Reisverslag
Carin en Wouter

Reisverslag - dag 16 t/m 18

Dag 16 - vrijdag 5 augustus 2005 (regenwoud/Yarina Lodge, Coca, Quito)

Weer: In Coca is het warm en broeierig. In Quito is het eerst zonnig en warm (24°C) en na een uur of vier komen de wolken en gaat er een frisse wind waaien.
Uitgaven: We bellen in Coca naar mijn ouders voor $0.65 per minuut. De taxi van het vliegveld naar het hotel in Quito is zoals gebruikelijk $5. Via de hotelreceptie laten we onze kleren wassen. Dit kost $2 per kilo.
Programma:

6.30 uur	Ontbijt
7.30 uur	Vertrek vanuit Yarina Lodge met de motorkano naar Coca
9.45 uur	Vertrek van vliegtuig van Coca naar Quito.
Rond 11.00 uur	Aankomst in hotel Junior Plaza in Quito. We geven onze was af bij de hotelbalie, gaan lekker in de zon in het park zitten lezen en kijken naar Ecua-volley.

We hebben vandaag een half reis – half rustdagje. Om de één of andere reden zijn we allebei erg moe als we vanuit Coca in Quito aankomen. Het is daardoor niet zo’n interessante of spannende dag.
Voor we met het vliegtuig vanuit Coca naar Quito vertrekken bel ik nog even naar huis. Daar is gelukkig ook alles goed, maar wel slecht weer. De buren Eggink treffen het; dan hoeven ze onze tuin niet te sproeien.
Opvallend is dat ons vliegtuig in Coca te vroeg vertrekt. We zouden om 10.10 uur vertrekken, maar gaan al om 9.45 uur de lucht in. We zijn daardoor ook erg mooi op tijd in Quito. We gaan weer naar hetzelfde hotel als de andere overnachtingen in Quito: Junior Plaza.

Al onze kleren zijn bijzonder vies en klef geworden in het regenwoud. Vies van de modder en klef van de luchtvochtigheid en ons vele zweet. We laten een groot deel (bijna alles) van de kleren die we mee hebben genomen wassen. Het is in totaal 10 kilo. Ik breng alles om half twaalf naar de receptie en om half zes staat het alweer voor ons klaar. Wat een luxe! En wat heerlijk dat we nu weer schone shirts hebben!

We kuieren rustig van het hotel richting de oude stad en stranden redelijk dichtbij het hotel (op ongeveer een kwartiertje lopen) in een park. Daar gaan we rustig wat zitten lezen en kijken een wedstrijdje Ecua-volley. Het gaat er vrij fanatiek aan toe. We hebben ook het idee dat er weddenschappen worden afgesloten op de winnaar. Er is enorm veel belangstelling voor. Er staat een hele menigte te kijken. Allemaal mannen. Dit blijkt een echte mannen aangelegenheid te zijn. Vrouwen zie je alleen langslopen. Kijken naar het spel doen ze (bijna) niet.
Mijn fototoestel vertoont sinds het regenwoud kuren. Als ik een foto maak, spoelt het rolletje niet meer door. Wouter buigt iets bij bij het filmtransport en we doen er een nieuw rolletje in. Nu lijkt’ie het weer te doen. Ik hoop dat dat zo blijft, want het zal me toch niet gebeuren dat ik op de Galapagos eilanden straks geen foto’s meer kan maken!?

Dag 17 - zaterdag 6 augustus 2005 (Quito, Bella Vista Ecolodge / nevelwoud)

Programma:

7.15 uur	Ontbijt
8.30 uur	Opgehaald door een chauffeur van Bella Vista Cloudforest reserve.
10.30 uur	Aankomst in Bella Vista
11.00-13.00 uur	We maken zelf een wandeling door het nevelwoud.
13.00-14.00 uur	Lunch
15.00-17.30 uur	We maken, samen met een Belgisch stel en een gids, een wandeling.
19.00 uur	Diner

De chauffeur is er al om 8.15 uur om ons op te halen. Wij zijn er dan bijna klaar voor. We pikken nog twee Belgen (een stel) op bij hun hotel en rijden dan twee uur in noord-oostelijke richting van Quito, naar het “Bella Vista cloudforest reserve”. Rond Quito zijn de bergen nog kaal, dor en droog. Maar al snel wordt het groener en kun je je wat beter voorstellen dat je op pad bent naar een nevelwoud. Erg nevelachtig is het echter (nog) niet. Het is helder met een knalblauwe lucht. De nevel komt pas ’s middags na half vier binnen drijven. Het komt als een deken over de bergen rollen. De lodge ligt 12 km vanaf de geasfalteerde weg. We zitten dus weer behoorlijk in de rimboe.

Na een korte toelichting op het reilen en zeilen in de lodge gaan we op pad. Nu nog even zonder gids. We doen een relatief korte wandeling tot de lunch. Na de lunch gaan we met een gids op pad. Hij heet Raoul of Paul. De ene keer klinkt het als Raoul, de andere keer als Paul. De Ecudorianen spreken het zo uit dat we niet precies weten wat het nu is. De wandelingen zijn met name interessant vanwege de bomen en de bloemen. Veel vogels zien we tijdens onze wandelingen niet.
Rondom de lodge is het vogelrijker. Dat komt onder andere omdat er ‘feeders’ hangen voor de kolibries. Hierdoor wemelt het van verschillende soorten kolibries. Bij de lodge hebben we ook al een ‘toekan barbet’ gezien. Het is een kleine soort toekan met een kleine snavel, maar wel (op z’n toekans) prachtig gekleurd. Vanuit onze kamer hebben we een ‘trogon’ gezien.
Als we terugkomen van de wandeling is één van de gidsen de ‘feeders’ aan het schoonmaken en vullen met suikerwater. We vragen er één en hangen deze op ons balkon. We hopen vanaf ons bed naar de kolibries te kunnen kijken. Het wordt al donker (half 7) en daardoor zijn er nu helaas niet zo veel meer actief. We hopen er morgen meer te zien bij onze privé-feeder.

De lodge bestaat uit verschillende gebouwen. Wij zitten in een huisje waarin meerdere kamers zijn gemaakt. We hebben zelf dus een balkon en zitten met onze neus in de bomen. De perfecte plek om vogels te spotten. De eetruimte en ook een aantal slaapzalen zijn in de “Dôme”. Dit is een bijzonder mooi bouwsel (zie de foto’s en plaatjes). In de gebouwen is veel bamboe en bladeren verwerkt, zodat alles er bijzonder ‘eco’ uitziet.

Het nevelwoud is een erg dicht begroeid bos. Op de bomen groeit door de hoge luchtvochtigheid veel mos en er zijn veel epifyten, zoals bromelia’s en orchideeën. De lagere planten hebben grotere bladeren dan de hoge bomen. Dit is omdat ze onderin een groter bladoppervlak nodig hebben om licht op te vangen. In deze onderlaag groeien veel planten die wij (in veel kleinere vorm weliswaar) als kamerplant hebben. In het nevelwoud hier is ook een type “devils tree”die we eerder al in het Amazonewoud hebben gezien. Het sap van de boom is (bloed)rood en als je het op je huid smeert wordt het een witte crème. Het helpt wondjes helen. Haimi heeft ons dit ook in het regenwoud laten zien.
Raoul/Paul laat ons ook een aantal bladeren van verschillende planten zien die onderin groeien. Deze bladeren hebben diepe nerven om het water van het blad af te laten lopen. Het blad eindigt ook in een puntje waarlangs het water naar beneden kan druppelen. Het drupt vervolgens in de grond, zodat de plant dit water weer kan gebruiken om te groeien. Slim systeem!

Het Belgische stel die ook in de lodge zitten, is een bijzonder stel. Zij lijkt de dienst uit te maken en hij lijkt een beetje een flapdrol. Met eten worden we naast elkaar gezet. En ook de gegidste wandelingen doen we gezamenlijk.
Het arrangement dat we via SNP geboekt hebben is inclusief vervoer van-naar Quito, één gegidste wandeling, vier maaltijden (lunch, diner, ontbijt, lunch) en een overnachting. Van het eten gaan we zo meteen weer genieten: het diner. Morgenochtend gaan we voor de tweede keer met de gids op pad. Ze zeggen dat je onbeperkt met de gids op pad kan. Da’s dus weer een meevaller!

Dag 18 - zondag 7 augustus 2005 (Bella Vista, Quito)

Weer: Het weer is een bijzonder verschijnsel in de nevelwouden rond Bellavista. De ochtend is helemaal helder (ongeveer 23°C). Er is dan geen nevel of wolk te zien. Zo rond lunchtijd komen de wolken binnendrijven en trekt de nevel over de bergen en de bomen (ongeveer 15°C). Het is nu het droge seizoen. Gelukkig maar want anders had het meerdere uren per dag geregend (standaard) en waren de paden ook veel minder goed begaanbaar geweest.
Programma:

6.30 uur	Ochtendwandeling met gids
8.00 uur	Ontbijt
9.30-13.00 uur	Wandeling (zonder gids)
13.00-14.00 uur	Lunch
14.00-16.00 uur	Wandeling (zonder gids)
16.00-18.00 uur	Met busje/taxi terug naar het hotel Junior Plaza in Quito Geld halen, eten, slapen

’s Ochtends gaan we op pad met de gids. We gaan vroeg van start omdat dan de meeste vogels actief zouden moeten zijn. Vandaag is het echter tot half acht verdacht stil. Pas daarna komt er leven in de brouwerij en horen we veel vogels. We zien er wat minder. We zien wel mooie ‘trogons’. De gids is niet zo goed in het vinden van vogels tussen al het groen. Maar als we ze eenmaal zien, spuit hij wel moeiteloos overal de naam van. Omdat we zo laat pas veel vogels zien zijn we ‘te laat’ bij het ontbijt.

Na het ontbijt gaat de gids met de Belgen ‘the adventure hike’ doen. Het avontuur bestaat uit een ladder beklimmen en met een touw om je middel, op hoogte, een steile rots omstappen. Ik zie dat niet zo zitten en pas. We gaan samen, zonder gids, een wandeling maken. Dat komt ook wel mooi uit want onze oren tuutten inmiddels van Martine (= de Belgische). Even genieten van de rust in het nevelwoud en in ons eigen tempo de zeer steile hellingen bedwingen, trekt ons erg aan. We genieten van de uitzichten en zien redelijk wat mooie vogels (en ook minder spannende types).

Onze ‘feeder’ voor de kolibries aan ons balkon begint al meer kolibries te trekken. Het is erg leuk om in je eigen kamer, zelfs vanaf de wc (dat is weer eens wat anders dan een scheurkalender ter vermaak!) kolibries te spotten. Er heeft zich ook één te pletter gevlogen tegen onze glazen schuifpui. Hij is duidelijk even buiten westen en als hij bij komt zit’ie eerst nog wat versuft om zich heen te kijken. Net als we denken “dit komt nooit meer goed”, dan vliegt hij weg.

Na de lunch hebben we nog twee uur voordat het busje naar Quito teruggaat. Wij maken nog een redelijk eenvoudige wandeling over de weg (= onverhard hobbelpad). Dit is wat opener en hier zijn de vogels ook wat makkelijker te zien.
We doen het op ons gemak. Zelfs zo rustig dat we ons nog moeten haasten om op tijd terug te zijn voor de lift naar Quito. Hebben we zowaar toch nog het zweet op de neus!

Dan zit ons tripje naar Bellavista er al weer op. Het was een mooie trip. De behuizing was mooi en bijzonder. Het eten prima verzorgd. Het nevelwoud was een prachtig wandelgebied en de kolibries rond de lodge waren erg leuk om te zien. Er waren veel verschillende soorten. Alhoewel we ze niet alle 17 hebben gezien (zo veel soorten zouden er volgens de eigenaar moeten zijn). We zien wel een soort met een extra lange staart en een soort lepels aan de uiteinden. Jammer vind ik dat we in de bossen niet zo veel bijzondere vogels hebben gezien als ik had gehoopt. En na twee dagen ben ik het domme en op zichzelf geconcentreerde geratel van de Belgen meer dan zat. De conversatie bleef beperkt tot de gewéldige trip die ze gemaakt hadden naar Oeganda of de gewéldige trip die ze gaan maken naar Cuyabeno volgende week. Ik hoop dat onze acht dagen met veertien anderen op de Galapagoscruise wat dat betreft rustiger verloopt.

Terug in Quito vinden we onze reispapieren voor Galapagos bij de hotelbalie. Anti-reisziektemiddelen worden sterk aangeraden omdat veel toeristen tijdens de cruise last krijgen van zeeziekte. Omdat ik daar nogal gevoelig voor ben, hebben we voor mij homeopathische tabletten uit Nederland meegenomen. Tot nu toe vond Wouter het niet zo nodig. Maar voor de zekerheid gaan we toch nog maar op zoek naar een drogisterij. Er is er gelukkig één open op zondag om 19.00 uur. Er blijkt slechts één meisje/verkoopster te zijn die een paar woorden Engels spreekt. “Pills for sea-sickness, car-sickness, motion-sickness” kent ze echter niet. Toch doet ze zo half/half alsof ze ons wel begrijpt en zegt dat ze het niet hebben. Dit kunnen we ons niet voorstellen. Dus gaan we terug naar het hotel en gewapend met onze ‘hoe & wat in het Spaans’ keren we terug bij de ‘pharmacia’: Tableto contra mareado por ocho dias. Dit begrijpt ze gelukkig wel.
Nu (gewapend met een extra voorraad reisziekte-pillen) zijn we helemaal klaar voor de Galapagos. Yeah!!

Dag 13, 14 en 15

Dag 19, 20 en 21