Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 25 t/m 29

Dag 25 - Woensdag 26 augustus 2009: Boot- en autotocht naar Kota Kinabalu; vlucht naar Kuala Lumpur; taxi naar hotel in Kuala Lumpur

We hebben vandaag een reisdagje; veel wachten en minstens zoveel zitten. We gaan om 9 uur met de boot naar het vastenland terug. De boot gaat om 9 uur en om 2 uur. Omdat ons vliegtuig naar Kuala Lumpur om 15.45 uur vertrekt, verlaten wij al in de ochtend Pulau Tiga. Op het vasteland, in Kuala Penyu, staat een busje met chauffeur op ons te wachten om ons naar het vliegveld bij Kota Kinabalu te brengen. Wij rijden over een kleine weg vlakbij de kust, door kleine dorpjes. Het is een andere route dan heen, op zondag. We zien onder andere waterbuffels die lekker in het water en modder liggen af te koelen.

We zijn rond half 12 op het vliegveld. Omdat wij met Air Asia vliegen worden we afgezet bij terminal 2. Deze ligt ongeveer 4 km van de terminal waar de andere vliegtuigmaatschappijen vandaan vliegen. We vermaken ons met winkeltjes kijken en lezen. En we gaan ons te buiten aan lekker pittige kip en friet bij de KFC. Eindelijk weer iets met smaak.
Op het vliegveld zijn bij de damestoiletten in totaal 4 wc’s: 2 westerse zit-wc’s en 2 hang-wc’s met een waterslang om je bips mee schoon te spoelen. Het verbaast me als een rijtje oosterse dames staat te wachten voor de zit-wc’s. Ik maar denken dat juist voor hen de hang/hurk-wc’s zijn bedoeld. Om niet te hoeven wachten ga ik op de hang-wc. Het is er, zoals gebruikelijk hier in Maleisië, een enorm waterballet rond de wc. Dit keer niet vanwege lekkage, maar vanwege de tuinslang waarmee ze hun bips of handen schoonspoelen na de toiletgang. Het putje waar dit water in weg moet lopen zit standaard bij de deur (handige plek!). Mij is eerder al opgevallen dat bij wc’s zelden wc-papier aanwezig is, maar er is gek genoeg wel altijd zeep om je handen te wassen. In Nederland is dat veelal andersom. Als ik deze observatie met Wouter deel, wijst hij mij er op dat als ik op dezelfde manier als zij mijn bips afveegde ik geen wc-papier nodig zou hebben, maar het wel heel lekker zou vinden om daarna mijn handen met zeep te wassen. Tja, daar zit wat in. Het dringt nu pas echt tot me door waarom eten met je linkerhand hier taboe is.

We landen in Kuala Lumpur bij terminal LCC (low cost carrier, waar onder andere Air Asia aankomt). Daar vandaan nemen we een taxi (100 ringit; kaartje gekocht aan de taxibalie bij de bagagebanden). Het is ongeveer 50 minuten rijden naar ons hotel in Kuala Lumpur: Maya Hotel. Ik zie als eerste de Petronas Towers (ofwel Twin Towers) van de stad en de KL Tower. Ze zijn verlicht en steken boven de skyline uit. We rijden steeds dichter naar de torens toe. Ons hotel blijkt daar echt heel dicht bij te zijn. Wouter heeft thuis via internet drie nachten geboekt (380 ringit per nacht). Het is een design hotel, groot en helemaal in één stijl ingericht: veel hout, ‘ijs’ en natuur. Onze kamer heeft uitzicht op de KL Tower. Er is een glazen wand tussen de kamer en de badkamer. Vanuit het vrijstaande bad kun je tv kijken. Het is een bijzonder fraaie en ruime kamer. Het hotel heeft een zwembad met spa en op de 3e verdieping is een skylounge van waar je uitzicht hebt op de Petronas Towers en de KL Tower. Je kunt er binnen en buiten zitten. Elke avond kun je hier gratis een kop koffie met wat lekkers krijgen. Wat een luxe!
Wij arriveren rond 8 uur in het hotel; mooi op tijd voor het eten. Er is een ‘ramadan buffet’. Wij doen natuurlijk niet aan de ramadan, maar dat weerhoudt ons er niet van om te genieten van het bijzonder uitgebreide en heerlijke buffet.

Dag 26 - Donderdag 27 augustus 2009: Uitslapen; shoppen bij Petronas Towers

We doen rustig aan. We starten de dag met een uitgebreid ontbijtbuffet. Wat zal het wennen worden om straks thuis weer gewoon met thee en twee crackers te ontbijten! Omdat we nog niet zo’n zin hebben om de bezienswaardigheden af te struinen, gaan we vandaag shoppen. We lopen naar de Petronas Towers (5 minuten lopen) en zetten de torens van alle kanten, met en zonder ons, op de foto.
Dan gaan we naar “Suria KLCC”: een enorm winkelcentrum. Het lukt ons om daar de hele dag rond te lopen, winkels te kijken en een shirt en schoenen voor Wouter te kopen. Als we aan het einde van de dag moe gestreden zijn, gaan we terug naar het hotel en genieten van het uitzicht vanaf de skylounge onder het genot van een drankje.
 

Dag 27 - Vrijdag 28 augustus 2009: Uitslapen; sight-seeing in Kuala Lumpur (met hop-on-hop-off bus)

We willen vandaag de stad verkennen, maar het weer (regen) gooit roet in het eten. Daarom drukken we de wekker maar uit en proberen het bad uit.
Rond half 11 wordt het droog en gaan we op pad. We gaan naar Matic (Malaysian Tourist Info Center, 5 minuten lopen vanaf het hotel). Daar is de eerste stop/opstapplaats van de “hop on / hop off bus” (38 ringit per persoon, kaartje is 24 uur geldig). Deze bus doorkruist Kuala Lumpur, heeft 22 stops waar je kunt uitstappen (hop off) of opstappen (hop on). De totale rondrit duurt 2,5 uur als je nergens uitstapt. Wij stappen op meerdere plaatsen uit en omdat we vrij laat zijn gestart kunnen we niet meer bij alle stops eruit.

Wij stappen uit bij “Kraft Center” (waar we drie ansichtkaarten met batik stof kopen), “China Town” en “Central Market” (pasar sihi). China Town bestaat uit straten vol stalletjes met allemaal dezelfde nepspullen. Wij hebben echter geen behoefte aan nep Crocs, nep Louis Vuitton tassen of nep Armani zonnebrillen. We zijn er snel uitgekeken en lopen door naar de markt. Bij Central Market stappen weer in de bus. De chauffeur lijkt er niet zo’n zin meer in te hebben. We houden 5 minuten een fotostop, 10 minuten een toiletpauze, 10 minuten nog een pauze en tussendoor gaat hij nog een keertje plassen. Het duurt daarom wel even voor we bij stop 13 aankomen; de vlindertuin en orchideeëntuin. Daar gaan we er uit. De orchideeëntuin is gecombineerd met een hibiscustuin. De tuin is mooi aangelegd en goed onderhouden (gratis toegang). De vlindertuin (18 ringit p.p.; 1 ringit per fototoestel) is wat verder weg. Het is een grote vlindertuin met mooie bloemenperken en waterpartijen. Jammer genoeg vliegen de vlinders vooral bovenin en zijn daarom niet allemaal even goed te zien. Stipt om 6 uur gaat het licht uit; we moeten maken dat we er uit komen.
Terug bij onze bushalte moeten we erg lang wachten op de bus. Deze zou elk half uur moeten komen. Wij zitten een uur te wachten. Een jogger komt al vragen of we de weg kwijt zijn. Het is hem ook opgevallen dat we er al een uur zitten. Hij had ons al bij de halte zien zitten toen hij aan zijn looprondje begon. We hebben het goed gehad als na ruim een uur eindelijk de bus komt. Door al dit wachten kunnen we er bij de volgende stops niet meer uit. De laatste bus start om 19.00 uur bij stop 1, zodat de bus om half 9 klaar is met de gehele ronde. We slaan het oude stationsgebied en het Merdeka-plein noodgedwongen over. We zitten als enige ‘die hard’ toeristen in de bus als we rond 8 uur bij stop 22 (Petronas Towers) komen. Daar stappen we uit om te gaan eten in de ‘foodcourt’ van het winkelcentrum “Suria”.

Dag 28 - Zaterdag 29 augustus 2009: Sight-seeing in Kuala Lumpur (met hop-on-hop-off bus); vlucht Kuala Lumpur - Schiphol (vertrek om 23.00u)

Jammer, jammer, jammer. Onze laatste dag in Kuala Lumpur en dus in Maleisië. Ons laatste ontbijtbuffet en voor de laatste keer de tas inpakken. Dat laatste vind ik minder spijtig. Ons buskaartje is 24 uur geldig; dat wil zeggen tot vandaag 11 uur. Wij stappen om half 11 weer op de bus (stop 1, Matic) om ons naar de bezienswaardigheden te laten rijden die we gisteren hebben overgeslagen. We willen er bij stop 15 (nationale moskee en oud stationsgebouw) pas uit, maar moeten dus het halve rondje meerijden. Ach ja, we kunnen er bij zitten … ….
Het stationsgebouw is wit en heeft mooie bogen en poorten. Het is vooral van de buitenkant indrukwekkend. De binnenkant is te veel gemoderniseerd. We lopen naar het Merdeka-plein. Dit is niet echt een plein, meer een groot grasveld. Om het veld staan mooie oude gebouwen, zoals een gebouw van de sultan en de “Selangor club”. Alles hangt vol met de nationale vlag. A.s. maandag is het 31 augustus; de onafhankelijkheidsdag ofwel Merdeka. Maleisië is op 31 augustus 1957 onafhankelijk geworden van Groot Brittannië en dat wordt elk jaar nog enthousiast gevierd. Op dit plein/veld zullen maandag vele Maleisiërs met gebalde vuist in de lucht ‘merdeka’ schreeuwen en naar speeches luisteren. Nu wij er zijn, is hier nog niets van te zien. Wij zien vooral veel toeristen die foto’s maken.

We nemen een taxi naar “Bukit Bintang” (7 ringit). We laten ons afzetten bij “Lot 10”. Dit is een winkelcentrum met betaalbare winkels. Er vlakbij is “the Pavilion”. Dit is een winkelcentrum voor ‘the stars’ volgens de taxichauffeur. Alles is er ‘ferrie ekswessif’ (very expensive, erg duur). Voor ons misschien niet, met de euro, maar voor de Maleisiërs met de ringit is het, zo betoogt de taxichauffeur, te duur. We doen er goed aan naar het goedkopere “Lot 10” te gaan. Dit winkelcentrum blijkt veel kleiner dan we dachten. We hebben ook niet echt meer iets wat we willen kopen. Daardoor zijn we er snel uitgekeken. We kijken nog even in een ander winkelcentrum, maar daar blijkt het zo’n gekkenhuis (heel veel kleine winkeltjes, lage plafonds, heel veel mensen en door alles heen tetterende muziek) dat we het ook daar snel gezien hebben.
We nemen weer een taxi; nu naar de Petronas Towers. Het is een kort ritje maar de taxichauffeur wil er 20 ringit voor hebben. Dat lijkt ons veel te veel. Een tweede chauffeur wil in eerste instantie 15 ringit. We komen na onderhandelen op 10 ringit uit. Eigenlijk hadden we niet eens in moeten stappen, want hij weigert met de meter te rijden. We zullen dus wel te veel betalen. Hij zegt nog dat het een heel eind rijden is, maar wij kunnen op de kaart zien dat dat reuze meevalt. Hij is wellicht iets naïevere of dommere toeristen gewend. We zijn er zo.
Bij de Petronas Towers (Suria KLCC) gaan we naar het park dat erachter ligt. De fonteinen spuiten helaas niet. We lopen er wat rond en gaan lekker mensen kijken.

Terug in het hotel (rond half 5) kunnen we douchen in de spa, want we hebben onze kamer helaas al moeten verlaten. We drinken nog wat met uitzicht in de ‘skylounge’ en gaan dan eten in het restaurant van het hotel. We moeten ‘a la carte’ eten, want het buffet (ramadan buffet) gaat pas om 5 over half 8 open. Wij denken nog wat een gekke tijd. Nog gekker vinden we het als alle Maleisische islamitische families al vanaf  19.15 uur borden vol aan het opscheppen zijn. Ze halen van alles, wat vervolgens koud wordt als ze het volgende bord halen. We zitten met stijgende verbazing te kijken. Als de tafel vol staat, gaan ze zitten en naar het eten zitten kijken. Dan gaat de radio keihard aan en begint een soort dienst met gezang. Dat is het startsein; het eten kan beginnen. Ik geloof niet dat iemand naar de boodschap in het gebed of lied luistert; er moet gegeten worden. Nu de zon is onder gegaan, mag er eindelijk weer gegeten en gedronken worden. Dit is zo’n moment dat ik blij ben geen moslima te zijn. In Shah Alam was zo’n ander moment toen ik in de bloedhitte volledig gesluierd de moskee in ging. Twaalf uur lang niet eten en niet drinken is niets voor mij. Gezond lijkt het me ook niet bepaald. Wie verzint er zoiets als een ramadan? Mohammed? Staat dit echt in de koran, of is het een interpretatie? De hotels en restaurants varen er wel bij. Ze hebben allemaal speciale ramadanbuffets die druk bezocht worden.

We hebben een taxi geregeld die ons om 8 uur bij het hotel op komt halen en ons naar het vliegveld brengt. Onze vlucht (KL 810) gaat om 23.15 uur. Eenmaal op het vliegveld hebben we nog tijd zat om de taxfree winkels te bekijken en om, zoals gebruikelijk, een fles whiskey voor Wouter te kopen. We sluiten onze vakantie in Maleisië af  bij de Starbucks met een gratis kop cappuccino; gratis op basis van de stempels die we tijdens de vakantie trouw hebben gespaard. Ook al maken we verre reizen, we blijven Hollanders :-)

Dag 29 - Zondag 30 augustus 2009: De vlucht is grotendeels ´s nachts en na 12 uur landen we 's morgens vroeg op Schiphol

Onze lange vlucht was weer grotendeels ’s nachts, maar dit keer wist Wouter nog een paar uur te slapen. Nadat we erg vroeg in de ochtend geland waren, hebben we de eerste trein naar huis gepakt. Thuis konden we meteen alle enthousiaste verhalen vertellen aan mijn ouders, die een weekje vakantie gevierd hadden in ons huis.
Heerlijk om weer lekker thuis te zijn...

Dag 22, 23 en 24

THE END