Woensdag 19 februari (San José, Puerto Limon, Tortuguero)

Bewolkt, soms zon, lichte spetters, tropisch warm

Alles gaat vandaag zoals gepland. We staan om half zes (jawel!) op, betalen het hotel, laten er één tas achter, pakken bananen van het ontbijtbuffet en zitten om zes uur in de taxi op weg naar het busstation.
De bus naar Puerto Limon gaat om half zeven. We rijden door het bergachtige cloud forest 'Braullio Carillo NP', met geweldige groen begroeide hellingen met mist.

In Puerto Limon (rond 9.15 uur) staat een mannetje ons op te wachten van een toeristenbureautje. Hij wijst ons de weg naar de plaatselijke bus die onder andere naar Moín rijdt. In Moín stappen we uit als de chauffeur ons een teken geeft en we lopen naar een kleine kade met veel Tico's en rondvaartboten. Onze boot (of kapitein??) heet Alexos. We zijn er rond tien uur en de boot gaat om half elf weg. Het is bewolkt en het regent soms heel licht. De boot vaart behoorlijk door. Onderweg stoppen we af en toe als er iets te zien is: capucijnerapen, kaaimannen, brulapen en vele vogels.
Het is vrij fris op de boot. We trekken steeds meer kleren aan. Onderweg stoppen we nog ergens voor de lunch: cola en een soort tosti.

Om twee uur zijn we in Tortuguero (dorp). Ik heb het gevoel dat het al ver in de middag is. We hebben even de tijd om het dorp te verkennen: Wat een zootje! Er staan op veel plaatsen mannen te kletsen op straat (= zandpad). Het lijkt er niet op dat hier gewerkt wordt. We kijken even op het strand aan de Caraïbische kust. Hier leggen verschillende soorten schildpadden 's nachts eieren. Helaas niet in februari.
Om drie uur brengt Steve (onze gids) ons naar onze slaapplaats: 'Manati Lodge'. Dit is ongeveer vijf minuten verder varen. Onderweg hebben we veel luxe oorden gezien. Ons onderkomen is erg simpel, maar wel verzorgd en erg bloemrijk. De eigenaar/kok (Javier) spreekt geen woord Engels. Wij geen woord Spaans. Converseren valt dus niet mee. Ook niet met hulp van mede-gasten, want zij zijn er niet. We hebben een privé lodge.

Achter de gebouwen is een pad waar aardbeikikkers te zien zijn. Volgens Steve is het een 'guaranteed to see'. Gelukkig zien we ze ook. Opvallend rood en slechts 2 tot 3 cm groot. Op onze kikkertocht worden we vergezeld door de twee honden van de lodge. Ze vinden het duidelijk gezellig dat er wat beweging is. Ze lopen erbij als honden in Nederland die op zondag naar het bos gaan. Wij zijn nog even bang dat ze de kikkers wegjagen, maar dat valt gelukkig mee.
Daarna doet Wouter nog even een dutje in de hangmat die op het terrein hangt. Om 19.00 uur serveert Javier ons eten: biefstukjes (lekker gekruid), rijst, groente, een bonensaus en gebakken banaan. We hebben fruit en koffie toe. Ik ging vooraf bijna van mijn graat van de honger, maar na het eten kan ik geen pap meer zeggen. We hebben nog behoorlijk last van het tijdsverschil en gaan al rond half negen slapen.

Andere vermeldenswaardige zaken van vandaag:

• Ik heb gewonnen! Ik zag als eerste de apen, als eerste de rode kikkers en ik ben er van overtuigd dat ik een luiaard heb gezien. Helaas zijn we er (te) snel voorbij gevaren.
• We zijn de enige gasten in 'Manati Lodge'. Het is erg rustig. Als we hier niet 'onthaasten' is er geen hoop meer voor ons.
• Bij 'Manati Lodge' komen we erachter dat we bijna geen collonnes meer hebben. De stress slaat toe. Als we in het dorp de travelercheques niet kunnen inwisselen, kunnen we Javier het eten niet betalen!

Donderdag 20 februari (Tortuguero)

Eerst regen (vannacht heeft het enorm geregend!), daarna bewolkt en zon, tropisch warm

De wekker staat alweer op half zes. Om zes uur varen we met Carlos naar Tortuguero (dorp), waar we Steve oppikken. We gaan een ochtendtrip maken in het park. We zijn de enige twee passagiers. Lekker alle mogelijkheid om wat te vragen en foto's te maken. Er zijn vele boten op het water zo vroeg. Maar storend is dat absoluut niet. We zien onderweg een hoop beesten:

• Kapucijnapen (capucci monkeys)
• Brulapen (howler monkeys). Deze maken een heel bijzonder geluid. Dit hebben we gisteravond bij de lodge ook goed kunnen horen!
• Slingeraap (spider-monkey). De aap die wij zien, hangt aan zijn staart te eten.
• Een groene basilisk. Steve ziet 'm en we zitten er met onze neus bovenop en zien 'm niet! Heel frustrerend! "You can almost touch it". Het duurt even maar op een gegeven moment zie ik hem ook. Yeah! Hij is best groot. Een lijf van ongeveer 30cm met nog een lange staart. Ongelooflijk dat je daar zo over heen kunt kijken.
• Wouter ziet als eerste een otter. Geinig! Er waren er drie.
• Twee kaaimannen, vlakbij de boot. Ik zoom in met mijn fototoestel maar dat was niet nodig.
• En verder vele vogels:
  
  • great egret (soort reiger, komt veel voor)
  • cattle egret (witte slanke reiger, komt ook veel voor)
  • flycatcher (klein vogeltje met gele buik)
  • mealy parrot (groen blauwe papagaai)
  • soort toekan. De soortnaam ben ik weer vergeten, maar het was een gele met zwart, de grootste toekan die er voorkomt in Tortuguero.
  • twee soorten kingfishers (ijsvogels)
  • tiger heron, mooi tijgerachtig gevlekt
  • chestnut bellied heron. Deze blijkt heel zeldzaam te zijn. Ook Steve was enthousiast toen hij deze zag!
  • green backed heron
  • blue heron
  • En ik ben vast nog wel wat vergeten...

We zijn om half negen terug bij de lodge. Tijd voor het ontbijt. Javier heeft roerei, gekruide rijst, toast, jam, koffie en een speciale fruitshake voor ons gemaakt. Steve wijst me nog de boom aan waar de vruchten voor de shake van af komen. Leuk is dat! En erg lekker!
Nu zijn we echt aan het onthaasten. In de tuin bij de lodge zit een kolibrie! Hij fladdert bij een rode hybiscus. En we zien een spin met een zwart-geel schild; ook heel apart. We hebben van half negen tot half drie 'vrij'. Dat lijkt lang, maar het is zo voorbij. We lezen wat, schrijven, maken foto's en zitten wat rond te kijken... En dan is het al weer tijd om te kanoën. Met behulp van ons woordenboek 'hoe en wat in het Spaans' vragen we Javier om een lunch voor ons te maken. We krijgen toast en fruit. De 'hoe en wat Nederlands-Spaans' hebben we gekocht in een tweedehands boekenzaak in San José. We zijn hier heel blij dat we deze 'impuls aankoop' hebben gedaan.
Om half drie worden we met de boot opgehaald en naar Tortuguero (dorp) gebracht. De stuurman is weer een ander dan hiervoor: niet Carlos, niet Steve. In Tortuguero bij de aanlegplaats zit een vriend van Castor ons op te wachten. Castor is van de kano's. Zijn naam staat op onze vouchers. De vriend van Castor gaat met ons kanoën. Hij spreekt aardig Engels en is erg opgewekt. Hij ziet ook heel veel beesten, waar hij vervolgens veel over kan vertellen. Toppie dus! Tijdens de lunch regende het nog. Maar nu schijnt volop de zon en het is tropisch warm.
We zien veel beesten. Onder andere:

• Kaaimannen (don't worry, he don't eat no people ..);
• Een soort reiger (egret) die 's nachts jaagt en overdag in donkere bosjes slaapt;
• Kapucijnapen; deze apen eten geen bladeren, maar juist insecten. Daarom zie je ze vaak aan een boomstam pulken en blaadjes omkeren, op zoek naar beestjes;
• Brulapen; Deze eten wel blaadjes. Het liefst de jonge bladknoppen. Zij trekken in een groep van boom tot boom. De baas gaat eerst, dan volgt de rest. Als een aap op de grond valt, wordt hij verstoten uit de groep. Volgens onze gids gebeurt dit toch regelmatig;
• Een luiaard; Hij zit als een koala te pitten in een boom. Jammer genoeg kunnen we 'm daarom slecht zien;
• The green basilisk lizard (koosnaam: de jesus christ lizard, omdat hij zo snel kan zwemmen/lopen dat hij boven het water uitkomt en het zo net lijkt alsof hij op het water loopt);
• En heel veel vogels.

Terug in het plaatsje wisselen we een travelercheque voor colonnes bij de plaatselijke souvenirshop. Dat kan dus gelukkig! En we worden om vijf uur weer met de motorboot naar onze lodge gebracht. Wat een organisatie en wat een service; al die mannen die voor ons in de weer zijn.
We eten vis (met rijst, groente en salade). Tijdens het eten horen we veel herrie op het golfplatendak. Het blijkt een zorro-opossum te zijn. Een beestje dat de vruchten uit Javier zijn boom haalt. Dat wordt morgen dus geen vruchtenshake meer helaas. Javier wijst het beest voor ons aan in de boom met een zaklantaarn. Op zo'n moment is het weer erg jammer dat je niet goed met hem kan praten.
We doen na het eten nog een spelletje "Carcassonne".

Dag 1 en 2

Dag 5 en 6