Vrijdag 21 februari (Tortuguero, San José)

's nachts regen, 's ochtends zon, later dicht bewolkt

We kunnen uitslapen! We hebben met Javier afgesproken dat we om acht uur ontbijten. Om half tien komt een boot ons weer ophalen. Deze brengt ons via het plaatsje Tortuguero naar Moín. Ons en nog vijf anderen, waaronder een Nederlander. Hij vond er weinig aan in Tortuguero: een dooie boel. We zijn om 12.15 uur in Moín. We hebben de bus van één uur naar Puerto Limon. En vanuit daar om half drie de rechtstreekse bus naar San José. Dat reizen met de plaatselijke bussen is goed te doen. Minpuntje is alleen dat in de bus mijn portomonnee is gejat. Ongelooflijk zo handig en snel als ze daarin zijn! Pluspuntje hierbij is dat er bijna geen geld in zat. Ze kunnen er absoluut geen feestje van bouwen, zelfs een ijsje kopen zal niet meevallen. Het is wel jammer van mijn portomonnee. En het zet je 'dieven-radar' weer op scherp. We zijn nu weer super alert.

We komen om 17.15 uur in San José aan. Onderweg ligt Braullio Carillo NP compleet in de wolken. We hebben dus jammer genoeg niet veel uitzicht uit de bus.
Oja, we hebben nog beesten gezien onderweg. Onder andere: schildpadden in Tortuguero NP en een luiaard onderweg. De luiaard verplaatste zich hangend aan zijn poten langs een hek langs de weg. Wouter heeft 'm helaas niet gezien.

Vanaf het busstation in San José komen we met een taxi bij het hotel Vesuvio terug. Daar krijgen we onze tas terug en vertellen ze ons dat de riolering vestopt zit en er bij drie kamers een waterballet is ontstaan. "Believe me, you don't want to go there" zegt de baliemedewerker met een vies gezicht. Er is een ander hotel voor ons geregeld: Hotel Europe. Daar worden we met een taxi (op kosten van het hotel Vesuvio) naartoe gebracht. We zitten nu dus in een ander hotel, veel luxer dan Vesuvio en midden in het centrum, maar voor dezelfde prijs. De meerprijs wordt door Vesuvio betaald. Zij regelen ook dat morgen de auto hier wordt afgeleverd in plaats van bij Vesuvio. Prima deal dus!
We hebben net lekker gedoucht en gaan zo meteen eten. Het restaurant bij het hotel blijkt wel erg chique en duur. Dus besluiten we naar de pizzahut te gaan, twee blokken verder.

Zaterdag 22 februari (San José, Poasitas)

Eerst zonnig en heet, later in de bergen mist en fris

Na een onrustige nacht (veel lawaai op straat) staat de wekker op half zeven zodat we nog emails naar het thuisfront kunnen sturen, voordat om negen uur onze huurauto wordt afgeleverd. Helaas de internet-verbinding in het hotel doet het niet. Ook het ontbijt is karig: toast met jam. Kortom: Hotel Europe is geen aanrader. Hotel Vesuvio was beter.
De auto wordt om negen uur 'sharp' (zoals beloofd) bij het hotel afgeleverd. Na het papierwerk en de deuk-inspectie, rijden we om 9.45 uur de stad uit. Dit valt gelukkig mee. Het verkeer is één chaos, maar wij moeten gewoon steeds rechtuit. En dat lukt!

We zijn om 10.15 uur bij Britt's Coffee Tour (op de weg van Heredia naar Barva, staat het met een rood bord aangegeven). De tour start om elf uur. (Andere tours zijn om 9.00 uur en 15.00 uur). Dit is niet goedkoop; 25 dollar inclusief lunch. Maar het is wel erg leuk. Er zijn drie gidsen (acteurs) die er een mooi spectakel van maken. We zien de planten, proeven de zoete rijpe vruchten en zien een videofilm over het koffie-oogst proces, plus een show met beeld, licht geluid en acteurs over de geschiedenis rond de koffie. Ook de lunch is goed: saladbar, sap, koffie en een warm buffet. Het is al weer half twee als we wegrijden.

Op naar Poás NP. Het is zo'n 45 km rijden. De weg is erg bochtig en door veel plaatsjes. We zijn pas rond drie uur in de buurt van de vulkaan. Daarom besluiten we eerst onderdak te gaan zoeken. Op aanraden van onze reisbijbel (Lonely Planet) gaan we naar 'Lo que tu quieres lodge' (what ever you want lodge, 20 dollar per nacht). De kamer is erg primitief, maar het uitzicht schijnt geweldig te zijn. Helaas is het zo mistig dat we eigenlijk alleen wit zien. Doorrijden naar Poás heeft dus geen zin.

Op aanraden van de eigenaar gaan we naar 'Los jardines de la catarata la Paz'. Dit is ongeveer 25 minuten rijden vanaf de lodge. Daar aangekomen zit het potdicht met mist. De entree is 8 dollar pp (hatsjekiedee) en het duurt ongeveer 1,5 uur. Dan zou het donker zijn bij het terug rijden. Daarbij zijn we bang dat de vlinders en kolibries zich niet zo zullen laten zien in dit nattige bedompte weer. Kortom: we bekijken de souvenirwinkel en laten de vlindertuin en kolibriegalerie (hummingbirdgallery), de orchideeën en watervallen voor wat ze zijn.

Terug in onze lodge ('hok' beschrijft trouwens beter de situatie) doen we een spelletje.
In het restaurant wat erbij is hebben we afgesproken om om zeven uur 'pasta fruti di mare' (alleen dan op zijn Spaans) te gaan eten. Het belooft een koud nachtje te worden. Door de mist wordt alles klam, vochtig en het is nu (om 18.00 uur) nog maar 15°C. We hebben maar twee dekens (één deken per bed), dus we maken ons lichtelijk zorgen over een koude nacht. Welke kleren kunnen we allemaal aantrekken bij het slapen? Yo! Wouter ontdekt dat het ene bed twee dekens heeft, dat brengt het totaal op drie!
Het eten is een bijzondere ervaring, maar wel lekker. We dachten pasta te krijgen met aardbeien toe. Maar we krijgen een aardbeienshake vooraf en een glas water toe. Als we koffie vragen komen ze met een standaard dat lijkt op mamma's rekje waarin je een pak vla boven een bakje leeg kunt laten lekken. In deze stellage hangt een soort katoenen/flanellen sok waarin koffie zit. Daar gooien ze kokend water op dat door de sok in een bak lekt. Dit herhalen ze een paar keer en zie daar: heerlijke koffie op CostaRicaanse wijze! We hadden de stellage met sok al bij onze coffeetour zien staan en dachten toen dat het iets van vroeger was. Foutje!
Het restaurant heeft uitzicht over de vallei. In het begin zien we niets. In de loop van de tijd trekt de mist steeds verder op. Het is apart om steeds meer dorpjes/lichtjes te ontdekken.
(O jee, we hebben een sprinkhaan binnen in onze hut. Wouter veegt 'm met zijn tijdschrift onder de deur door naar buiten. Toch handig zo'n deur die niet goed sluit!). We hopen dat we morgenochtend bij het ontbijt een goed uitzicht hebben.

Dag 3 en 4

Dag 7 en 8