Dinsdag 25 februari (Fortuna - Rincon de la Vieja)

Zonnig heet en veel wind

Some girls have all the luck! Ik zit hier in de Hacienda Rincon de la Vieja, op de veranda van onze kamer, met hangmat. Het is zo'n hotel waarvan je, als je het bij 'Yorin Travel'op tv zou zien, zou zeggen: Leuk om te zien, maar daar kom je als gewone toerist niet in. Wel dus!
Kortom, we hebben het weer prima voor elkaar. Maar eerst nog even terug naar vanochtend…

We vertrekken vanuit La Fortuna langs de vulkaan en het naastgelegen meer. Na het meer is de omgeving plots heel anders. We laten de enorme in-en-in groene rimboe achter ons en het land wordt vlak en heel droog. De weg is slecht, veel potholes (veel en groot) en sommige delen onverhard (nou ja met losse stenen, geen asfalt). De laatste 15-20 kilometer vanaf Liberia naar het NP is ook steen. Hier doen we onze goede daad van vandaag; we nemen twee liftsters mee. Zij zijn op weg naar de camping bij het rangerstation bij de poort van het eigenlijke NP. Tja, verschil moet er zijn; zij lopend en liftend, bagage op de rug, slapend in een tent; wij met een luxe auto onder onze kont en slapend in een luxe hacienda.

We komen hier rond half één aan vanuit La Fortuna. De lunch wordt geserveerd tussen half één en half twee. Dus we schuiven direct maar aan. En het is bepaald niet slecht: patat, rijst, bonen, salade, mooie bieflap met uien/paddestoel saus en een kan met lekkere verse ananassap. Nou, dat is even een goede binnekomer!

's Middags lopen we een trail van 3km in het National Park Rincon de la Vieja. RdlV is een nog werkende vulkaan, waarvan we langs de route wat randverschijnselen zien:

• Fumaroles; stoom uit de grond met rotte eieren geur. Ik heb niet door waar we heen lopen en denk echt dat Wouter door alle bruine bonen die we hier krijgen, een enorme wind heeft gelaten. Een stank!
• Modderpotten; geweldig "blubbende" moddergaten met mooie kleuren steen eromheen van de mineralen.
• Een mini vulkaankrater.

Onderweg zien we nog een stel capucijnerapen. Geweldig! Pal boven ons hoofd in een boom, op ongeveer 4 meter afstand. Twee zijn aan het spelen en hangen met hun staart aan een boomtak en zijn met hun poten aan het vechten/spelen. Andere springen door de bomen of liggen voor pampus en worden gevlooid. Geweldig zo echt en zo dichtbij! Ze liggen ons gewoon aan te kijken!
Verder zien we nog de 'white throated magpie jay (een vrij grote vogel met witte buik en blauwe rug en een kuif en een hele lange staart), een soort parakeet (een kleine groene papagaai). En op het eind zie ik nog een agouti (lijkt op een capibara, een zeer uit de kluiten gewassen cavia).
Het is niet zo'n lange trail maar we zien wel geweldig veel! Het is ook heel gek om zo tussen al die vulkaanactiviteit door te lopen. Je hoort het gas uit de gaten ontsnappen, je hoort het in de grond rommelen en de grond rookt en blupt. Heel apart!

Wouter staat nu onder de douche. We 'moeten' zo tussen half zeven en half acht dineren. Ik ben benieuwd wat we krijgen. Het zal wel weer niet te weinig zijn.

Woensdag 26 februari (Rincon de la Vieja)

Zonnig, heel warm, 30 graden, harde wind

We ontbijten met een Canadees (wat ouder) echtpaar. Ze zijn bijzonder spraakzaam en aardig. Van hen horen we onder andere welke vruchten er nu rijp zijn in het wild en welke eetbaar zijn. En we horen dat toekans geluid maken als een kikker. Je verwacht het niet!
Dit helpt ons in het verloop van de dag enorm om toekans te zien tijdens onze wandeling in het NP. Eerst horen we ze alleen, tot onze grote ergernis. Je weet dat ze zo dichtbij zijn, maar zien doe je ze niet! Aan het einde van onze wandeling zien we ze eindelijk! Een groepje toekans, enorme herriemakers; zwart, geel, rood met grote ook mooi gekleurde (meerdere kleuren) snavel.

We beginnen om negen uur aan de wandeling (2x 5,1 km) naar een waterval waar je onder kunt zwemmen. We hebben van de hacienda een goed gevuld lunchpakket meegekregen. We lunchen bij de waterval, nadat we heerlijk hebben gezwommen. Boven de waterval ligt een groep slingerapen siesta te houden. Ze liggen enorm voor pampus op de takken, poten langs de takken naar beneden hangend.
Verder zien we niet zo veel beesten. Twee capucijnerapen (dat is wel weer erg leuk), een agouti, een kalkoenarend, meerder white throated magpie jays, prachtige grote knalblauwe vlinders en kolibries.
De wandeling is door de hoogteverschillen en de enorme hitte vrij zwaar. We zijn om half vier terug bij de auto. Over de terugtocht van de waterval naar de auto doen we 2,5 uur.
Terug bij het hotel zitten we lekker te lezen totdat we om half zeven kunnen aanschuiven aan het diner. Wederom goed en niet te weinig!

Grappig zijn de dingen die je van buitenlanders over Nederland hoort:
De Canadezen van vanochtend waren ooit in Amsterdam geweest. "Amazing all those bicycles. They lock them to a bridge and sometimes you see even four bicycles hooked together! What if de first wants to get his bike back?!"
En de serveerder/kelner in la Fortuna had twee jaar in Nederland gewoond. Hij vond het zo bijzonder dat in de zomer het pas rond tien uur donker wordt en het in de winter al rond half vijf donker kan zijn. In Costa Rica wordt het altijd om half zes donker, zomer en winter.

Dag 7 en 8

Dag 11 en 12