Vrijdag 7 maart (Manuel Antonio)

Zonnig, heet

We hebben onze vakantiedag weer bijzonder nuttig besteed: een stranddag. We liggen al om half tien op het strand en gaan er om ongeveer zes uur weer vandaan. In de tussentijd komen we alleen van ons bedje onder de parasol vandaan om te gaan zwemmen en om te gaan lunchen. Ja, het is een zwaar leven hier! Verder zorgt Wouter er nog voor dat de hotelreceptionist voor ons het hotel belt waar we morgennacht willen slapen, om te reserveren. En dat is gelukt!

Ik zit nu op onze kamer tv te kijken. Vandaag is er weer een verslag van Blix (oorlog Irak) over de wapeninspecties aan de VN. We hopen dat ze de start van de oorlog nog even uitstellen. Het lijkt ons niet zo'n fijn idee om maandag naar huis te vliegen als tegelijkertijd de bombardementen boven Bagdad starten.

PS: Ik heb de hele dag ingevet in de schaduw van de parasol gelegen. Maar mijn rug voelt alsof ik een hele dag in de zon heb liggen bakken. Ik geloof dat ik verbrand ben.

Zaterdag 8 maart (Manuel Antonio, Mirador de Quetzales)

In MA zonnig en heet, in MdQ nevelig en om half vijf is het 16ºC

We zijn enorm gestegen vandaag. We zijn van oceaanniveau bij Manuel Antonio gestegen tot ruim 2600 meter bij Mirador de Quetzales. Dit ligt ongeveer 70 kilometer over de interamericana van San José naar het zuiden. We zitten nu in de bergen in de buurt van San Gerardo de Dota en Cerre del Muerto.

We gaan om half negen uit Manuel Antonio weg en we komen (na 35 km 'dirt road'en zo'n 80km asfalt slingerend door de bergen) rond één uur aan. Het is hier weer even wennen aan de hoogte.
s' Middags lopen we een trail/sendero van vier kilometer door de nevelwouden in de bergen. Door de ijle lucht lijkt het net of we een erbarmelijk slechte conditie hebben. We moeten vaak stil staan en niet alleen om vogels te kijken. Vogels zien we overigens niet zo veel. De nevel trekt snel binnen en het woud is zo dicht. Als je al een vogel ziet vliegen, zie je 'm niet meer zodra deze in het groen gaat zitten. Wel fotograferen we de 'collared red start'. Een mooi geel zwart vogeltje met een bruinrood kuifje op zijn kop. De 'resplendent quetzal' zou hier veel moeten zitten. We hopen deze morgenochtend te zien als we een wandeling gaan maken met een gids.

Mirador de Quetzales bestaat uit ongeveer 15 eenvoudige cabinas. Voor $35 per persoon hebben we een cabina, diner, ontbijt en een wandeling met gids om de quetzales te zien.
Wel grappig is dat er hier vier extra dekens voor ons klaar liggen. Afgelopen nacht hebben we nog geslapen met de airco aan op 26ºC om de kamer te laten afkoelen! Gisteravond zat ik om half tien 's avonds nog te puffen in mijn hemdje in het openlucht restaurant. Nu zit ik met sokken, lange broek, hemd, t-shirt met lange mouwen en een sweater in onze cabina. Ik ben benieuwd wat we vanavond te eten krijgen. Ik heb kip gekozen en Wouter beef.

We hebben inmiddels gegeten: het was niet geweldig. Maar wel gezellig. Zie morgen voor opmerkingen over onze disgenoten. De eigenaar Jorge Serrano heeft na het eten nog een verrassing voor ons. Iedere cabin krijgt een kruik om het bed een beetje te verwarmen! Geweldig! Hij is duidelijk gewend aan koukleumende toeristen! Er steeg nog net geen gejuich op maar het scheelde niet veel.

Dag 17 en 18

Dag 21 en 22