Reisverslag Carin en Wouter
|
Reisverslag - dag 5 en 6
Dag 5 - Donderdag 10 april 2008: Wandeling "levada do norte" in Estreito de Camara de Lobos
Wat een topdag! Alhoewel het wel weer met regen begon ……
We zijn op tijd op en als eerste bij het ontbijt. Daar spreken we een Zwitsers koppel. Zij zijn gisteren naar Funchal geweest. Daar was het zulk noodweer dat
de elektriciteit in een deel van de stad was uitgevallen. Winkels in een winkelcentrum stonden onder water. Ja, het is echt lekker weer in Madeira!
Ons plan is om een ‘echte’ levada-wandeling te maken. We zijn om 10.15 uur bij de start van “levada do norte” in Estreito de Camara de
Lobos (wandeling nummer 6 in de Sunflower wegwijzer). We parkeren niet bij de kerk op de P die aangegeven is in de beschrijving van de wandeling. De levada ligt een
behoorlijk stukje noordelijker. We rijden vanaf de kerk door het dorp en nemen steeds de meest doorgaande weg. Zo komen we vrij soepel bij de start van de
levada-wandeling. Daar parkeren we langs de weg. Het is hier wel erg smal, maar er staan meer auto’s.
Toen we bij de quinta wegreden, regende het. Bij de start van de wandeling is het bewolkt en fris. Wouter loopt in z’n fleece jas. Wel vetten we voor de zekerheid
nog even de neuzen. Geen overbodige luxe blijkt later. We pellen al lopende steeds meer lagen kleren uit. Tot we in korte broek en zonnehemd lopen.
De levada-wandeling is erg mooi, vooral het eerste stuk. Ik heb op een paar stukjes hulp nodig van Wouter. Hij moet dan even vlak voor me lopen zodat ik de afgrond niet
goed kan zien. Maar verder gaat het vrij goed met de hoogtevrees.
Met de beschrijving in het boekje erbij is goed te volgen waar we op de route zijn.
We zijn rond 1 uur bij Cruz da Caldeira. Daar gaat onze route rechtsaf een tunnel in. Er zijn werklui de levada in de tunnel aan het herstellen. De tunnel is
afgesloten. Ze sturen ons rechtdoor. Even daarna kruizen we een stenen trap. Die nemen we omhoog omdat we boven de levada een restaurant hebben gezien met uitzicht over
de vallei. Wat een top-levada: leuke bloemetjes en akkertjes, mooi weer én een restaurantje voor een lekkere lunch. We verbazen ons erover dat het restaurant
geen reclame voor zichzelf maakt langs de levada. Een gemiste kans!
We pikken de “levada do norte” weer op door over de weg richting het westen te lopen. Na ongeveer 300 meter kruizen we de levada en pikken we de route weer
op. Na de lunch is het wat rommeliger rond de levada dan het eerste deel van de route. Het mooie weer inspireert ons tot een flinke wandeltocht. We lopen langs de
levada tot Pédégral bij Campanario. Daar lopen we met een betonnen trap steil naar beneden. We nemen een eigen route om bij de weg te komen waar de bus
rijdt. Aan het einde van de trap gaan we naar links, de weg op. Het is nog een behoorlijk stuk lopen tot we bij de “229” zijn, waar de bus langs komt. De
bushalte is wel direct waar we op de 229 komen. Dan hebben we ongeveer 13 km in de benen. De bus naar Funchal is er binnen 5 minuten. Voor €1.50 p.p. rijden we
naar Estreito de Camara de Lobos terug. Omdat we de auto bij de start van de levada hebben neergezet (in plaats van in het centrum bij de kerk) moeten we nu de steile
weg omhoog lopen naar de auto. Dat is de grootste kuitenbijter van vandaag. We zijn rond half 6 bij de auto.
Dan rijden we naar Camara de Lobos. Daar parkeren we op een grote P bij de haven. We lopen het stadje even rond. We gaan wat drinken en een salade eten bij
“Churchill”, met uitzicht op de haven. Het terras ligt heerlijk in de avondzon. Wat een topdag!
We rijden door alle tunnels (in totaal 15 km!) terug naar de quinta in Estreito da Calheta.
Dag 6 - Vrijdag 11 april 2008: Levada-wandeling vanuit Camancha: levada do Caniço-Assomeda
In de hoop dat het weer een mooie dag wordt, zijn we mooi op tijd op. We zijn weer als eerste bij het ontbijt (of komt dat omdat de anderen zo laat zijn?).
Rond de quinta is het mooi weer. En na een ‘fotoshoot’ van de tuin rond de quinta gaan we richting de bergen. We hopen dat ook daar de zon schijnt. We maken
een tochtje over de hoogvlakte “Paul de Serra” op weg naar de levada met de 25 watervallen bij Rabacal. Helaas zit alles in de wolken. We krijgen regen en
hagel om de oren. Het is 6ºC. Na wat sfeerfoto’s van slecht weer en regenbogen, gaan we richting Funchal.
Als alternatief gaan we een levada-wandeling doen vanuit Camancha: levada do Caniço-Assomeda (wandeling nr. 8 uit de sunflower wegwijzer; 6 km van Camancha naar
Asomeda). We parkeren in het centrum van Camancha, rond een plein/park, waar de routebeschrijving begint. Vanuit Camancha gaat de route steil omlaag langs/door een klein
dorpje. We ‘storten’ over een slecht keien straatje naar beneden tot we de levada bereiken. We hebben medelijden met de mensen die de route andersom doen. We
moeten er niet aan denken om dit pad omhoog te moeten gaan. Het is een idyllisch stukje, maar o zo steil! Wij doen er 20-30 minuten over om vanuit Camancha bij de levada
te komen. Omhoog moet het een enorme uitputtingslag zijn.
Het is inmiddels af en aan met het weer; zonnig, wolken, regen, zonnig, …. De route omlaag en het eerste stukje levada zijn enorm bloemrijk en leuk. Het tweede
deel van de levada gaat veelal door bomen. Het is er donkerder en de levada is slecht onderhouden. Er zijn veel bomen en modderlawines die de levada verstoppen.
Als we aankomen in Asomeda blijkt waarom er ook mensen zijn die de route andersom lopen. Er gaan geen bussen van Asomeda naar Camancha. Een taxichauffeur die langs komt,
vertelt ons dit direct en vraag €15 voor een taxiritje. Wij denken nog: daar trappen we niet in…. Maar hij blijkt gelijk te hebben. We nemen een bus richting
Caniço, tot we een afslag naar Camancha zien. We gaan de bus uit en hopen over te stappen op een bus naar Camancha. Elke buschauffeur die langskomt zegt “next
bus”. Zo zitten we ruim een uur te wachten (ruwweg van 5 tot 6 uur). We krijgen het koud, Wouter moet plassen en de kitkat uit ons lunchpakket is inmiddels op.
Kortom: we zijn het zat.
Dan zegt een passerende buschauffeur, die ook weer niet naar Camancha gaat, dat de volgende bus over een uur gaat. Nóg een uur wachten! We kunnen ook in zijn bus
stappen (114 naar Nogueira) en dan nog 20 minuten lopen. Dat gaan we doen. Zo komen we toch nog terug bij de auto.
Eenmaal bij de auto blijkt de volgende stunt: we hebben geen adres van ons hotel in Funchal meegenomen. Op de print van de mailwisseling (die we wel mee hebben) staat
geen adres en geen telefoonnummer.
We rijden op goed geluk naar de buurt met de meeste hotels in Funchal. Daar vraag ik de weg aan een taxi-chauffeur. En zo vinden we, zonder al te veel gezoek en ellende,
gelukkig ons hotel en kan Wouter eindelijk plassen: Quinta Penha de Franca. Het hotel is vlakbij het Sheraton Hotel en het Casino. We zitten mooi in het centrum. Na al
deze ontberingen is de douche verrukkelijk en het eten in het restaurant (we hebben geen puf meer om naar het centrum te lopen) heerlijk! Het is inmiddels half 9 als
we aanschuiven in het restaurant.
|