter had in het begin van de vakantie als uitgangspunt: We houden ons netjes aan de verkeersregels en maximale snelheden. Dan kan de politie ons daar niet op pakken en vallen we het minste op. Na een tijdje bleek echter dat je juist opviel als je je aan de regels en snelheden hield. Toen zijn ook wij maar een tikje harder gaan rijden.
We hebben 1x een onopvallende politieauto gezien die de snelheid controleerde. Dat was op de tolweg (cuota) van Cancun naar Merida. Ook daar werd te hard gereden door velen. Toch hebben we niet gezien dat er iemand werd aangehouden.

Afval is er om uit de auto te gooien

Overal langs de weg zien we borden die de Mexicanen manen om geen afval uit de auto te gooien. Teksten als ‘houd Campeche schoon’ en ‘op het weggooien van afval staat een boete van minimaal 90 maandsalarissen’ komen we vaak tegen. De meest opvallende tekst op een verkeersbord vind ik dat je het vuil niet in de richting van de rijbaan mag gooien, omdat dat gevaarlijk is. Als je goed mikt, mag het dus wel. Bijzonder!
Hoeveel borden en teksten ze ook langs de weg zetten; het helpt allemaal niet. Er komen vaak colaflesjes voorbij als we rijden en ook de bermen liggen op veel plaatsen bezaaid met afval. Zonde!

Fietsen

Nederland heet een ‘fietsland’ te zijn. Nou, de Mexicanen kunnen er ook wat van! De fiets lijkt hét transportmiddel van de arme Mexicaan die zich geen auto kan veroorloven. Het zijn over het algemeen gammele brikkies. In de bergen rond San Cristobal hebben ze luxere fietsen met versnelling. Dat mag ook wel want hier is het bijzonder steil.
Op het vlakke land (rond Valladolid, Pisté, Uxmal, ….) zien we veel bakfietsen. De bak is hier een soort metalen geraamte. Daar vervoeren ze van alles in. Langs de wegen zie je ze vol geladen met brandhout (verzameld in de bossen langs de weg). In de plaatsjes zien we ze volgeladen met boodschappen en ook als fiets-taxi’s (een soort riksja) met hele gezinnen erin. Zo handig, zo’n bakfiets!

Tweetalig onderwijs

In Nederland zie je steeds meer tweetalige scholen voor voortgezet onderwijs (havo/vwo): Nederlands en Engels. In Mexico heb ik ook tweetalige scholen gezien in het gebied rond San Cristobal. Ik denk nog: wat goed dat ze kinderen hier Engels leren. Maar het gaat hier ongetwijfeld niet om Spaans en Engels, maar om Spaans en Tzotzil (de taal van de Indianenvolken in het gebied).

Tortilleria

Met verbazing kijken we in Rio Lagartos naar een langs scheurend scootertje. De scooter heeft een bak achterop, zoals bij ons de pizzabezorgers hebben. Een tortilla express misschien?
Ja hoor! In San Cristobal zien we het weer. In de straat van ons hotel is een “tortilleria”. Deze vind je echt overal. Hier worden tortilla’s gemaakt en verkocht zoals in Nederland een bakker brood bakt en verkoopt. In San Cristobal staan er ook scooters geparkeerd voor de tortilleria. Zo kunnen de verse tortilla’s snel bij grote afnemers bezorgd worden. Erg grappig om de pizza-koerier op zo’n Mexicaanse manier ingevuld te zien.

Muggen, ‘bedbugs’ en teken

We hebben ervoor gekozen om geen malariapillen te slikken deze vakantie. Het malariagebied beperkt zich tot dat deel van Mexico op de grens met Guatamala. Voor ons betekent dat rond Palenque, San Cristobal en Calakmul. In San Cristobal zien we eigenlijk geen muggen: te hoog op 2160 meter en te koud.
Maar in Palenque en voroal in Yaxchillán en Bonampak zijn wel veel muggen. Ze zijn niet alleen ’s nachts actief, maar ook overdag en ook in de schaduw. We moeten hier goed met anti-muggenspul met deet smeren om de muggen op afstand te houden. We zitten bijvoorbeeld in Palenque ’s avonds te dineren met een gezellige citroengeur om ons hen van de anti-muggenmelk. En overdag rond de ruïnes prikken de muggen gewoon door Wouter zijn shirt heen, precies waar zijn shirt door het zweet aan zijn rug is vastgeplakt.
Ook in Rio Lagartos waren muggen. Daar waren we te ziek om ons in te smeren. Gevolg: onze voeten en kuiten zijn er flink te pakken genomen.
In de ‘lonely planet’ staat een stukje over ‘bedbugs’. Dit zijn kleine doorzichtige beestjes in bed die meerdere keren, vaak in rijtjes, bijten. Deze beestjes zijn ook op te sporen aan de hand van hun uitwerpselen: kleine zwarte balletjes/kraaltjes. We hebben de ‘bedbugs’ niet gezien. Wel zitten we na onze eerste nacht in Cancun vol met kleine beten, keurig op een rijtje, rond de enkels die veel op de beschrijving in de ‘lonely planet’ lijken: Bedbugs?
Er zouden ook teken in Mexico voorkomen. Die hebben wij gelukkig niet gezien!

Landbouw is handwerk

In Mexico wordt veel maïs verbouwd. Erg veel maïs. Als we in Bacalar zijn en ik iemand op zijn knieën met een groot mes het gras zie maaien, dringt tot me door dat ik nog geen tractor of ploeg heb gezien. Grasmaaien met een mes lijkt gekkenwerk, maar rotsachtige landbouwgrond bouwklaar maken om maïs op te verbouwen …. dat zullen ze toch niet met de hand doen?! Toch zien we op de maïsvelden alleen mensen met van die hakken en messen. Eén keer zien we mannen die met de hand bezig zijn om de stenen van hun landje te sjouwen. Gekkenwerk!

Benzinepomp trucs

Wouter heeft in de ‘Lonely Planet’ gelezen welke geldtrucs de bedienden van benzinepompen met toeristen uithalen. Hij is er elke keer als we tanken als de kippen bij om op te letten dat ons geen loer gedraaid wordt.
Wouter zet de auto bij de pomp en stapt eerst uit, kijkt of de meters van de benzinepomp op 0 staan en laat dan pas beginnen met tanken. Als de tank vol is, let hij goed op welk bedrag er op de teller staat voor het geval ze de teller snel op 0 zetten en ons een hoger bedrag willen laten betalen. Bij een pomp tussen Calakmul en Bacalar heeft een groepje pompbedienden erg hun best gedaan om Wouter af te leiden met praatjes. Maar dat lukte ze niet. Wouter was een man met een missie! Jammer dat dit soort dingen nodig zijn. Gewoon een praatje maken met een pompbediende was wel zo leuk geweest.

Spaarlampen

In Nederland proberen de regering en de energiemaatschappijen de mensen aan spaarlampen te krijgen door ze met korting te verkopen. In Mexico hebben ze ongetwijfeld een soortgelijke promoactie gehad. Ik vermoed dat spaarlampen gratis worden uitgedeeld. In (bijna?) alle hotels waar we hebben gezeten werd de kamer verlicht met spaarlampen. Heel opvallend! Helaas werden zo de mooie kleurige en sfeervolle kamers met het kille spaarlamplicht omgetoverd tot ongezellige ruimtes. Zuinig is het natuurlijk wel!

PSV in Mexico

Jongetjes in voetbalshirtjes; waar op de wereld zie je ze niet? Soms zijn het voetbalshirts van landen, meestal van clubs en dan staat er meestal ook een naam van een bekende speler op. We komen in Mexico opvallend veel Mexicaanse jongetjes met PSV shirts aan tegen. PSV? Wat maakt PSV voor de Mexicaan interessant? We komen er achter aan het einde van de vakantie als we anti-diarree pillen voor Wouter kopen in een drogisterij. De drogist begint Nederlandse voetbalclubs op te noemen. Hij vraagt waar we in Nederland vandaan komen en welke voetbalclub daar speelt. Dit is onze kans om het mysterie van de PSVshirts op te lossen….
Speelt er een Mexicaanse speler bij PSV? “Jawel, Salcido” zegt de drogist trots. Natuurlijk Salcido! Grappig dat één zo’n speler de interesse van vele Mexicanen voor het Nederlandse voetbal kan oproepen.