| dag 1 - 3 | dag 4 - 5 | dag 7 - 9 | dag 10-12 | dag 13-15 | dag 16-18 | dag 19-21 |
| dag 22-24 | dag 25-27 | dag 28-30 | dag 31-33 | dag 34-37 | Kaart Australië | |
Na een geweldige trouwdag (1-9-99) en een lekkere nageniet-dag is het vandaag hoog tijd om te gaan pakken.
Het tas-inpakken gaat redelijk snel en in eerste instantie voorspoedig. Totdat Wouter ermee op de weegschaal
gaat staan: ruim vier kilo te zwaar! Een aantal zaken worden alsnog 'overbodig' verklaard en we besluiten het
er met twee kilo te veel op te wagen (bij het inchecken hebben we gelukkig geen problemen).
De buren vinden het allemaal fantastisch maar ook wel erg spannend. Mevrouw Eggink slaapt al niet bij de gedachte
dat we zonder benzine komen te staan. "En we moeten oppassen voor kangaroes, want die kunnen gemeen bijten!!".
Mevrouw Geldof drukt mij op het hart dat we wel tussen de mensen moeten overnachten. "Desnoods maar aanbellen
bij zo'n boerderij". Wild kamperen lijkt haar niet verantwoord.
We worden uitgezwaaid door de buren en beginnen aan een hachelijke taxirit naar Schiphol. Levensgevaarlijk die
taxichauffeur! Ik durf niet te vaak door de voorruit te kijken en Wouter zit met angstzweet in zijn handen op
de bijrijderstoel. Nog wit om de neus en met knikkende knieën staan wij op Schiphol.
We vertrekken met een kleine vertraging en omdat het erg druk is op Heathrow Airport (Londen) doen we ongeveer
vijftien minuten 'sightseeing Londen' vanuit het luchtruim in het donker. Om 22.30 uur (engelse tijd) vliegen we
door naar Singapore. De stewards serveren ons nog een 'light supper'. We kunnen kiezen voor tussen kip of
sausages. We gaan voor de kip. Na het eten val ik al snel in slaap en Wouter niet lang daarna.
Sneller dan we van te voren gedacht hadden dat het zou gaan, zijn we in Singapore. Na: eten, slapen,
film 'the love letter', ontbijt, mr. Bean op tv; landen we alweer. Mijn maag is inmiddels al aardig van streek.
Dus hierbij dank aan Martijn die ons voor ons huwelijk een "Australië overlevingspakket" heeft gegeven met Norit.
Singapore heeft een mooi vliegveld, waar we ongeveer vier uur verblijven. We bekijken de winkeltjes, de
cactustuin (= buiten en ondanks dat het avond is is het er heel erg warm), we zien tennis op tv (Haarhuis - Querten,
US Open, tweede ronde) en ik bezoek veelvuldig de WC. Rond half elf 's avonds vliegen we weer verder: op
naar Australië!
Nu ligt Wouter na de 'supper' (wederom kip) als eerste te slapen. Ik kijk eerst nog een film "Tea with Mussolini".
Na een heel kort nachtje komen we om half vijf 's ochtends aan in Darwin (Australië). De douane pikt ons er
feilloos uit om een hond te laten ruiken of we soms toch eten het land in smokkelen. Dit is namelijk absoluut
verboden. De hond ruikt aan de rugtas en ja hoor: hij ruikt iets! De tas moet open. Er zit inderdaad eten in
(mueslirepen). Maar wij zijn erg goed in "onschuldig doen" zo blijkt. Want met een beetje praten is het al goed en
de repen worden niet ontdekt (fjoeie..!)
Tja, eindelijk in Australië, eindelijk 'down under'. Helaas moeten we tot half negen wachten tot we de camper op
kunnen halen. We gaan daar met de taxi heen (minder bloedstollend als vrijdag gelukkig). We krijgen tips voor
campings en een uitgebreide uitleg over de camper en dan gaan we ..... .
We moeten links rijden (even wennen), Wouter moet met links schakelen (dit verdient enige oefening). En hij moet
met rechts de richtingaanwijzer bedienen. De ruitenwissers zitten links. Dus je begrijpt .... . Maar verder gaat
alles goed. Na een uurtje rijden is Wouter al volledig gewend. We halen drinken en eten in zo'n grote superstore/mall.
Dan gaan we naar Litchfield National Park. We nemen een 'gravel road' die volgens onze reisbijbel (Lonely Planet)
ongeveer 1,5 uur lang zou zijn en voor alle voertuigen goed berijdbaar. Nou, we konden er op rijden en laat ik
zeggen: we hebben de omgeving goed kunnen bekijken. Maar drie uur komt meer in de richting. Onderweg zagen we
onze eerste kangaroe in een flits over de weg springen (even voor de statistieken: Wouter zag 'm het eerst). We
zien echte bush-fires en enorme termieten heuvels.
Als we eindelijk onze eindbestemming bereiken, zit Wouter nog na te schudden van de 'gravel road' en wil ik
eigenlijk alleen nog maar slapen. We zetten de camper op de camping bij de Wangi-falls in Litchfield Park. Dan gaan
we heerlijk zwemmen in wat de Australiërs een 'billabong' noemen. Wat een genot! We zwemmen eerst nog wat
schichtig rond: je weet het nooit met die krokodillen. Maar even later gaan we heerlijk onder de watervallen staan.
Het is er zo geweldig dat ik in één klap mijn vermoeidheid kwijt ben. We zijn rond zes uur terug bij de camper. We
eten brood en cup-a-soup in het donker. Het wordt hier erg vroeg donker. Dan zit er zonder stroom en zonder
kaars weinig anders op dan vroeg naar bed te gaan. We slapen al rond negen uur.
Dag 4, 5 en 6