Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 10 t/m 12

Dag 10 - Dinsdag 11 augustus 2009: Boottocht op Tasik Cini, incl. bezoek aan Orang Asli dorp; relaxen bij zwembad

We hebben zo’n pret in het mooie luxe Swiss Garden Resort dat we besluiten nog een nachtje te blijven. Eigenlijk gekkenwerk want dat betekent dat we vandaag van Beserah op en neer rijden naar Tasik Chini (100 km heen en 100 km weer terug). Terwijl we deze weg morgen ook moeten rijden naar Malakka.
Het ontbijtbuffet is absoluut geen straf. Vol gegeten gaan we rond half 10 op pad naar Tasik Cini. Daar gaan we naar de bootsteiger van “Resort Cini”. Dit resort wordt aan alle kanten verbouwd, waardoor we erg blij zijn dat we hebben besloten nog een nachtje in ons resort aan de kust te blijven. We kunnen kiezen uit verschillende tours. Wij kiezen de langste en meest uitgebreide: 12 lakes & dents. ‘Dent’ blijkt een rivierarm te zijn. De oevers van de rivierarmen zijn dicht begroeid en leuk om doorheen te varen. We zien hier twee varanen en een aap. Tasik Cini is een aaneenschakeling van meren en is bekend om de bloeiende waterlelies. Wij zien één van de twaalf meren in bloei. Een mooi gezicht. Maar als ik eerlijk ben, had ik verwacht dat er meer in bloei zou staan. In een ander meer bloeien hele kleine roze bloemetjes waardoor er een roze waas over het water lijkt te hangen.
De bootsman maakt van een blad en een bloem van de waterlelie een hoed voor me. Het is een grappig model en past ook nog! Ik voel me helemaal een dametje. In de zaaddozen van de waterlelie zitten eetbare zaden verstopt. We mogen ze proeven. Ze hebben geen bijzondere smaak en zijn tegelijkertijd ook zeker niet vies.

De meren zijn omzoomd met dichte bossen en in de meren drijven eilandjes die geheel uit yucca’s of palmboompjes lijken te bestaan.
Als wij denken dat onze boottocht erop zit, meren we aan bij een dorp van de ‘orang asli’. Dit zijn de oorspronkelijke bewoners van Maleisië. Zij zijn nu ver in de minderheid en leven in kleine dorpjes veelal in de jungle in het binnenland. Kinderen uit het dorp zwemmen in het meer. In het dorpje worden we met grote belangstelling bekeken door mannen die gezamenlijk een huis aan het bouwen zijn en die nu even pauze hebben. Onder hun toeziend oog mogen we proberen met een ‘blowpipe’ pijltjes in de roos te schieten. Ik schiet hard en ver; ver de bosjes in. Ik mis de roos én het doek dat erachter is gespannen om de pijlen op te vangen, volledig. Ze kunnen de pijl die ik schiet niet meer terugvinden. Van mijn drie pijlen komt er maar één in het doek terecht. Wouter is trefzekerder. En als ik even weg ben om de portemonnee uit de boot te halen, schiet hij zelfs in de roos. Een foto is het bewijs (of word ik in de maling genomen?). Ze verkopen ook souvenirs. Wij kopen er een blaaspijp gemaakt van mooi houtsnijwerk. We mogen ook even een rondje door het dorp lopen en de bewoners vinden het goed als we een foto maken. Dan varen we terug naar ons startpunt. We zijn dan ongeveer 2,5 uur op pad geweest.

Het is inmiddels half 3 als we terugrijden richting Kuantan, Onderweg kopen we als lunch een ijsje bij een tankstation. Rond half 5 hebben we ons geïnstalleerd bij het zwembad van het resort en dippen we even lekker in het zwembad. Lekker na zo’n dagje zweten.

Het dinerbuffet is wederom erg lekker. Naast de saladbar en het toetjesbuffet laten we vandaag in de wok en op de bakplaat lekkere groente en vlees voor ons klaarmaken. Lekker! Er is vandaag live muziek van een pianist die voor extra sfeer zorgt. Vanavond onweert het voor de verandering eens niet.

Dag 11 - Woensdag 12 augustus 2009: Rijden naar Malakka, incl. bezoek botanische tuin bij Ayer Keroh

We verlaten ons geweldige hotel. Jammer, jammer, jammer.
We rijden via Segamat naar Malakka. Het is verder dan we dachten. De weg is voor het grootste deel van de rit éénbaans en er rijden veel grote vrachtauto’s die moeilijk in te halen zijn. Kortom: we komen later in Malakka aan dan we hoopten.
Onderweg zien we  op verschillende plaatsen dat ze het gras van de wegkanten maaien. Dat doen ze hier veel; het gras wordt goed kort gehouden. Bijzonder hiervan is dat ze dat doen met een apparaat waar wij in NL de kantjes mee knippen. Er lopen groepen mannen met een ‘kantjesknipper’ om zich heen te zwaaien en maaien zo het gras. Het lijkt me een beweging die funest is voor je rug. Oud zullen deze mannen niet worden vrees ik. Het is te hopen dat ze hier iets als WAO of WIA kennen.

Als we bijna bij Malakka zijn, maken we een uitstapje naar Ayer Keroh. Dit ligt ongeveer 15 km ten noorden van Malakka. Dit zou een natuurgebied met veel vogels moeten zijn volgens onze reisgids en daarnaast zou er pretpark-vertier zijn en een dierentuin. Wij zien vooral de ‘toeters en bellen’ en maar weinig natuur. Omdat we het natuurgebied niet kunnen vinden, gaan we naar de botanische tuin. Daar zien we veel vlinders, apen en ook een bijzondere vogel. Het lijkt qua kop op een kraai, is wel wat kleiner, maar heeft de staart van een mot-mot. Ra, ra, ra, wat is het?

Na een klein uur rondwandelen en heel veel zweetdruppels later, rijden we door naar Malakka. Daar checken we in in het Mahkota Hotel gelegen aan de straat van Malakka. We kunnen hier helaas maar één nacht blijven. Het is onvoorstelbaar. Het hotel heeft 594 kamers en ze zitten morgennacht allemaal vol!
We eten in het hotel: buffet. Ze hebben hier allerlei gerechten die we nog nergens anders hebben gegeten. We hebben dus weer heel wat om uit te proberen. Ik drink er ‘ginger ale’ bij die zo naar gember smaakt, dat de ‘beef’ met gembersaus niet naar gember lijkt te smaken.
Na het eten maken we een ommetje in de omgeving van het hotel. We lopen naar een “mall” waar we leesboeken kopen voor ons strandverblijf op Pulau Tiga. Ook maken we een wandeling over de pier vlakbij het hotel. Er speelt een hardrockband in de plaatselijke bar. Van deze muziek hebben we tot 3 uur ’s nachts plezier. De herrie is in onze hotelkamer goed te horen helaas. Misschien toch niet zo gek dat we hier maar één nacht kunnen blijven.

Dag 12 - Donderdag 13 augustus 2009: Rondwandeling en rondvaartje door centrum van Malakka; relaxen bij zwembad

We hebben gisteren kleren afgegeven om te wassen. Deze zijn helaas niet klaar op de afgesproken tijd: 10 uur. Het wordt 12 uur. Terwijl we eigenlijk naar een ander hotel wilden gaan en dan de stad in. We besluiten om te proberen weer een kamer te krijgen in dit hotel, zodat de gewassen kleren daar afgeleverd kunnen worden en wij gewoon de stad in kunnen. Dat lukt. We komen in een appartement terecht die gelukkig verder van de pier af ligt.

We lopen naar het centrum. Dat blijkt verbluffend dichtbij. Het is, ondanks de hitte, gemakkelijk te lopen.
Malakka heeft verschillende overheersers gehad: de Portugezen (1511-1641), de Nederlanders (1641-1824), de Engelsen (1824-1957), de Japanners (1942-1945) en daarna weer de Engelsen. Op 31 augustus 1957 is Malakka, net als heel Maleisië, onafhankelijk geworden. De overheersers hebben allemaal wat achter gelaten: bereidingswijze van eten, genen/volk, gebouwen, geloof, …. .
Van de Hollanders zijn nog veel gebouwen bewaard gebleven. We bekijken de overblijfselen van de Nederlandse St. Pauls kerk op een heuvel en het stadhuis, waar vroeger de Nederlandse gouverneurs woonden. In het stadhuis is een museum dat een beeld geeft van de historie en de verschillende overheersers. Het centrum van Malakka heeft mooie gebouwen die goed onderhouden zijn. Je kunt je laten vervoeren met een fietstaxi. Dit zijn fietsen met een soort zijspan en ze zijn fraai versierd. De één heeft nog meer plastic bloemen en andere versierselen dan de ander. Sommigen hebben ook een gettoblaster waar niet bepaald rustgevende muziek uitkomt. Dat zal bedoeld zijn om klanten te trekken. Ik vraag me af of de muziek die uitwerking heeft op de toeristen.

We maken een boottocht over de rivier. Normaal vinden we boottochtjes altijd leuk. Deze valt wat tegen. We varen een klein stukje door het mooie deel van het centrum, dan wat meer door een achterbuurt en tot slot langs de “Kampung Indah”. Daar staan bijzondere huizen/hutjes. Deze zijn echter door een woud van relingen, bomen, hekjes en lantaarnpalen nauwelijks te zien. De terugweg gaat langs dezelfde route als de heenweg. Tijdens het varen staat de radio aan (Top 40). Ik had gehoopt een toelichting te krijgen op waar we langs voeren. Niet dus.

Na de boottocht lopen we door China Town (Jalan Hang Jebat en Jalan Tokong). Hier zijn veel toeristenwinkels en ook nog authentieke Chinese winkeltjes. Er zijn ook meerdere Chinese tempels. De “Cheng Hoon Teng” tempel in Jalan Tokong is de oudste Chinese tempel van Maleisië. De tempel is groot en als toerist ben je er welkom. De andere tempels hebben we vanaf de drempel bekeken. Hier voelden we ons minder welkom. In deze tempel begint net een gebedsdienst als we er zijn. Een monnik leest en zingt een gebed. Een vrouw in een groot zwart gewaad slaat een ritme op iets zwarts wat wel een schild van een schildpad lijkt. Er zijn twee Chinezen die met ze mee bidden. Verder zijn er alleen toeristen die de ‘voorstelling’ gade slaan. De tempel is prachtig versierd en beschilderd. De dakrand is versierd met beesten in mozaïek en onder de dakrand zijn een soort Chinese pentekeningen als schildering aangebracht.

Na Chinatown is het mooi geweest. Het is warm, wij hebben het heel warm en we snakken naar een duik in het zwembad. Tot onze verbazing zijn we de enigen in het zwembad. Het is 5 uur en het is heet. En dan zou niemand in de overige 593 mensen zin hebben om te zwemmen?!
We willen vanavond eens iets anders dan een dinerbuffet in een hotel. Daarom gaan we op stap naar de ‘mall’. Daar gaan we pizza eten in de “Pizzahut”. Heerlijk eens iets anders dan gekruide kip en rijst. Ik koop ‘en passant’ slippers bij “Timberland”; hele leuke!

Dag 7, 8 en 9

Dag 13, 14 en 15