Maandag 3 maart (Monteverde - Jaco)

Zonnig, heet, er staat geen zuchtje wind, ook al zit je stil in een stoel dan nog komt het zweet op je snor

Jongens wat is het heet! Het is nu 21.00 uur en het is nog 29ºC buiten. Binnen is het ook nog 30ºC en we hebben geen airco. We hebben een fan aan het plafond, maar die doet het alleen als het licht aan is. Het kon dus wel eens een 'licht' nachtje worden...

Voordat we uit Monteverde vertrekken (waar het overigens veel minder warm is) maken we nog een wandeling rond het hotel (bewegwijzerde trail). Daar zien we nog twee neusberen (coatis) en een paar toekans in de verte.
De tocht over de enorme hobbelweg uit Monteverde, naar beneden, gaat voor mijn gevoel sneller dan de heenweg: in 1,5 uur. De giller van de dag is dat je 100 colonnes moet betalen om over deze erbarmelijke weg te mogen rijden: tolgeld, 100 colonnes voor de heenweg en 100 colonnes voor de terugweg. Daar betalen ze zeker de kuilengravers van!
Daarna rijden we over heerlijk glad asfalt (wat een verademing na 1,5 uur door elkaar geschud te zijn) naar Jaco aan de kust (pacific ocean).
We zitten nu voor $50 per nacht in "Villas Miramar". We hebben een soort klein apartementje met kitchenette en koelkast. Maar helaas dus geen airco. We zitten 100 meter van het strand en ook 100 meter van het centrum. Een erg centrale plek dus. Bij aankomst nemen we vrijwel direct een duik in het zwembad om wat af te koelen. Na een kleine lunch (brownie en meloen) gaan we naar het strand. Daar zien we even voor zessen de zon in de oceaan zakken. Hier mis ik de kans op de 'foto van het jaar': De zon ging bijna onder - ik zit er notabene klaar voor met mijn fototoestel - komt er een klein jongetje voor de zon langslopen, zeulend met een enórm surfboard. Het is net een board met voetjes voor de ondergaande zon, een erg grappig gezicht!

Opvallend in Costa Rica is dat er bij bijna elk huis wasgoed buiten hangt. Dit hangt bijna nooit aan de waslijn (alhoewel de eerlijkheid me gebied te zeggen dat ik vandaag meer echte waslijnen gezien heb dan alle dagen hiervoor). Ze hangen de was gewoon over het prikkeldraad dat rond het huis is gespannen. In Tamarindo liep op het strand een klein Tico meisje in een wit hemdje met een rij gaatjes. 3x raden hoe die daar in zijn gekomen!

We zijn van plan morgen naar Parque Nacionale Carrara te gaan. We zijn echter platzak, afgezien van onze creditcards en nog een paar travelerschecques. En in Jaco zijn alle pinautomaten buiten gebruik. Nationale parken accepteren alleen maar dollars of colonnes: cash. Ons plan kan dus alleen doorgaan als we op één of andere manier aan geld kunnen komen.

Dinsdag 4 maart (Jaco, Carrara Parque Nacionale)

Zonnig, heet

We ontbijten op de patio voor onze kamer: yoghurt, muesli, sinaasappelsap en meloen. Rond zeven uur gaan we op pad, op jacht naar geld. Helaas zijn alle drie de pinautomaten in Jaco nog steeds buiten dienst. Ons cashgeld is tot een zorgwekkend niveau gedaald en ook de travelercheques gaan er in rap tempo doorheen.

We besluiten toch naar Carrara NP te gaan. Als het goed is kunnen we de entree net betalen. Dat lukt inderdaad net. We hebben nu nog 700 colonnes over. Dat is net geen 2 euro. We kunnen daar met een gids mee ($15 pp), die we gelukkig met travelercheques kunnen betalen. In onze reisbijbel staat dat je een gids nodig hebt om in het dichte woud wat beesten te kunnen zien. Onze gids lijkt echter meer geïnteresseerd in bomen dan in beesten. Hij heeft ook niet echt de rust in zijn gat om even te wachten tot we de vogel bij het geluid hebben gevonden. Kortom, de gids vind ik niet zo'n succes. Gelukkig zien we met de gids wel wat beesten:

• Rode ara's (red macaws, waar het park zo beroemd om is);
• Spidermonkeys
• Jesus Christ lizards (zij worden zo genoemd omdat ze zich zo snel door het water kunnen voortbewegen dat het net lijkt alsof ze op het water lopen. Ook dat hebben we gezien. Het gaat echt razend snel. Het beest komt met zijn voorpoten omhoog en lijkt met zijn achterpoten op het water te lopen);
• Een hele kluit coatis (erg dichtbij en erg leuk!)

Na onze 'heenweg' met gids door een deel van het park, gaan we zelf weer terug via een ander deel.
Het succes van de dag is de armadillo / gordeldier die we zien. Eerst horen we veel gekraak in het blad naast het pad. Vervolgens zien een hoopje blad gewegen, het hoopje verplaatst zich als een spoor door de bladeren. Eerst denken we nog dat het een slang is, maar daar is het duidelijk te groot voor. Het beest komt in het begin nauwelijks onder de bladeren uit. Dat is al leuk! Maar later loopt' ie open en bloot 2 meter bij ons vandaan over het pad. Geweldig! Wouter heeft z'n grote zoomlens op z'n camera. Leuk, maar het gordeldier is veel te dichtbij. Ja, dat is kicken! Helemaal zelf, met een hoop geduld, gespot!
Als we rond twaalf uur terugkomen bij de auto was er gelukkig niet ingebroken. We hadden 'm al expres voor de balie van de ranger neergezet. Er wordt bij Carrara namelijk veel ingebroken en er komen regelmatig gewapende overvallen voor, naar het schijnt.

Terug in Jaco (Jaco - Carrara is ongeveer 25 minuten rijden) gaan we weer alle drie de pinautomaten langs. Weer geen geld. Om iets te kunnen eten gaan we naar een restaurant waar we met creditcard kunnen betalen. Je moet toch wat! Overigens erg lekker, een aanrader: Cariches Wishbone (mexicaans).
Nu hebben we nog $10 om mee te tanken. De tank is bijna leeg, 2 travelerchecques van $20 per stuk voor het hotel en 700 colonnes. Het wordt dus echt hoog tijd dat we geld 'krijgen'. Naar huis mailen zit er niet in: geen geld om het te betalen. Triest maar waar.
De rest van de middag liggen we lekker in zee en op het strand. Lekker!

Dag 13 en 14

Dag 17 en 18