| dag 1 - 3 | dag 4 - 5 | dag 7 - 9 | dag 10-12 | dag 13-15 | dag 16-18 | dag 19-21 |
| dag 22-24 | dag 25-27 | dag 28-30 | dag 31-33 | dag 34-37 | Kaart Australië | |
Vandaag staat een dagje 'sight-seeing' op het programma. We gaan eerst naar het centrum van Ballarat, waar
mooie oude gebouwen staan.
Om 10.00 uur staan we te trappelen bij de ingang van Sovereign Hill (de belangrijkste attractie van Ballarat).
Op/in Sovereign Hill is Ballarat nagebouwd zoals het was tijdens de 'goldrush'. Je kunt er zelf proberen goud
te vinden in een rivier. Er is een oude goudmijn (zijn we in geweest), er zijn presentaties over goud smelten,
et cetera. We lopen hier tot ongeveer 13.00 uur rond.
Vervolgens staat 'the great ocean road' op ons programma. Dit is een beroemde kustweg in het zuiden van Victoria.
We rijden vanuit Ballarat naar het zuiden en pikken de route op in Port Gamble/Camble (?). Daar vallen we met
onze neus direct in de hoogtepunten van de route. Eerst een 'blowhole' en een ander mooi uitzicht. Daarna komen
we direct bij 'the twelve apostles'. Helaas zien we ze tegen de zon in vanaf het uitzichtpunt. Van de twaalf
apostels kunnen we er maar zeven zien. De kustlijn is hier ruig, met steile kalkstenen rotsen. Na een mooi stuk
langs de kust en vele kilometers door berg/heuvel-landschap, komen we in Apollo Bay waar we een camping vinden.
We gaan uit eten omdat we geen zin hebben om in de kou bij de camper te eten.
Vandaag wordt het een drukke dag. We hadden eigenlijk al in Melbourne willen zijn. Maar we zijn nog in Apollo
Bay, 200 km verwijdert van Melbourne.
We vervolgen 'the great ocean road'. De kust is eerst vlak met zandstranden, daarna weer wat rotsig en tot slot
bij Geelong weer vlak. In Geelong eten we mudcake en cappuccino bij de Cunningham Pier. De cake is erg
chocoladeachtig, erg lekker, maar wel heel machtig. Gisteren had ik steeds honger, maar vandaag na de mudcake zal
het wel even duren voor ik weer honger heb.
We hebben afgelopen nacht niet zo goed geslapen in de camper. Wouter heeft een zere rug en ik heb een stijve nek en
hoofdpijn. We besluiten daarom onze vakantie in luxe te eindigen en in een hotel te gaan slapen in hartje
Melbourne. Zo kunnen we ook nog even goed slapen voor we aan de slopende terugreis gaan beginnen. We hebben
geprobeerd te berekenen hoe lang onze reis in totaal zal duren en komen op ruim 24 uur vliegen met slechts één stop
van een uurtje ofzo. Niet iet waar we ons op verheugen.
Kortom we gaan dus naar een hotel in Melbourne. Ook nu gaat dit geheel niet onaardig. We rijden zonder omwegen naar
het hotel dat we uit onze reisbijbel hebben gekozen. We vinden ook vrij snel een parkeerplaats. Het hotel heeft
nog plaats. Ons geluk kan niet op! Toch wel, want het hotel heeft geen eigen parkeerplaats en ze raden ons aan om
in een bepaalde parkeergarage te gaan staan. Het hotel heeft daar een deal mee, zodat we tegen een redelijke prijs
daar een nacht kunnen staan. Die parkeergarage blijkt al mudvol te staan. De auto's staan zelfs dubbel geparkeerd.
De parkeerwachter zegt dat we een plekje moeten zoeken. Als we geen échte plek kunnen vinden, kunnen we
dubbel-parkeren en de sleutels in het slot laten. Ja, ja, dat doen we dus liever niet. De parkeergarage is hoog
genoeg voor de camper. Maar de bochten zijn niet op ons berekend. Elke keer als we een niveau moeten stijgen (en
dat moeten we 8x!) moet Wouter een paar keer steken om de bocht te kunnen maken. Met het zweet op de neus (en
ons verheugend op de tocht weer naar beneden) vinden we op het dak van de parkeergarage een plekje. Gelukkig! Want
de camper open laten met een deel van onze spullen erin, zagen we niet zo zitten.
We waren om 14.30 uur voor het eerst bij ons hotel en we zijn (na ons parkeergarage-avontuur) rond 16.00 uur
klaar om de stad te gaan verkennen. Dit doen we aan de hand van een beschreven wandeling in onze reisbijbel. De
stad (of beter gezegd: het centrum) is een mengeling van moderne wolkenkrabbers en oude gebouwen. Dit geeft een
zeer verrassende en interessante sky-line. De meest fotogenieke spots gaan op de kiek, de anderen worden
bewonderd. Wat zien we onder andere?
Vandaag is de dag die we al vijf weken lopen te mijden: We moeten naar huis!
Om de dag toch nog nuttig en leuk te maken, maken we een megawandeling naar de Royal Botanic Gardens. Deze zouden
tot de mooiste van de botanic gardens ter wereld behoren. Het is inderdaad mooi (zie foto's).
Volgens planning zijn we om 11.15 uur terug bij de camper in de parkeergarage. We gaan als een razende roelie
aan het werk (tas pakken en schoonmaken) en zijn om 11.45 uur klaar voor vertrek. De tocht naar beneden in de
parkeergarage gaat 10x eenvoudiger dan omhoog. We zijn dan ook mooi op tijd bij Mauí om de camper in te leveren. We
gaan met een taxi naar het vliegveld. Waar we om 13.15 uur aan komen. Mooi op tijd! We moesten uiterlijk om 13.45 uur
inchecken. We doden de tijd met winkeltjes kijken en ons laatste geld opmaken. We hebben als we het vliegtuig
instappen nog 35 Australische centen!
We hadden om 15.45 uur moeten vliegen. Maar er zijn enige motorproblemen en daardoor hebben we enige vertraging
(no problem mate, los die motorproblemen eerst maar even op!) We gaan rond 16.30 uur de lucht in.
Onderweg hebben we nogal drukke buren. Er is een voetbalploeg van jongens (gem. 14 jaar) op weg met ouders en
broertjes/zusjes naar een internationaal toernooi en Singapore. Deze wiebelkonten kunnen geen moment stil zitten
of hun mond houden. Ach ja, we waren voor Singapore (rond middernacht) toch niet van plan om te gaan slapen en
ze schotelden ons een mooi film voor "The Wild Wild West" met Wil Smit. Dus we zetten gewoon het geluid van onze
koptelefoons wat harder. Het is leuk om deze film te zien want in Warner Brothers Movie World zijn we naar de
bijbehorende pretparkattractie geweest.
We vliegen in ruim 7 uur van Melbourne naar Singapore. In Singapore mogen we even het vliegtuig uit (totaal 40
minuten). Van Singapore naar Londen duurt 12 uur en 45 minuten. Een hele zit! Onderweg kijken we eerst
'Notting Hill' (voor de tweede keer, want op mijn verjaardag zijn we hier al in de bios heen geweest). We proberen
te slapen, maar veel verder dan drie uur slaap komen we niet.
In Londen hebben we weer een uurtje overstap-tijd. Het is er een dooie boel. Het is rond 6 uur 's ochtends (Engelse
tijd) en alle winkels zijn nog dicht. Nu zitten we in het vliegtuig dat ons nog dichter naar huis zal brengen.
Het is hier belachelijk warm en we hebben spijt dat we al aan boord zijn gegaan. We zijn er bijna! We zijn er
bijna! Nog 1,5 uur vliegen en dan nog van Schiphol naar huis zien te komen. Thuis... Hoe zou het met de
poezen zijn...?
Op Schiphol wacht ons een waar ontvangstcomité: mamma, Marianne, Michiel, Fenna, Remco, Roos en Marcel. Met de
laatste twee rijden we mee naar huis. Geweldig om iedereen weer te zien!
Dag 31, 32 en 33  |